SKYVE

Bass Mongol remixes + gratis download!

2011-10-15T02:09:00.000-07:00

The Bass Mongol saga continues! Vandaag verscheen op Beatport het vervolg op mijn debuutsingle: een fruitige remix EP waarin 'Bass mongol' en 'Like this' onder handen genomen worden door de nieuwe Italiaanse electrogod Elektropusher (bekend van releases op Cheap Thrills en zijn remixen voor The Subs en Tommie Sunshine), door het Canadese breakbeatcollectief The Sour Dj's, en door het opkomende Belgische geweld van I Need? en Stylo Dj's.

En om het allemaal nog mooier te maken, kun je de geniale remix die Faisal maakte van 'Like this' helemaal gratis downloaden!

Check hieronder de previews, haal de remixen binnen op Beatport en download de Faisal-remix!

Bass Mongol (the remixes) by Skyve_

Download Skyve live op Laundry Day

2011-09-04T17:59:00.000-07:00

Zaterdag mocht uw vriend Skyve een vettig feestje bouwen op de StuBru-stage op Laundry Day. En een vettig feestje it was! Met dank aan alle sexy partypeoples die al vroeg op de dag in topvorm verkeerden. Download hier de ongecensureerde opname van de liveset, of klik door voor de tracklist!

Tracklist:

1. WOLFGANG GARTNER – Illmerica
2. CEE-LO – Fuck you (Bart B More remix)
3. ROGERSEVENTYTWO – Take me higher
4. KRAFTY KUTS – Break da funk down
5. ELEKTROPUSHER – 18%
6. TIGA – Hot in herre
7. STARDUST – Music sounds better with you (Justin Martin remix)
8. DAFT PUNK – Aerodynamic (Nicky Romero remix)
9. SOULWAX – E talking (Faisal remix)
10. MR OIZO vs CHELLEY – I took the night (DJ Ayres remix)
11. MAJOR LAZER – Pon de floor (Diplo’s rap mix)
12. THE SUBS – Don’t stop
13. DIM & TAI – Ion
14. THE BLACK BOX REVELATION – High on a wire (KYTV remix)
15. EGO TROOPERS – Polar
16. GREEN VELVET – Flash (Nicky Romero remix)
17. CHEMICAL BROTHERS – Hey boy hey girl (Far Too Loud remix)
18. VNNR – What
19. SAMANTHA FU – Theme from discotheque
20. MICHAEL WOODS – First aid
21. SKYVE – Bass mongol
22. TOMAS ANDERSSON – Washing up (Shinishi Osawa remix)
23. KATY B – On a mission
24. EXPONAUT – E621
25. DEFKLINE & RED POLO – Rolling in the mud
26. ROKSONIX – 2bad
27. FLUX PAVILLION – Bass canon
28. BURAKA SOM SISTEMA – Kalemba (wegue)
29. DOCTOR P – Sweet shop
30. SKYVE – Bass mongol (Stylo Dj’s remix)
31. BEASTIE BOYS – Sabotage (Alex Metric remix)
32. SHAMEBOY – Strobot (Netsky remix)
33. THE PRODIGY – Voodoo people (Pendulum remix)
34. DJ FRESH – Louder (Drumsound & Bassline Smith remix)
35. CHASE & STATUS – No problem
36. DILLINJA – Twist em out
37. DRUMSOUND & BASSLINE SMITH – Freak

Interview Fuzz Magazine + top 10

2011-08-21T14:18:00.000-07:00

Het online muziekmagazine Fuzz Mag heeft uw vriend Skyve uitgebreid aan de tand gevoeld over de release van mijn debuutsingle, mijn daytime job bij 's werelds mooiste radiozender en over het leven in het algemeen! Hier kan je het volledige gesprek nalezen.

Daarnaast lever ik natuurlijk ook nog steeds een maandelijkse top 10 voor de geweldige blog Bim Taks. Check hier de chart van deze maand, met floorfillers, epic bangers en andere vette schijven van o.a. Nero, Drop The Lime, Bart B More, Carte Blanche en Camo & Krooked!

Bass Mongol promomix

2011-08-12T03:45:00.000-07:00

Als opwarmertje voor Laundry Day en de release van 'Bass mongol' en 'like this' heeft uw vriend Skyve de vettigste tracks van het moment in een nieuwe, belachelijk dansbare mixtape gegoten: funky housebeats, ranzige electro, scheurende moombahton, zwaar dubstepgebeuk: you name it!

Benieuwd naar de tracklist? Doorklikken via 'lees meer'!

SKYVE - Bass mongol promomix by Skyve_

Mediafire download: klikkerdeklik

1. THE COUNT & SINDEN – Future (Canblaster remix)
2. DUCK SAUCE – Big bad wolf
3. ROGERSEVENTYTWO – Take me higher
4. KID GLOVES – Below the belt
5. STARDUST – Music sounds better with you (Justin Martin remix)
6. CARTE BLANCHE – With you
7. BART B MORE & DROP THE LIME - The bass
8. ELEKTROPUSHER – 18%
9. TORRO TORRO – Blue blouse
10. CEE-LO GREEN – Fuck you (Bart B More remix)
11. CHASE & STATUS – Hitz (Dillon Francis remix)
12. SKRILLEX – Reptile theme
13. DIM & TAI – Ion
14. BILLY THE KLIT & DANI L MEBIUS – Kniftig
15. MUMBAI SCIENCE – Lotus
16. THE LOOPS OF FURY – I need
17. SKYVE – Bass mongol
18. FLUX PAVILLION – Bass canon
19. ROKSONIX – 2 bad
20. EXPONAUT – E621
21. NERO – Promises (Skrillex & Nero remix)
22. DODGE & FUSKI – Go nuts
23. CAMO & KROOKED – All fall down

Debuutrelease 'Bass mongol' / 'Like this'

2011-08-03T03:18:00.000-07:00

Het is zover! Na een pak bootlegs en remixen brengt uw vriend Skyve binennkort zijn eerste soloproducties uit op het Duitse label GND! 'Bass mongol' is een hotsebotsende brok electromayhem om héél hard op te raven, terwijl het b-kantje 'Like this' bliepend en zwiepend een middenweg zoekt tussen electro, breaks en dubstep.

De tracks worden nu al opgepikt door respectabel volk als Tommie Sunshine, Hostage, Autodidakt, Far Too Loud, Noize Invaderz, Dooze Jackers, Peo De Pitte, Polydor, Beatbouncers en Samtex. Vanaf 28 augustus te koop op Beatport, en vanaf 9 september op zowat alle andere online muziekwinkels!

Check de previews en kijk alvast watertandend uit naar de remixen van o.a. Elektropusher, The Sour DJ's, Faisal en Stylo Dj's die nog op komst zijn!

Skyve - Bass Mongol // Like This by GND Rec.

Sound of Mish Mash Megamixt pt. 2

2011-05-26T03:09:00.000-07:00

Het Sound of Mish Mash-seizoen zit erop, maar om de zomer door te komen heeft uw vriend Skyve de smerigste electro, dubstep en drum-'n-bass van de voorbije maanden samen met een pak vettige Mish Mash classics in elkaar gemixt. Resultaat: 44 tracks, 60 minuten feestelijke mayhem, en helemaal gratis te downloaden! FEEST!

SKYVE - Sound of Mish Mash megamix 2 by Skyve Reuter

Download: Mediafire

Doorklikken voor de volledige tracklist!

Tracklist:

1. STEVE AOKI & LAIDBACK LUKE – Turbulence
2. CEE LO – Fuck you (Bart B More remix)
3. WOLFGANG GARTNER – Illmerica
4. DAFT PUNK vs CYBERPUNKERS – Cabala (HBFS live mash)
5. AFROJACK – Replica
6. TIM BERG – Alcoholic (Dada Life remix)
7. THE BLACK BOX REVELATION – High on a wire (KYTYV remix)
8. BEASTIE BOYS vs BOYS NOIZE – Intergalactic focker
9. LAZY JAY – Float my boat
10. SOUND OF STEREO – Hurricane
11. GOOSE – Words (acapella)
12. DROP THE LIME – Hot as hell (Canblaster remix)
13. STEVE ANGELLO – Knas
14. RIHANNA – Rude boy (DJ Tameil remix)
15. MUMBAI SCIENCE – Lotus
16. FERRY CORSTEN – Punk (Sidney Samson remix)
17. SO SHIFTY – Lift up dat (Angger Dimas remix)
18. MALENTE – Move your body (acapella)
19. CONGOROCK vs CASSIUS – Babylon I love you so
20. STARSKI – Sunstruck (Bart B More remix)
21. DJ MUJAVA – Mugwanti (R3hab remix)
22. BASS JACKERS – Mush mush
23. BENNY BENASSI – Satisfaction (acapella)
24. THE SUBS – Don’t stop
25. BASEMENT JAXX – Where’s your head at (acapella)
26. JACK BEATS – All night
27. PROXY – Raven (Laidback Luke remix)
28. THE SUBS – The face of the planet (Gtronic remix)
29. WAXDOLLS – Spoiled rich bitches (acapella)
30. MIGHTYFOOLS – World tour
31. MUMBAI SCIENCE – Gold
32. DR GONZO – Springer
33. FLUX PAVILLION – Bass canon
34. SKISM – Rave review
35. 2 FABIOLA – Lift u up (Sound of Stereo remix)
36. DUBBA JONNY – A brief tutorial in vip production (VIP)
37. DOCTOR P – Big boss
38. NERO – Guilt
39. BEASTIE BOYS – Sabotage (Alex Metric remix)
40. WILLOW – Whip my hair (Calvertron remix)
41. RUSKO – Everyday (Netsky remix)
42. DRUMSOUND & BASSLINE SMITH – Freak
43. SHAMEBOY – Strobot (Netsky remix)
44. NERO – Me & you (Dirtyphonics remix)

Cadeautjestijd

2011-05-20T02:12:00.000-07:00

Twee fijne goodies als opwarmertje voor de festivalzomer! De eerste is een eenvoudige baltimore bootleg van 'Ready or not' van The Fugees. Hij is grotendeels geïnspireerd op de edit van DJ Punish, maar gezien die nergens te vinden is, heb ik maar mijn eigen versie in elkaar gebokst.

FUGEES - Ready or not (Skyve's bmore refix) by Skyve Reuter

De tweede is de honderdste Sound of Mish Mash, die vandaag werd uitgezonden op StuBru! 't Is meteen ook de laatste van het seizoen, maar niet getreurd: om de zomer door te komen kan je vanaf volgende week de tweede Sound of Mish Mash Megamix downloaden: een ranzig uur vol vettige foorbeats, gestoorde boenkschijven en andere herrie. In afwachting moet je't met deze teaser doen. Tast toe!

Sound of Mish Mash-liveset @ Studio Lier

2011-04-03T06:46:00.000-07:00

Vrijdag draaide uw vriend Skyve een korte, doch behoorlijk vettige Sound of Mish Mash-liveset op Studio Lier. Geen nood voor wie het feestje gemist had of zijn radio niet had opstaan, want hier kun je de set gewoon keihard herbeluisteren en downloaden!

Download Skyve's dj-set in Switch

2011-01-15T10:03:00.000-08:00

Gisteren blies uw vriend Skyve met een dj-set van een uur het weekend op gang in Switch op Studio Brussel. Daarin hoorde je heel wat verschillende genres, gaande van UK funky en electro, over rave en dubstep, naar moombahcore en drum-'n-bass. Iets avontuurlijker dus dan je gewoon bent van Skyve's livesets en van Sound Of Mish Lash, maar natuurlijk zitten er zoals steeds ook een pak floorfillers, classics en speciale samples tussen. Downloaden maar en klik door voor de tracklist!

De tracklist:

FEADZ – The ultimate
THE COUNT & SINDEN – Addicted to you (Lone remix)
K.L.A.M. – Funky 4 (Martin Brothers remix)
AFRICANISM – Do it (acapella)
KID GLOVES – Brand new dance
STARDUST – Music sounds better with you (acapella)
RAMPAGE & NADER – Party time (Madjazz remix)
MR OIZO – Bruce Willis is dead (acapella)
L-VIS 1990 – Reprise
MALENTE – Move your body (acapella)
AFROJACK – Replica
JAYMO & ANDY GEORGE – Hold me back
CONGOROCK – Babylon (Peo De Pitte remix)
UDACHI – P funk skank (B Rich remix)
MSTRKRFT - Bounce (acapella)
AWESOME 3 – Don’t go
THE SUBS & LES PETITS PILOUS – My body‘s gonna remember
RADIOCLIT – Africa emerge
LEE MORTIMER – Fi come dance (Warrior One remix)
T.E.E.D. – Blood pressure
ZOMBY – Float (Skream remix)
R1 RYDERS – Hydraulic
JUNGLE BROTHERS – I’ll house you (acapella)
CUT & RUN – Outta space
AARON LACRATE – Ayo ayo
HEAVYWEIGHT DUB CHAMPION – Snared (Freq Nasty remix)
DJ FRESH – Fight
DATSIK – Firepower (Munchi remix)
SKEE-LO – I wish (acapella)
DAVID HEARTBREAK – King kong
BASSNECTAR & DATSIK – Yes
AJAPAI – Incoming (Taku remix)
DELTA HEAVY – Space time
CROSSFIRE – Skywarp
COMMIX - Electric
NETSKY – I refuse

December top 10

2010-12-25T10:54:00.000-08:00

Samen met Figure, Phenom en WeAreSkitzo deelt uw vriend Skyve vanaf heden zijn tien favoriete tracks van de mand op de excellente mixblog Bim Taks. Hup hup daarheen voor mijn eerste chart, of beluister 'm gewoon meteen op de gloednieuwe Skyve-page op Facebook!

Review: Aeroplane - We Can't Fly

2010-11-21T15:26:00.000-08:00

Het Naams-Brusselse duo Aeroplane is de voorbije twee jaar populairder geworden dan goed voor hen was. Dat hebben ze natuurlijk ook een beetje zelf gezocht, bijvoorbeeld door om de haverklap geniale remixen uit hun laptop te schudden voor pakweg Grace Jones , MGMT en Friendly Fires.

Ook met hun eigen maaksels, een krolse cocktail van balearic beats en Italo disco, brouwden Vito De Luca en Stephen Fasano het perfecte tegengif voor de loudness war die het gros van de dancescene uitvocht. De verwachtingen voor hun debuut waren daardoor zo belachelijk hooggespannen dat er wel vodden van moesten komen.

De twee raakten er niet uit of ze nu dansmuziek of pop aan het maken waren, en Vito besloot net voor de zomer om de boel voortaan in z'n eentje te runnen. Op 'We Can't Fly' laat hij zich eens goed gaan met breed uitwaaierende synthesizerarrangementen, bombastische gitaarsolo's en openlijk geflirt met lang vervlogen edities van het Eurovisiesongfestival. Het plaatje is bij momenten dan ook behoorlijk gay, maar het wérkt wel. De titelsong is één van de gelukzaligste deuntjes die we dit jaar al gehoord hebben, 'Superstar ' verzoent Giorgio Moroder met Daft Punk , en 'My Enemy ' is zo fout dat het weer goed wordt.

Een pak schoon volk doet mee: Merry Clayton (de tweede stem uit 'Gimme Shelter' van The Stones !) laat horen dat ze nog altijd aardig wat lawijt kan maken, bakvisje Sky Ferreira mompelt iets over champagne op een lome electrobeat,Jonathan Jeremiah vangt iets bijzonder aanstekelijks aan met een vreemde countrycadans, en die van Au Revoir Simone wiegen je aan het eind zachtjes in slaap. Dat klinkt als een onsamenhangend rommeltje van stijlen, en dat is het ook: Vito weet namelijk nog niet goed naar welke bestemming hij eigenlijk vliegt. Maar hij etaleert wél dat-ie een langspeler vol verbluffend muzikale en uiterst onderhoudende songs in elkaar kan schroeven, en dat is volgens de huidige sterrenkoers drie fonkelende exemplaren waard. Fair enough,lijkt ons.

(gepubliceerd in Humo - oktober 2010)

Sound Of Mish Mash Megamix

2010-10-29T06:30:00.000-07:00

Dit seizoen maakt uw vriend Skyve samen met Gerrit Kerremans de dagelijkse Sound Of Mish Mash-minimixen in Sound Of Sam. Die neemt in de herfstvakantie even een break, maar voor wie het geen week uithoudt zonder ranzige beats heb ik meer dan vijftig van de beste Mish Mash-feestplaten in een extra-lange megamix gegoten. En hier kun je die ook gewoon keihard in hoge kwaliteit downloaden!

De volledige tracklist vind je op stubru.be!

Cubic Clash

2010-10-08T09:30:00.000-07:00

Afgelopen weekend sloot uw vriend Skyve het fijne indoorfestival Cubic Clash in Turnhout af. Ondergetekende stond er in de main room, samen met o.a. Freestylers, Vermin Twins, Tek-One en Mashed Paper Klub. Check het coole sfeerfilmpje van Evil Panda.tv!

Remixmashupshit!

2010-10-06T20:00:00.000-07:00

Sofie Lemaire van De Wereld Van Sofie hoort in haar hoofd al eens twee liedjes door elkaar. Zo begint ze steeds spontaan 'Wordy rappinghood' van de Tom Tom Club (en ook een beetje van Chicks On Speed) te zingen bij het horen van 'Bubble bath' van The Swiss, én omgekeerd.

Daarom vroeg ze uw vriend Skyve om die twee tracks eens gewoon in elkaar te draaien, met een kleine drie minuten Remixmashupshit tot gevolg. Je kan 'm hieronder ook gewoon downloaden, samen met andere Remixmashupshizzle. En laat via dewereldvansofie@stubru.be gerust weten welke nummers jij in de volgende Remixmashupshit wil horen!

The Swiss vs Chicks On Speed:

Tensnake vs Beats International:

Interview Aeroplane

2010-09-14T21:19:00.000-07:00

Alles leek Vito De Luca en Stephen Fasano, twee vriendelijke Brusselaars van Italiaanse komaf, voor de wind te gaan. Tot ver buiten de staatsgrenzen wordt immers al maanden met torenhoge verwachting uitgekeken naar hun in september te verschijnen debuutplaat ‘We Can’t Fly’, en intussen blijft hun remixwerk – voor Grace Jones, MGMT, Friendly Fires en ander respectabel volk – zeer in trek bij al wie niet vies is van krolse discobeats, kitscherige synthpop en zomerse zoetigheid.

Maar eind juni was het toch even schrikken toen deze boodschap op hun Facebook verscheen: “We decided that one of us shoud leave Aeroplane. Not to destroy it, but to make it last.” En daarom ontmoet ik enkel Vito – modieus petje, zelfverzekerde blik en geen blad voor de mond – wanneer ik aan boord klouter van de gezellige privéjet waarin ik de Italo-Belg mag interviewen

HUMO Om meteen met de deur in huis te vallen: waarom klikte het niet meer tussen jou en Stephen?
Vito De Luca «Het klikt wél nog! We bellen en sms’en elkaar bijna elke dag en ik ga Stephen ook helpen met zijn nieuwe project. Net daarom voelde het zo vreemd om die beslissing te nemen. Het waren heel emotionele discusies, maar uiteindelijk kwamen we allebei tot het besluit dat we zo niet verder konden. Stephen zag Aeroplane misschien meer als een danceproject, terwijl ik gewoon popmuziek wil maken. We zaten in de studio vaak naar een computerscherm met loops te staren, terwijl ik veel liever een gitaar vastpak of aan de piano zit om melodieën te verzinnen. Gevolg was dat ik uiteindelijk het meeste werk op m’n eentje deed en Stephen langzaamaan vervreemdde van Aeroplane.
»Ik heb intussen de gekste verhalen gehoord over onze split. Ik las ergens dat we uit elkaar zijn gegaan wegens communautaire meningsverschillen. Wie zo’n gerucht verspreidt is fucking retarded: we zijn allebei Franstalig!»

HUMO Krijg je in het buitenland dan veel vragen over onze politieke janboel?
Vito «Als je zegt dat je uit België komt, kun je drie soorten reacties krijgen. Sommigen beginnen gewoon over iets anders omdat ze nog nooit van België gehoord hebben. Bij anderen is de eerste reactie nog steeds ‘Ah, het land van Marc Dutroux!’ – ook altijd leuk. En de rest vraagt ‘België, bestaat dat dan nog?’ Je moet je dus altijd verantwoorden en uitleggen waarom het hier op politiek vlak zo’n apenland is. Neem nu de jongste verkiezingsuitslag… Of laten we het maar bij de muziek houden. Anders wind ik me toch maar op.»

HUMO Aeroplane is vooral bekend geworden dankzij remixwerk, van Friendly Fires en Lindstrøm tot Grace Jones en Robbie Williams. Heb je rechtstreeks contact met de artiest wiens werk je onder handen neemt?
Vito «Bij de kleinere acts wel, maar meestal komt dat pas achteraf, als ze de remix goed vinden. Wat Robbie Williams betreft, ben ik vrij zeker dat hij geen flauw benul heeft wie of wat Aeroplane is. Grace Jones heeft wél gebeld. Zoals dat vaak gaat, bestelde haar label remixen bij een stuk of 25 artiesten, en daar moest zij er dan drie of vier uit kiezen die uiteindelijk op de plaat zouden belanden. De onze was er niet bij, maar nadat-ie via de blogs vrij populair was geworden, heeft Grace Jones er nog eens naar geluisterd en besloten om hem alsnog uit te brengen. Ze belde midden in de nacht om het heuglijke nieuws persoonlijk mee te delen, maar ik lag in m’n bed en heb stomweg niet opgenomen. ‘Welke idioot belt er nu op dit uur’, dacht ik nog. Je had mijn gezicht moeten zien toen ik de volgende ochtend mijn voicemail hoorde.»

HUMO Ook MGMT heeft een remix van jullie afgewezen. Zit je in met dat soort tegenslagen?
Vito «Sinds ik hun nieuwe plaat heb gehoord, vind ik het al een pak minder erg – ’t is écht geen goeie plaat - maar op het moment zelf was ik diep teleurgesteld. Ik had zó mijn best gedaan om er iets speciaal van te maken en ik was heel blij met het resultaat. Alleen: zij vonden de remix blijkbaar niet dansbaar genoeg. En die van Justice keurden ze dan wél goed, terwijl dat gewoon een kopie van het origineel was met een beat eronder.
»Soit, intussen heb ik wel door dat platenfirma’s altijd met opzet meer remixen bestellen dan ze willen uitbrengen. Ze weten dat de afgewezen remixen altijd op de blogs verzeilen en dat levert hen een pak extra reclame op.»

HUMO Iets anders: wat heb je eigenlijk met vliegtuigen?
Vito «Niets. Ik heb zelfs geen idee waarom we Aeroplane heten. Ik vond Pistache een veel betere groepsnaam, maar Stephen vond dat we voor Aeroplane moesten gaan. Ons eerste artistieke meningsverschil. (lacht)
»Zo’n privéjet is natuurlijk een superlocatie voor een interview – een ideetje van ons label - maar op zich houd ik niet van vliegen. Het is iets heel tegennatuurlijks. Je oren doen er pijn van, en opstijgen en landen is voor mij een marteling. Toen we drie jaar geleden voor het eerst in Australië en de VS speelden, is Stephen zelfs alleen gegaan omdat ik het vliegtuig niet op durfde. Voor onze volgende Australische tournee had ik wél de moed om mee te gaan, en gelukkig maar, want in Sydney heb ik mijn huidige vriendin ontmoet. Dankzij haar ben ik bijna van mijn vliegangst verlost.»

HUMO Aeroplane is razendsnel bij het clubje van de grote jongens beland. Heb je nooit het gevoel gehad dat het te snel ging?
Vito «Soms weet ik even niet meer waar m’n hoofd staat, maar dat maakt het net cool. Op Sónar in Barcelona ben ik er wel even onderdoor gegaan. Ik had er net vier dagen zonder slaap op zitten, ik werd overstelpt door vragen over onze split, die toen net bekend was gemaakt, én ik heb de fout gemaakt om op een nuchtere maag vodka te drinken. Na mijn set ben ik van mijn stokje gegaan: alles werd zwart voor mijn ogen en het enige dat ik me verder nog herinner, is dat ik het materiaal van Air heb ondergekotst. Ik hoop dat ze dat nooit te weten zijn gekomen.» (glimlacht)

HUMO Er zijn betere manieren om vrienden te maken. Heb je daar eigenlijk wel de kans toe wanneer je op tournee bent?
Vito «Op tournee leid je een heel eenzaam bestaan. Dan ben je al blij als je eens met een journalist kan praten (lacht). Maar met sommige artiesten klikt het meteen. Onlangs zat ik op dezelfde tourbus als Crookers, en gezien je je op een bus toch maar zit te vervelen, kun je evengoed kennismaken en elkaar wat muziek laten horen. We kenden elkaar niet, maar nog voor we op onze bestemming waren, hadden we vriendschap én een swap deal gesloten. Wij zouden een nummer van hun album remixen en vice versa. Door managementbullshit is dat uiteindelijk niet doorgegaan, maar ooit komt het er wel van.»

HUMO Laat het ons al even over het album hebben: voor de zang doe je beroep op schoon volk als Au Revoir Simone, Sky Ferreira en bovenal Merry Clayton, de madam die te horen is op ‘Gimme Shelter’ van The Rolling Stones. Vertel!
Vito «‘Gimme Shelter’ is zowat mijn favoriete nummer aller tijden, maar het heeft eeuwen geduurd vooraleer ik erachter kwam wie die vrouwenstem was. Toen ik het eindelijk wist, ben ik meteen naar haar op zoek gegaan – ik wist niet eens of ze nog in leven was – en als bij wonder was de samenwerking na een paar telefoontjes beklonken. ’t Is vreemd: Merry heeft zich braafjes gehouden aan de melodie en de tekst die ik voor haar op papier had gezet, en toch heeft ze er een compleet ander nummer van gemaakt. Wat een stem! En het resultaat past ook perfect op het album. Dat is niet zo vanzelfsprekend, want ik heb bijvoorbeeld ook songs laten inzingen door VV Brown, Empire of the Sun en Sébastien Tellier, en die pasten om een of andere reden niet in het plaatje.»

HUMO Het album ligt nog niet in de winkel, maar is wel al gelekt. Onlangs las ik op je twitter “I'm reading people's reactions. They are pretty much awful".
Vito «Ik was eerst en vooral boos: Stephen en ik hebben drie jaar lang aan dat album gewerkt, en zonder nadenken gooit iemand het resultaat zomaar te grabbel. Dat is echt balen, ook al weet je op voorhand dat het vroeg of laat toch gebeurt.
»Wat die negatieve commentaren betreft: die kwamen volgens mij vooral van mensen die enkel onze remixen kennen. Dat geeft een vertekend beeld, want op de plaat staan vooral popsongs. Daar kan ik dus mee leven, al schrok ik ervan hoe extreem die reacties waren: ofwel was het ‘The worst shit ever heard', ofwel noemden ze het meteen de plaat van het jaar. Zo’n commentaren zijn er gelukkig ook.» (lacht)

HUMO Wat was er eigenlijk waar van het gerucht dat Soulwax de plaat zou producen?
Vito «Alles. Het is er alleen niet van gekomen omdat ze er pas aan konden beginnen zodra ze klaar waren met Tiga’s plaat. En zoveel geduld hadden we simpelweg niet. Bij nader inzien hadden we er evengoed op kunnen wachten, want door het zelf te doen hebben we ontzettend veel tijd verkwanseld. Ik vind mezelf verre van een goede producer. Ik heb ooit een opleiding tot sound engineer gevolgd, en daar ben ik buitengesmeten omdat ik er niets van bakte. Maar uiteindelijk ben ik wel heel happy met het resultaat.»

HUMO Vind je het een belediging als ik zeg dat je muziek me aan het Eurovisiesongfestival doet denken?
Vito «Nee hoor. Ik luister graag naar Abba en alle foute, overbombastische Franse en Italiaanse Eurosong-inzendingen van eind jaren tachtig. Een beetje zoals Sebastien Tellier: die laat zich daar ook door inspireren, maar hij maakt er iets cools van, terwijl ik de kitsch intact houd. Aeroplane is voortdurend balanceren op de grens tussen goede en slechte smaak. Het kleinstje foutje en je vervalt in cheesy crap, maar als je ’t goed doet heb je zowel het brede publiek als de undergroundnerds mee. ‘Yellow Submarine’ van The Beatles vind ik een goed voorbeeld. (begint te zingen) Supercheesy, maar wel een fucking wereldnummer.»

HUMO Kunnen hedendaagse artiesten je evenveel boeien?
Vito «Ik laat mijn muziek er alleszins niet door beïnvloeden. Ik maak popmuziek, en daarin is alles toch al eens gedaan. En ik wil al zeker niet klinken zoals die veel te luide en overstuurde bands die je op de radio hoort. Geef mij maar de sound van pakweg Pink Floyd of Fleetwood Mac: voldoende ruimte tussen alle instrumenten, alles perfect in balans. Ik sluit mijn dj-sets bijna altijd af met ‘Dreams’ van Fleetwood en ik krijg er nog steeds elke keer kippenvel van.»

HUMO Je maakt uitsluitend trage muziek. Zegt dat iets over wie je bent?
Vito «Niet echt. Ik ben soms nogal een zenuwpees en ik kan me ontzettend opwinden over een kleinigheid. Maar als het over muziek gaat, zweer ik trouw aan 110 beats per minuut. Als je sneller gaat, win je wel aan energie, maar verlies je de groove. Neem nu ‘Miss You’ van The Stones. Waarom klinkt dat zo sexy? Alleen maar omdat het zo traag gaat.»

HUMO En toch is het veel moeilijker om een festivalpubliek te plezieren met trage muziek.
Vito «Dat is mijn grote probleem. Ik kan mijn eigen muziek amper draaien. Op Sónar speelde ik voor 10.000 man, maar het was aartsmoeilijk om hen aan het dansen te krijgen. Soms vraag ik me af of ik tijdens mijn dj-sets niet beter house of electro zou draaien; dan is iedereen content. Ik heb daarover eens advies gevraagd aan Erol Alkan en die zei me dat ik er enkel voor moest zorgen dat ik zelf keer op keer zou betalen om mijn set te horen. Ik blijf dus gewoon mijn zin doen. Ik heb alleen nieuwe versies van een paar songs gemaakt zodat ze beter in een dj-set passen, en ik ben ook overgeschakeld op Serato, een systeem waarmee ik tijdens het draaien nummers kan editten en loopen.»

HUMO Zou je dat deejayen niet beter laten voor wat het is en een liveband op de been brengen?
Vito «Daar ben ik mee bezig! Na de zomer gaan we volop repeteren en in januari moet de liveshow klaar zijn. Ik vind het geweldig om op het podium écht muziek te maken. Het heeft me in het begin alleen veel moeite gekost om mijn muziek uit handen te geven. Op het album heb ik alle instrumenten zelf ingespeeld, van de gitaar en de drums tot de bas en de synths. Misschien niet perfect, maar het klinkt wel honderd procent zoals ik het wil. Als je het aan iemand anders overlaat, geeft die er sowieso een eigen draai aan, en ik hou liever alle touwtjes in handen. Eigenlijk zou het praktisch zijn als ik mezelf een keer of vijf kon klonen… Of wacht, misschien is dat wel een heel slecht idee.» (lacht)

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, september 2010)

Download Skyve live op de City Parade

2010-09-12T07:29:00.000-07:00

Eind augustus had uw vriend Skyve de eer om de City Parade te openen aan de voet van het Atomium. Superlocatie, coole line-up (ook Technasia, Dave Clarke en Dimitri Vegas & Like Mike waren van de partij) en veel volk dat er vanaf het begin heel veel zin had. Fijn feestje dus, en wie het gemist heeft kan dat hier goedmaken. Tracklist bij 'lees meer'!

DEVONE – Energy (Vltron edit)
MIA – XXXO (Riton rerub)
DIGITALISM – Home zone (11th avenue is burning mix)
CLS – Can you feel it (Skyve’s spoiled rich bitches edit)
NERD – Hot ‘n fun (Boys Noize remix)
TOM PIPER & NOM DE STRIP – Spacid (Skyve 69 edit)
SOULWAX – E-talking (Faisal remix)
AC SLATER – Take you higher (Drop The Lime remix)
AFROJACK – Pacha on acid
RUSKO – Hold on (Tom Stephan remix)
SAY WUT – Here we go (Foamo remix)
MAJOR LAZER – Pon de floor (Diplo’s rap mix)
KAZEY & BULLDOG – Sweet harmony
OU EST LE SWIMMING POOL – Dance the way I feel (Armand VH remix)
EMYND – Hangin’ on
FATBOY SLIM & HERVE – Machines can do the work (Ado remix)
MSTRKRFT – Bounce (A-Trak remix)

Interview Swedish House Mafia

2010-09-05T21:32:00.000-07:00

Vorig jaar kon u rond deze tijd geen festivalterrein, scoutsfuif of botsautokraam betreden zonder dat Dizzee Rascal de gevleugelde term ‘Bonkers’ door uw trommelvlies toeterde. Deze zomer luistert de onbetwiste feesthymne naar de naam ‘One’: een met trancesalvo’s beladen stamper van drie robuuste Zweden – Sebastian Ingrosso, Axwell en Steve Angello – die voor de gelegenheid onder de nom de plume Swedish House Mafia opereren.

Uitstekende groepsnaam, al heeft-ie ook een wrange bijklank. De Griekse vader van Steve Angello (op de foto met volle baard) was in zijn tijd namelijk iets te nauw betrokken bij de lokale maffia. Hij werd vermoord toen zijn zoon amper dertien was.

Steve Angello «Over mijn vader praat ik niet graag. Ik ben opgegroeid in een heel ruwe omgeving. Ik had evengoed dezelfde weg kunnen opgaan, maar na zijn dood ben ik met mijn moeder naar Zweden verhuisd, ver weg van de criminaliteit. Ik wil niet dat mijn gezin dezelfde moeilijkheden heeft als ik vroeger.
»Met de naam Swedish House Mafia heb ik op zich geen enkel probleem. Iemand heeft ons ooit zo omschreven en die naam klonk gewoon te catchy om te laten liggen.»

HUMO Over naar een vrolijker onderwerp: ik zag jullie draaien op Tomorrowland in Boom en jullie leken je uitstekend te amuseren.
Steve Angello «Ik speel elk jaar zowat honderdvijftig shows, maar een spektakel zoals Tomorrowland kom je maar zelden tegen. Het leek wel een pretpark! Vooral tijdens het vuurwerk en toen de helikopters bloemblaadjes over het publiek uitstrooiden stond ik met open mond te genieten. En als ik nog wat meer mag slijmen: het valt me steeds op dat Belgen een heel brede achtergrond hebben als het op dance aankomt. Daardoor kun je als dj wat dieper in de cd-map duiken en al eens een vergeten classic draaien.»

HUMO Graag gedaan. Heb je trouwens zelf een verklaring voor het succes van ‘One’?
Steve Angello «Energie! Dansmuziek zat wat in een dipje toen alles richting minimal en deep house evolueerde, maar nu hoor je eindelijk weer euforische handen-in-de-lucht-tracks. We doen dan ook heel hard ons best om onze nummers zo explosief mogelijk te laten klinken. De opbouw, de beats, de baslijn: alles moet retestrak zitten.»

HUMO Jullie hebben ook een tweede versie gemaakt waarop Pharrell van N*E*R*D te horen is. Ik heb me evenwel laten vertellen dat zijn zangpartij eigenlijk een overschotje van een ander project was.
Steve Angello «Klopt. In Australië hebben Sebastian Ingrosso en ik met Pharrell in de studio gezeten om wat ruw materiaal op te nemen. Deze acapella was in de schuif blijven liggen en na een beetje computer-hocus pocus van Axwell paste-ie perfect op ‘One’.»

HUMO Zetten jullie je solocarrières nu even aan de kant om alles op Swedish House Mafia te zetten?
Steve Angello «Swedish House Mafia is maar zo’n twintig procent van wat we doen, dus ons solowerk blijft het belangrijkste. Maar er komt wel een SHM-album aan met een mengeling van individuele tracks en nummers die we samen hebben gemaakt. En er komt ook een dvd: twee jaar lang heeft iemand ons met een camera gevolgd - op het podium maar ook ernaast, en dan vooral wanneer er dingen misliepen. Ik heb er al stukjes van gezien en ik heb er maar twee woorden voor: fucking hilarious!»

HUMO Ik begin alvast te lachen!

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, augustus 2010)

10 Track Commandments

2010-08-25T10:29:00.000-07:00

Op zoek naar een verse lading fijne deuntjes? Skyve to the rescue! De fijne site Westoek.be, de populairste jongerenblog van de Westhoek en omstreken, vroeg uw vriend Skyve naar zijn tien (recente en minder recente) favorieten van het moment. Check ze bij 'lees meer' of op de site van Westoek!

1. Theophilus London – Enjoy The Sun

Dankzij StuBru-collega Lefto heb ik het afgelopen jaar drie geweldige dingen ontdekt: een belachelijk grappig filmpje van een rappende Hitler, Jay Electronica en Theophilus London. Nu ken ik geen hol van hiphop, maar wel genoeg om die laatste zonder blozen meteen tot meest creatieve en meest getalenteerde rapper van het moment te bombarderen (de Führer staat op twee). Op zijn blog kun je twee gratis mixtapes downloaden, waarop hij onder meer op geheel eigen wijze Oops Oh My van Tweet en I Will Always Love You van Whitney Housten naar zijn hand zet. Of brutaal verkracht, dat is eigenlijk een betere uitdrukking. Zijn strafste prestatie tot nu toe blijft alleszins onderstaand supernummer, een perfect hulpmiddel om vroeg opstaan wat draaglijker te maken.

2. Foals – This Orient

Als ik één plaat zou mogen meenemen op een roadtrip naar het einde van de wereld zou het ‘Total life forever’ van Foals zijn. Hun debuut deed me ondanks alle hype niet bijster veel, maar deze opvolger heeft me al sinds de release stevig bij het nekvel. Stuk voor stuk bedwelmend mooie songs en een zanger die de helft van de tijd kattevals lijkt te zingen, maar daar toch perfect mee wegkomt. Schoon.

3. Flying Lotus ft. Thom Yorke – And The World Laughs With You
Flying Lotus is de achterneef van John Coltrane en in zijn vrije tijd ook nog eens een genie. Daar bestaan bewijzen van: zijn jongste langspeler ‘Cosmogramma’ is bijvoorbeeld met verre voorsprong de meest adembenemende trip die het voorbije jaar op cd werd gebrand. Voor FlyLo-leken is deze collab met Thom Yorke van Radiohead de perfecte binnenkomer. Onlangs stond trouwens op zijn twitter te lezen dat Sir Lotus gaat samenwerken met Theophilus London van hierboven. Bijna van blijdschap in mijn broek gepist.

4. Land of Talk – Speak To Me Bones
Naar het schijnt was de moeder van de zangeres van Land of Talk de de eerste vrouwelijke alligator wrestler van Noord-Amerika. Een beetje zoals een stierenvechter, maar dan met krokodillen, en zonder de beesten af te maken. Geen idee of dat waar is, maar het is alleszins een cool verhaal. En dat komt van pas, want verder heb ik hierover eigenlijk niks te vertellen, behalve dan dat ze uit Canda komen en dat ik van ‘Speak to me bones’ keer op keer kiekenvlees krijg.

5. Aeroplane – Superstar
Aeroplane hoort iedereen intussen wel te kennen, maar kom, het zou te belachelijk zijn om De Soundtrack bij mijn zomer onvermeld te laten. Vito De Luca, die sinds juni alleen doorgaat met Aeroplane, heeft het binnenkort te verschijnen debuutalbum volgestouwd met invloeden waar een mens op zich weinig vrolijk van wordt. Het Eurovisiesongfestival is immers all over the place, en toch is het resultaat geniaal, sexy en gruwelijk catchy tegelijk. Helaas voor u is de plaat nog maar eens uitgesteld (de release is nu verschoven naar eind september), maar op Pukkelpop komt Vito al een voorsmaakje geven en in de Humo van deze week vind je alvast het interview dat ik met de Italiaanse Brusselaar had.

6. Tacks, the Boy Disaster – Frozen Feet
Geen idee waar het is foutgelopen met dit bandje, eigendom van Evan Jacobs (zie ook Midlake en The Polyphonic Spree), maar na de veelbelovende debuut-ep ‘Oh, Beatrice’ is er niets meer van hen vernomen. Zonde, want Jacobs’ charmante liedjes raken steeds de juiste snaren: een tikje melancholisch, maar ook teder en uitnodigend. Zeker eens checken op iTunes of uw favoriete downloadsite, want op YouTube is er helaas veel te weinig van Tacks te vinden.

7. Scuba – Before
Dankzij Burial verzeilde ik drie jaar geleden in het land van de gitzwarte bassen, troosteloze klanktapijten en kapotte dubstepritmes. In die contreien houdt zich ook ene Scuba op, en die bracht in het voorjaar een razend knappe plaat uit. Before is één van de weinige tracks waarin er naast triestige beats ook een stem te horen is. Kil, duister, vaag en tegelijk ook wondermooi.

8. Erol Alkan & Boys Noize – Death Suite (Faisal RMX)
In eigen land is er de jongste maanden een ware shitload aan jonge electroproducers opgestaan. En het mag gezegd: ze doen dat niet slecht, al lijken velen eerder gefixeerd op het creëren van een zo smerig mogelijk grasmaaiergeluid dan op het maken van muziek. Niet zo bij Faisal Chatar, wiens jongste remix vooral opvalt omdat hij van begin tot eind vernuftig in elkaar zit: veel afwisseling, coole ritmes en bovenal een niet kapot te krijgen groove. En wat meer is: je kunt hem ook helemaal gratis downloaden!

9. Liquid – Sweet Harmony
Zo simpel kan een dansplaat dus zijn: een ravebeat, een gepikt pianowijsje en een gepikte vocal. Klaar. En toch blijft dit nummer al twintig jaar overeind. Ik ben te laat geboren om de raveperiode actief mee te maken, en telkens wanneer ik deze hoor, krijg ik daar wat meer spijt van.

10. Cassius – I Love You So
Is het een vliegtuig? Is het een vogel? Neen: het is nieuw werk van Cassius! ‘t Is lang geleden dat de twee Fransozen nog eens iets deftigs hebben uitgebracht, maar toen ik dit gloednieuwe nummer vorige week voor het eerst hoorde, vielen meerdere lichaamsholten steil open van verbazing. Een apocalyptische symfonie op een dubstepcadans? Nee, dat hadden we niet van hen verwacht. Hopelijk meer van dit soort patatten op de EP die ze over een paar weken uitbrengen op Ed Banger.

De dance anthems van de festivalzomer

2010-08-15T10:10:00.000-07:00

Net voor de zomer gingen we bij StuBru alvast op zoek naar dé floorfillers van de festivalzomer. Uw vriend Skyve maakte samen met Kim (van Ed & Kim), Murdock, Sikey en Bram Willems de selectie, en goot de vijftien uitverkoren tracks hoogstpersoonlijk in de mix. Inmiddels is de zomer al flink gevorderd en kijk: niet alle, maar toch een flink pak van onze voorspellingen zijn al uitgekomen!

Vrijdagavond werd het resultaat nog eens uitgezonden in Summer Switch op StuBru, en hier kun je de mix nu ook helemaal gratis downloaden voor uw iPod-, autoradio- en, ander plezier. Tast toe en klik op 'lees meer' voor de tracklist!

Download via Zshare
Download via Rapidshare
Download via MegaUpload

De tracklist:

1. AEROPLANE – We can’t fly
2. VILLA – Beats of love
3. CHEMICAL BROTHERS – Swoon (Boys Noize remix)
4. SWEDISH HOUSE MAFIA – One
5. PARTYHARDERS vs THE SUBS – The pope of dope
6. DIPLO & TIËSTO – C’mon
7. DUCK SAUCE – Barbra Streisand (Oh-God remix)
8. AFROJACK & BOBBY BURNS - Bungee
9. CONGOROCK – Babylon
10. FATBOY SLIM & HERVE – Machines can do the work (Hervé remix)
11. JACK BEATS – Out of body
12. PAUL CHAMBERS – Yeah techno (Soulwax remix)
13. FLUX PAVILLION – Got 2 know
14. RUSKO – Hold on (Sub Focus remix)
15. NETSKY – Secret agent

Interview Netsky

2010-07-30T05:25:00.000-07:00

De snelst rijzende ster aan het internationale drum-'n-bassfirmament is eenentwintig jaar oud en komt uit Edegem, of all places: Boris Daenen pakte de voorbije maanden iedereen in met zijn fluwelen dansvloergekletter, en scoorde zo een platencontract bij het Londense keurmerk Hospital én big ups van Underworld, Rusko en Miike Snow. Op vrijdag 25 juni stelt hij zijn titelloze debuut voor in Trix, en deze zomer komt hij u een serieuze optater verkopen op Dour en Pukkelpop.

HUMO Veel lezers vragen zich nu allicht af: 'Was drum-'n-bass niet allang dood, begraven en door de maden opgepeuzeld?'

NETSKY (lacht) «Nee hoor. Het Belgische drum-‘n-basspubliek groeit met de minuut - dat merk je aan het enorme succes van party’s als Radar en Rampage. Er staat ook een sterke lichting producers klaar. Een serieus verschil met vroeger, want op Crossfire na hadden we geen landgenoten die in het buitenland iets betekenden. Ik geloof zelfs dat ik de eerste echte Belgische drum-‘n-bassplaat heb gemaakt.»

HUMO Je hebt je in nog geen jaar tijd opgewerkt van nobody tot internationale belofte. Ben je soms niet bang dat het allemaal wat snel gaat?
NETSKY «Het móést snel gaan: in december heb ik bij Hospital getekend, en die wilden nog voor de zomer een plaat. Maar ik heb geen moeite met een beetje druk. Voorlopig is het allemaal keiplezant; ik moet alleen nog serieus wennen aan het tourleven - ik vergeet weleens dat ik ook af en toe moet slapen.»

HUMO Het is juni: moest jij niet volop aan het blokken zijn?
NETSKY «Ik ben gestopt met school. De laatste maanden zat ik zo vaak in het buitenland dat ik moest kiezen tussen studie en muziek. Dat was snel gebeurd - ik was sowieso geen geweldige student. Mijn ouders zagen het eerst minder zitten, maar ik heb van elk buitenlands optreden een affiche mee naar huis genomen, zodat ze met hun eigen ogen konden zien dat het me menens was. Nu staan ze helemaal achter me.»

HUMO Waar heb je je artiestennaam eigenlijk van?
NETSKY «Het is een beetje een opgestoken middenvinger naar muziekpiraten: Netsky is ook de naam van een computervirus, dus wie mijn muziek illegaal probeert te downloaden kan voor een verrassing komen te staan. Alleen jammer dat niemand weet hoe je hem moet uitspreken. Voor alle duidelijkheid: als netskaai, niet als netski.»

HUMO Drum-‘n-bass wordt nog steeds gedomineerd door de Britten. Moet je je als Belg dan extra bewijzen?
NETSKY «In mijn geval niet, want om één of andere reden dachten ze daar allemaal al dat ik een Brit was. Tot ik interviews begon te geven en ze merkten dat er verdacht veel haar op mijn Engels staat (lacht).
»Je kan de Britse scene in niets vergelijken met de Belgische. Hier zijn drum-‘n-bassevenementen vaak nog sausage fests: er komen vooral mannen op af, meestal te herkennen aan hun kap en rugzak. Over het Kanaal zijn het echte clubavonden met een gevarieerd publiek.»

HUMO Ik heb me laten vertellen dat je ook hot bent in Rusland.
NETSKY «Blijkbaar word ik daar vaak op de radio gedraaid, ja. Drie weken geleden was ik er voor een paar optredens, en ik kreeg een erg warm onthaal: op de luchthaven stonden fans te wachten met spandoeken, wodka en zelfgebakken brood. En die Russen roepen en springen de hele avond alsof hun leven ervan afhangt, en ze hebben allemaal flesjes wodka in hun sokken zitten. Compleet zotte taferelen! Maar als het een geweldige party oplevert, hoor je mij niet klagen.»

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, juni 2010)

Interview Trentemøller

2010-07-21T07:25:00.000-07:00

Wanneer Anders Trentemøller Engels praat, dan is het met horten, stoten en aandoenlijk gestotter. Op één-twee-drie zijn ziel blootleggen ligt ook al niet in zijn aard. Maar dat hield ons niet tegen om ons, op de eerste mooie lentedag van het jaar, in het gras te vlijen voor een babbel met de immer in het zwart geklede Deen.

Trentemøller heeft pas zijn tweede cd uit, ‘Into the Great Wide Yonder’. Daarop geen uiteengespatte beats of synthesizeruithalen, maar etherische gitaarvegen, bitterzoete elektronica en kamerbreed galmende soundscapes, die hier en daar even donker klinken als de aswolk op de hoes van de plaat. Aswolk?

HUMO Kort nadat je die hoesfoto de wereld had ingestuurd, barstte de IJslandse vulkaan uit. Dat is wel héél toevallig.
TRENTEMØLLER «Oké, ik geef toe: ik heb die vulkaan gewoon zelf laten uitbarsten. ’t Leek me een originele promotiestunt, maar 't is een beetje uit de hand gelopen. Nee, eerlijk, ik had die foto twee maanden eerder al gekozen. Het beeld paste wel bij de muziek, vond ik. 't Is mooi meegenomen dat iedereen nu in de ban is van die vulkaan.»

HUMO Je hoort meteen dat je muziek uit Scandinavië komt. Wat zou het opleveren als we je naar een zonnig oord stuurden om daar nummers te schrijven?
TRENTEMØLLER «Ik betwijfel of het zou lukken. Een beetje zon kan ik wel hebben, maar na een poosje ga ik hunkeren naar de Deense herfst en winter. De kleuren van de natuur zijn dan veel mooier, binnen is het lekker knus, en het is vroeg donker. Da’s heel belangrijk voor mij, want ik kan alleen ’s nachts werken. Muziek maak ik in mijn eigen wereld, en daar wil ik niet gestoord worden. Wat prutsen en schaven aan klanken lukt overdag nog wel, maar het echte creatieve werk doe ik ’s nachts.»

HUMO Een beetje vreemd wel dat de plaat dan net in de zomer uitkomt, niet?
TRENTEMØLLER «Eigenlijk wel, ja. Ik ben heel blij met de nieuwe nummers, maar ze passen beter bij vriestemperaturen.»

HUMO Bij onze vorige ontmoeting vertelde je me dat songtitels verzinnen een nachtmerrie voor je is. Gaat dat al wat beter?
TRENTEMØLLER «Integendeel. Tot tien minuten voor ze naar de platenperserij moesten, hadden de meeste songs nog werktitels - ‘Final Version 4 v7’, of ‘Wooden Song with the Extra Bass, Remember the Kickdrum To Be 3db Louder’. Ik heb een vriend dan maar wat namen laten verzinnen. Ik hecht er niet zoveel belang aan: titels mogen vooral niet te véél betekenen. Laat de mensen zelf maar uitmaken waar de songs over gaan.»

HUMO Je hebt naam gemaakt als technoproducer, maar je lijkt me niet echt in dat wereldje thuis te horen.
TRENTEMØLLER «Klopt helemaal. De eerste keer dat ik op Ibiza kwam, wist ik meteen: dit is niks voor mij. Ik ben pas opgepikt toen ik deep house en techno begon te maken, maar daarvóór had ik jaren bij kleine indiebandjes in Kopenhagen gespeeld. Ik ga nu ook een jaar lang niet meer deejayen om me volledig te kunnen concentreren op mijn livetour. Niet dat het publiek daar niet mag bewegen, maar het wordt toch vooral iets om naar te luisteren.»

HUMO Wat vooral opvalt aan je muziek: vrolijk word je er niet van.
TRENTEMØLLER (glimlacht) «Ik vind mezelf een vrij opgewekte vent, maar misschien is dat net omdat ik zo'n droevige muziek maak. Ik ben nogal gesloten, en songs schrijven is de enige manier om m'n gevoelens te verwerken. Het is ook geen toeval dat ik vooral instrumentale muziek maak: de mensen hoeven niet te weten waar de songs over gaan. En daarbij, er is toch niks zo saai als vrolijke liedjes?»

HUMO Iets anders: je zou gaan samenwerken met David Lynch. Hoe zit dat juist?
TRENTEMØLLER «Zwijg me daarvan! Ik was gebeld door iemand die zich uitgaf voor zijn manager. Hij vertelde me dat David Lynch en Angelo Badalamenti (die heel wat soundtracks voor Lynch heeft gemaakt, red.) me hadden uitgenodigd voor een optreden in een kasteel in Bologna. Het zag er allemaal heel spectaculair uit, dus ik had een speciale set voorbereid. Het kasteel was er, ik was er, en drieduizend toeschouwers waren er ook, alleen: Lynch en Badalamenti waren er niet. 'Hun vliegtuig gemist,' volgens die organisator. Via een webcam zouden ze toch meedoen, maar uiteindelijk heeft de organisator gewoon een filmpje geprojecteerd dat hij van YouTube had gehaald. Die kerel had dat hele verhaal bij elkaar gefantaseerd en ik was er met open ogen ingetrapt. Maar ik blijf stilletjes hopen dat het er ooit eens écht van komt.»

HUMO Ik vermoed dat je wel een paar Lynch-films in je kast hebt staan.
TRENTEMØLLER «Ik ben zijn grootste fan! ‘Mulholland Drive’ blijft mijn favoriete film ever. Hoe hij al die lagen met elkaar verweeft, hoe hij de grens tussen droom en realiteit opzoekt, daar put ik veel ideeën uit. Mooi en lichtjes griezelig tegelijk: zo is het voor mij perfect.»

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, juni 2010)

Download Skyve's Switch-mix

2010-07-13T19:11:00.000-07:00

Vrijdagavond kaapte Skyve een uur lang uw ether met een mix in de geweldige StuBru-show Switch! Op het menu: zowat alles waar uw vriend Skyve op dit moment zot van is, meerbepaald wulpse disco, uk funky, house, electro, rave, bmore, dubstep, drum-'n-bass en zowat alles wat daar nog tussenzit. Check de tracklist bij 'lees meer', download de mix en enjoy the trip!

» Download via Zshare
» of download via Mediafire
» of download via Uploading
» of download via Hotfile

1. PONI HOAX – We are the bankers (Mustang remix)
2. MASHED UP FUNK – Babylon funk
3. MJ COLE – Volcano riddim
4. ROISIN MURPHY – Momma’s place (Heavy Feet remix)
5. HOT CITY – If that’s how I feel
6. ALAN BRAXE & FRED FALKE – Intro (Bart Bmore edit)
7. EROL ALKAN & BOYS NOIZE – Lemonade (Justin Robertson remix)
8. SIMIAN MOBILE DISCO – Hustler (acapella)
9. MARTYN – Friedrichstrasse
10. THOMAS BANGALTER – Spinal beats
11. BOY 8 BIT – The keep
12. WAXDOLLS – Spoiled rich bitches (acapella)
13. SOULWAX – E talking (Faisal remix)
14. HERMANOS INGLESOS – Wanderland (Clashes remix)
15. SIA – Clap your hands (Diplo remix)
16. SIMIAN MOBILE DISCO – Cruel intentions
17. MUMBAI SCIENCE - Woof
18. LAZY FLOW – Mojitoast (Kazey & Bulldog remix)
19. CASSIUS – 1999 (Reset! remix)
20. MARVIN GAYE & TAMMI TERRELL – Ain’t no mountain high enough (Nylez bmore edit)
21. WARRIOR ONE – Bad like Jimmy Cliff
22. J-WOW – O dedo
23. MALENTE – Move your body (acapella)
24. RAVEOURSOULS – Rave battleweapon (Keatch remix)
25. LUKE VIBERT – Breakbeat metal music (acapella)
26. SQUATTERS – On fire
27. FOAMO – Centavo
28. CARTE BLANCHE – Black billionaires
29. MR OIZO – Positif (acapella)
30. DOCTOR P – Sweet shop
31. NERO - Innocence
32. FAITHLESS – Sun to me (Emalkay remix)
33. BOYS NOIZE – Transmission (acapella)
34. DJ FRESH – Gold dust (Flux Pavillion remix)
35. DJ FRESH – Gold dust
36. SPOR – Halogen
37. NETSKY – Iron heart
38. MAJOR LAZER – Hold the line (acapella)
39. RUSKO – Hold on (Sub Focus remix)
40. SQUAREPUSHER – Love will tear us apart

Interview Crookers

2010-07-02T05:17:00.000-07:00

Menig artiest zou een arm veil hebben voor het adresboekje van het Italiaanse duo Crookers, dé stijliconen van de jongste generatie ravers. Sinds hun succesvolle remix voor ‘Day 'n' Nite’ van Kid Cudi tot anthem van de fidget house uitgroeide, hengelt al wie naam en faam heeft - van Fever Ray over Lady Gaga tot U2 - naar hun diensten. En op hun in maart verschenen debuut ‘Tons of Friends’, een Feestplaat met grote F, pakken ze uit met gastrollen van Soulwax, Róisín Murphy, The Very Best, will.i.am, Tim Burgess van The Charlatans, Spank Rock, Miike Snow, Major Lazer, Kelis en nog een stuk of elfendertig anderen. Zegt genoeg?

Die illustere gasten zullen er niet bij zijn wanneer Crookers op donderdag 1 juli van boenke-boenke-bliep doen op Rock Werchter, maar u mag er gif op innemen dat Francesco Barbaglia en Andrea Fratangelo - Phra en Bot voor de vrienden - ook op hun eentje de Marquee in de fik zullen steken. We ontmoeten beide heren in Londen, waar we eerst de volgende roddel checken:

HUMO Bot, klopt het dat jij je dj-debuut in een louche stripclub hebt gemaakt?

BOT «Schuldig. Het was de enige keet waar ze me een kans wilden geven. Ik heb er zeker een jaar lang elk weekend gedraaid.»

HUMO Inspirerende omgeving?

BOT «Ik was dolgelukkig dat ik eindelijk eens buiten mijn eigen slaapkamer mocht draaien. En ik werd er nog voor betaald ook: vijftig euro. Maar het was niet echt een succes. Ik speelde deep house, en de strippers hadden duidelijk geen idee hoe ze daarop moesten dansen.»

PHRA «Eigenlijk waren we alle twee sukkelaars toen we begonnen te dj'en. Ons eerste optreden samen was in een club in Milaan: ik denk niet dat er die avond meer dan vijf man tegelijk op de dansvloer heeft gestaan. We wisten de eigenaar telkens weer te overtuigen om ons een nieuwe kans te geven: 'Echt waar, de volgende keer zal het beter gaan!' Maar die belofte hebben we nooit waargemaakt.»

HUMO En dat is dan headliner op Werchter!

BOT «Tja, het kan soms vreemd lopen. Eerst moest niemand weten van onze remix voor Kid Cudi: de platenfirma heeft hem als gratis download weggegeven, en wij draaiden hem niet eens in onze eigen sets. Maar na een jaar wordt dat dan plots een wereldwijde hit! Ik snap het nog altijd niet.»

HUMO Jullie hebben de fans daarna wel lang laten wachten op jullie debuut. Waarom eigenlijk?

PHRA «Omdat we een plaat wilden waarbij de luisteraar geen moment in de verleiding komt om te skippen. We zijn blijven sleutelen tot het helemaal goed zat: we maakten tientallen remixen van onze eigen nummers en pikten de beste versies eruit. Er was ook helemaal geen haast bij - oké, ons label zag dat anders, maar daar hebben wij ons uiteraard niets van aangetrokken (lacht).»

BOT «Hoe langer we bezig waren, hoe meer samenwerkingen zich aandienden die we echt niet wilden laten liggen. En toen we eindelijk klaar waren, kregen we nog een shitload aan papierwerk op ons bord. Blijkbaar hoort dat erbij als je een paar andere artiesten bij je plaat betrekt.»

HUMO Een paar? In de hoesteksten heb ik meer dan vijftig namen geteld: valt er nog wel iets te verdienen met zo’n project?

PHRA «Geen cent!»

BOT «Ach, wat brengt de platenverkoop tegenwoordig nog op? Die samenwerkingen hebben ons meer aandacht opgeleverd dan wanneer we de plaat met z'n tweeën hadden gemaakt: dat is veel belangrijker.»

PHRA «Nu, we hebben nooit gedacht: ‘Laten we eens met schandalig veel gastmuzikanten werken.’ 't Is vanzelf gegaan. Veel gastoptredens waren het gevolg van remixopdrachten, en sommige artiesten hebben zichzelf aangeboden. Spank Rock interviewde ons bijvoorbeeld voor zijn blog, en z’n laatste vraag was of hij mocht meedoen. Daar kan je moeilijk neen tegen zeggen, hè.»

HUMO In dat geval reserveer ik graag een plekje op jullie volgende plaat. Hebben jullie ook echt met al die mannen en vrouwen in de studio gezeten?

BOT «Nee, veel nummers zijn volledig via iChat en e-mail tot stand gekomen. Maar we zijn wel naar Gent getrokken om samen met de Dewaeles ‘We Love Animals’ te maken. Funny times! Róisín Murphy, Drop the Lime en will.i.am hebben we ook in de ogen gekeken.»

HUMO Ik weet dat jullie vlak voor de release van 'Tons of Friends' een beetje bang waren voor de reacties.

PHRA «Toen de eerste singles van de plaat uitkwamen, was het voor veel fans even schrikken. Ze kenden ons van club bangers met een stevige climax, zoals ‘Knobbers’ of ‘Sveglia’, maar daar hebben we het op dit moment even mee gehad.»

BOT «Soms gaat het ons wat te ver met dat gebeuk in de fidget house. Wij zijn er misschien mee verantwoordelijk voor, maar tegenwoordig wordt er op party’s meer gepogood dan gedanst! Dat kan de bedoeling toch niet zijn? Nu gaan we meer voor de melodie en minder voor de beats.»

PHRA «We hebben altijd meer naar J Dilla, Timbaland en Madlib geluisterd dan naar Daft Punk. En we hebben altijd al popmuziek gemaakt. We zijn bijvoorbeeld begonnen met hiphop in onze moedertaal, maar in het buitenland was daar natuurlijk geen kat in geïnteresseerd: daar werden alleen onze harde house- en electrotracks opgepikt. Dat gaf een vertekend beeld.»

BOT «Ik vind de reacties goed meevallen. Vlak voor de release hebben we alle nummers op onze blog gegooid, waarna iedereen via chat en Twitter zijn mening kon geven. Ik verwachtte een stortvloed aan gekanker - zoals meestal op het internet - maar iedereen was constructief. Mensen die het een strontplaat vonden vertelden er ook bij waaróm (lacht). Daar hebben we best wat van opgestoken.»

HUMO Hebben de gastmuzikanten jullie ook wat bijgeleerd?

BOT «Absoluut. Soulwax, bijvoorbeeld. We gebruikten al ons hele leven computerplug-ins om klanken op te roepen – illegaal gedownload spul dan nog, want in het begin hadden we geen geld voor echte software - maar Stephen en David vonden dat we het eens met hun synthesizers moesten proberen. Vreemd! Computers voeren uit wat je van hen vraagt, maar echte instrumenten hebben hun eigen willetje - zeker die ouwe bakken van Soulwax.

»We waren ook diep onder de indruk van Roísín Murphy.»

PHRA «Ze had anderhalve dag voor ons vrijgemaakt. Toen we klaar waren, hadden we nog twee uur over, en ze stond erop dat we nog snel een tweede song in elkaar boksten.»

BOT «Met iemand anders moet je daar niet aan beginnen, maar zij heeft zoveel ervaring dat het er in een vloek en een zucht opstond.

»Roísín is echt een schat van een vrouw. Helemaal geen maniertjes of zo, in tegenstelling tot wat je zou verwachten als je haar over het podium ziet paraderen.»

PHRA «We hadden wel het geluk dat Dave Taylor (beter bekend als Switch, de helft van Major Lazer, red.) erbij was om te tolken. We spreken maar een paar woorden Engels, maar hij begreep meteen wat we bedoelden en hij legde het nauwkeurig uit aan Roísín en co.»

HUMO Ik heb me laten vertellen dat Switch meer drinkt dan goed voor hem is. Bemoeilijkte dat de samenwerking niet?

BOT «In de studio blijft hij van de fles af. Drinken en opnemen, dat werkt gewoonweg niet.»

PHRA «Bij optredens ligt dat anders: soms speel je beter als je een beetje tipsy bent. Of je dénkt tenminste dat je beter speelt. Ik hoor het vaak van zangers. Ik ken ook jazzmuzikanten die nuchter weinig waard zijn, maar die onder de heroïne plots geweldige dingen doen. Voor je 't vraagt: ik voel me niet geroepen om de proef op de som te nemen.»

HUMO Maken jullie weleens ruzie over een nummer?

BOT «Ja hoor. Da’s goed voor het creatieve proces.»

PHRA «Als het nodig is, slaan we elkaar het hoofd in met lege champagneflessen.»

HUMO Wie haalt het dan?

BOT (droog) «De fles.»

HUMO Is het nu welletjes met de samenwerkingen, of komen er nog meer aan?

PHRA «We zijn al een poosje aan het chatten met Hudson Mohawke, en binnenkort gaan we samen een paar nummers maken. Kan alleen maar heel crazy shit opleveren.»

BOT «Een tijdje geleden hebben we ook even een tourbus gedeeld met jouw landgenoten van Aeroplane. Het klikte meteen - ook omdat Vito (De Luca, red.) een halve Italiaan is. Misschien gaan we binnenkort een remix voor hen maken.

»We willen ook al lang iets doen met Madlib, maar naar verluidt heeft die al drie keer neen gezegd tegen Radiohead, dus we durven hem niet goed te vragen. Zou hij de Humo lezen?»

PHRA «We moeten ook eens dringend met de paus afspreken voor een collab. Stel dat we een nummer voor hem maken en hij dat elke zondag op het Sint-Pietersplein zingt. Als dat een beetje aanslaat, kan je daar een smak royalty's uitslaan.»

HUMO Jullie hebben al een paar keer in België gespeeld. Welk moment is jullie het meest bijgebleven?

BOT «Onze eerste passage op I Love Techno (in 2008, red.) was geweldig. We hadden er geen idee van dat we hier zo populair waren, en we waren compleet verrast door de respons van het publiek. En dronken dat Phra was!»

PHRA «Laten we daar maar over zwijgen. Ik heb me geweldig geamuseerd, maar ’t was iets anders om achteraf te vernemen dat ik in m’n blootje door de backstage was gehuppeld.»

HUMO De Schuer weet wat hem deze zomer te wachten staat!

BOT «Zeg hem maar dat we naakt zullen optreden. Of met alleen witte sokken aan, zoals in old school-pornofilms»

PHRA «En als apotheose doen we een helikoptertje!

»Nee, serieus: we kijken echt uit naar Rock Werchter. Al was het maar omdat we van de gelegenheid gebruik zullen maken om in Luik te passeren. De oom van de Partyharders (een Waals dj-collectief, red.) heeft daar een frituur. Ik zweer je: nergens ter wereld vind je betere bouletten.»

HUMO Buon appetito!

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, juni 2010)

Skyve in de mix voor Switch

2010-06-19T13:57:00.000-07:00

De eerbiedwaardige StuBru-collega's van Switch hebben uw vriend Skyve een paar weken geleden gevraagd om een mix voor hen in elkaar te draaien, en hier is het resultaat: een trip van een uur langs disco, uk funky, electro, dubstep en drum-'n-bass! Met nieuwe en oude tracks van o.a. Soulwax, Diplo, Martyn, Squarepusher, Netsky, Rave Our Souls, Clashes, Foamo, Warrior One, Rusko, Mustang en dies meer! Beluister 'm nu op stubru.be! En hou de Skyve-blog in de gaten, want ik heb nog cool nieuws in petto!

Heleboel interviews online

2010-06-02T14:26:00.000-07:00

Uw vriend Skyve pleegt af en toe een interviewtje. Zo staat deze week mijn babbel met Crookers te lezen in de Humo en verschijnt volgende week in hetzelfde blad een interview met Trentemöller. Ter uwer leesvermaak heb ik intussen een heleboel interviewtjes die ooit in Humo of Release verschenen - met o.a. Boys Noize, Soulwax, Vampire Weekend, Diplo, Dada Life, Paul Kalkbrenner, Martin Solveig, Zombie Nation, Kenny Dope, Gui Boratto, Hervé, The Subs en Apparat - ongecensureerd online gegooid!

Review: Marcel Dettmann - Dettmann

2010-05-30T19:26:00.000-07:00

Vraag ons niet waarom dit debuut hier al twee weken op repeat staat, want we hebben er écht geen idee van. Er valt een uur lang geen hol te beleven, de beats hebben evenveel leven in zich als een blok arduin en in geen enkele van de tien tracks valt nog maar een schaduw van een melodie te bespeuren. En toch, en toch!

Misschien zijn het de kleine, ongrijpbare details, het zompige gemorrel dat af en toe vanuit de kille duisternis opstijgt, of misschien gewoon de hypnotiserende kracht van de schier eindeloze reeks technodreunen. Wat we alleszins wél weten, is dat de Berlijner halsstarrig zijn cryptische zelf is en daar met verve mee wegkomt.

(gepubliceerd in Apollo - mei 2010)

Review: Starkey - Ear drums and black holes

2010-05-22T19:23:00.000-07:00

Starkey mag dan wel uit Philly komen; deze jeugdige laptopkunstenaar klinkt verdacht Brits. Op zijn tweede pakt hij sterk uit met breed uitwaaierende science-fictiongrooves die worden gestut door grime- en dubstepritmes.

Waar nodig schuwt hij de kettingzaag niet, maar over het algemeen gaat het er iets bedaarder aan toe dan op ‘s mans debuut Ephemeral Exhibits. Dat levert een paar indrukwekkende momenten op, bijvoorbeeld wanneer gastzangeres Anneka helemaal versmelt met de synthesizertapijtjes in Stars, of wanneer de beats van Fourth Dimension en uitschieter Multidial dienst doen als transportmiddel naar a galaxy far, far away. Alleraardigst plaatje, al is vijftien nummers net wat van het goede te veel.

(gepubliceerd in Apollo - mei 210)

Review: Booka Shade - More

2010-05-14T19:21:00.000-07:00

Dat die van Booka Shade weten wat efficiëntie is, demonstreren ze op zowat elk festival dat op hun weg ligt. Een koppel fijnzinnige beats, een halve synthriedel en een donzig akkoordje uit de laptop volstaan keer op keer om handjes groot en klein de lucht in te krijgen.

Dat More live hetzelfde effect bereikt, geloven we graag, maar bij beluistering in de wagen, op de trein, in bad of bij het ontbijt horen we toch vooral slappe drab. ’t Is te zeggen: storen doet het niet, er zit best wat variatie in en wie songtitels als Havana Sex Dwarf uit de koker tovert, verdient props. Alleen: de net-nietjes zijn ruim in overtal en wat ons betreft wordt het zoetjesaan tijd dat de heren een ander trucje uitproberen.

(gepubliceerd in Apollo - mei 2010)

Review: Noisia - Split the atom

2010-05-09T19:18:00.000-07:00

Heuglijk nieuws uit het land van windmolens en donderbeats: we kunnen eindelijk stoppen met het wedstrijdje wie-gaat-het-luidst dat al een poosje aan de gang is, want harder, rauwer en viezer dan de Nederlandse herriedrievuldigheid Noisia lukt tóch niet meer.

De Groningers delen op hun debuut – een rondje pogoën op drum-‘n-bass, breakbeat en grime - patatten uit aan een tempo waar menig kickbokser ook na een intensieve clenbuterolkuur voor moet passen. Hier en daar doen ze denken aan The Prodigy in overdrive, maar dan met scherpere hooks en meer addertjes onder het gras. Noisia is bovendien pienter genoeg om tussen het gebeuk door ook subtiele interludes en flirts met roestige funk en zweverige elektronica in te lassen. U weze evenwel gewaarschuwd: heavy shit!

(gepubliceerd in Apollo - mei 2010)

Review: Vermin Twins - Exoskeleton

2010-04-30T19:15:00.000-07:00

Liefhebbers van ranzige electromayhem, Prince en kakkerlakken kunnen hun hartje ophalen aan het debuut van Lotte Vanhamel (yep, de zus van) en Micha Volders (zie ook El Guapo Stuntteam). De Limburgers gaan wild tekeer met ontregelde stemmetjes, Ed Banger-herrie en sputterende gameboyriedels.

Niet bepaald easy listening om uw zondagse kater mee te lijf te gaan, maar wie zich een weg baant door de beatsalvo’s en synthesizerdrukte hoort verrassende, sexy songs. Ten bewijze: Suffocate klinkt als funk van de planeet Zyrgon, Expectations is een zwaar verontreinigde hightechballad en de titeltrack had evengoed een joint venture tussen Justice, Aphex Twin en Britney kunnen zijn. Uitchecken!

(gepubliceerd in Apollo - april 2010)

Review: Breakage - Foundations

2010-04-21T19:13:00.000-07:00

Ten tijde van zijn debuut This too shall pass beperkte Breakage zich nog tot gesofisticeerde jungle en drum-‘n-bass, maar anno Foundation is de Londenaar in meerdere uithoeken van de elektronische dark side actief. Koortsige dubstep, onderkoelde rnb, grime, dubtechno, oldskool jungle: you name it!

Dankzij die afwisseling liggen zijn rauwe grootstadsounds niet te zwaar op de maag, en door er links en rechts nog een interessante gast bij te sleuren, is hij ook de minder ontwikkelde concentratiebogen te snel af: de collab met Burial had zo op diens magistrale Untrue kunnen staan, en de nummers met Roots Manuva, Zarif en Erin blijven vlotjes in de buis van Eustachius kleven. Enkel nog een stuk of drie vullertjes overboord kieperen en Foundation is de perfecte soundtrack voor uw nachtelijke verplaatsingen door schimmige metrostations, ongure steegjes en desolate industrieterreinen.

(gepubliceerd in Apollo - april 2010)

Review: Crookers - Tons of friends

2010-04-15T19:10:00.001-07:00

De berichten die ons in de aanloop naar het debuut van Crookers bereikten, stemden ons allerminst hoopvol: de populaire fidgethooligans uit Milaan wilden zonodig bewijzen ook een popplaat te kunnen fabriceren en riepen daartoe de hulp in van een stuk of dertig muzikale vrienden, kennissen en toevallige passanten van diverse pluimage.

Het resultaat klinkt wisselvallig, maar saai is het allerminst: Soulwax beukt de boel op gang, Roísín Murphy kronkelt zich sierlijk rond bliepende synths, Tim Burgess van The Charlatans zingt de blues en Kelis manifesteert zich onverwachts als het uitgelezen bindmiddel tussen dubstep en hitparadevoer. Soms pakt de mayonaise, vaak ook niet, maar in navolging van N.A.S.A. en Major Lazer bricoleerden Crookers and friends een kleurrijk plaatje voor de fastfoodgeneratie.

(gepubliceerd in Apollo - april 2010)

Review: Scuba - Triangulation

2010-04-07T19:06:00.000-07:00

Bass is nog steeds the place, zo leert ons de shitload aan prima releases die zich dezer dagen laven aan roestige dubstepbeats en machinale smeerlapperij. Op zijn tweede album trekt Scuba de lijn door van Substance, de geniale mixcompilatie die de naar Berlijn uitgeweken Brit eind januari in alle stilte uitbracht.

Veel gitzwart gekraak, gedobber en gekletter dus, maar hier en daar ook zachte, narcotische klanktapijten en zelfs gedempte engelengeluiden, die in een onbewaakt moment een flinke hap uit de ziel nemen. Op Before en So you think you're special raakt Scuba daarmee snaren die voorheen enkel Burial en Martyn wisten zitten, maar helemaal op zijn best is de Engelsman wanneer hij zijn digitale troosteloosheid inplugt op een technomotor, en de nijdige grooves alle kanten uitspatten. Ons gebruiksadvies: play it loud!

(gepubliceerd in Apollo - april 2010)

One Night Stand met Skyve & Wife live in de mix

2010-03-19T06:34:00.000-07:00

Zoals trouwe fans weten, houdt uw vriend Skyve zich niet uitsluitend bezig met beukende beats: met zijn lieftallige wederhelft draait hij af en toe ook feestelijke gelegenheidssets als Skyve & Wife, met uitsluitend oldskool hiphop en disco classics. Het is dan ook geen wonder dat romanticus en discoliefhebber Otto-Jan Ham ons uitnodigde om live in zijn geweldige One Night Stand-show op StuBru een dj-set te komen draaien.

Beluister hier hoe dat klonk, en klik gerust op 'lees meer' voor de tracklist van de mix (met o.a. Tom Jones, Jackson Five, Kriss Kross, Grandmaster Flash en George Harrison).

mp3: SKYVE & WIFE - live in One Night Stand Studio Brussel

1. KRISS KROSS – Jump
2. THE JACKSON FIVE – I want you back
3. GRANDMASTER FLASH – The message
4. KC & THE SUNSHINE BAND – Play that funky music
5. HOUSE OF PAIN – Jump around
6. UGLY DUCKLING – Just a little samba
7. MC MIKER G & DJ SVEN - Holiday rap
8. TOM JONES – Sex bomb (Peppermint disco remix)
9. THE JACKSON FIVE – Blame it on the boogie
10. ROY ORBISON – Pretty woman (Skyve edit)
11. GLORIA ESTEFAN – Conga
12. GEORGE HARRISON – I got my mind set on you

Review: Alex Smoke - Lux

2010-03-12T16:15:00.000-08:00

De baardige Schot Alex Smoke is zo’n dancetechneut die Hogere Ambities koestert dan het opensplijten van een dansvloer. Niet dat hij dat domein niet beheerst - daarvan zijn bewijzen legio - maar tegenwoordig kruipt hij het liefst in zijn vochtige kelder om te sleutelen aan digitale symfonieën die hun toehoor moeiteloos de daver op het lijf jagen.

‘s Mans derde plaat drijft op onwereldse bijgeluiden, ritmestoornissen, krakende blieps en uitgebeende technobeats. We horen stuk voor stuk zorgvuldig uitgekiende composities, en wanneer Smoke daar nog een scheut ondergeregende harmonieën bijkwakt, zoals op Paracelsus of het wondermooie Nothing Changes, is het puur genieten van de akelige sprookjeswereld die hij schetst. Terwijl iedereen zich afvraagt of het nog wel zin heeft om volledige albums uit te brengen, geeft Smoke het antwoord. Dit is er eentje om lang in uw stereo te laten rondspoken.

(gepubliceerd in Apollo - maart 2010)

Op de koffie bij Crookers

2010-03-09T16:18:00.000-08:00

Afgelopen weekend mocht uw vriend Skyve naar Londen om met de fidgetzotskappen van Crookers te gaan keuvelen. Dat hun Engels aan de gebrekkige kant is, was duidelijk te merken, maar de heren hadden best wat lolligs te vertellen. Beluister hier de babbel die werd gebroodkast in Select op Studio Brussel, en hou de Humo in het oog, want daarin leest u binnenkort nog een uitgebreider interview.

Skyve live in One Night Stand

2010-02-26T09:54:00.000-08:00

Afgelopen nacht werd uw vriend Skyve door Otto-Jan Ham geïnviteerd om zijn show One Night Stand op Studio Brussel op te vrolijken met een dosis pompende beats en dansvloerclassics. Een energieboost om nachtraven allerhande de nacht door te sleuren dus. Download hier de mix die uw vriend live in de studio kwam placeren!

Op de tracklist: de nieuwe Wiley, de nieuwe Lee Mortimer, de nieuwe Hervé-remix van Faithless en oerclassics van James Brown en The Clash!

1. WILEY – Never be your woman (Solo UK remix)
2. C&C MUSIC FACTORY – Make you sweat (Hump Day Project remix)
3. SAINT GERMAIN / SNOOP DOGG – Drop the flute (Skyve Reuter remix)
4. SIMIAN MOBILE DISCO – Audacity of Huge (Dada Life remix)
5. ARMAND VAN HELDEN – You don’t know me (Skyve’s bonus beats)
6. LEE MORTIMER & FOAMO – Superman
7. THE CLASH – The magnificent seven (Sharam Jey remix)
8. PRYDA – Rakfunk
9. BOYS NOIZE – Oh! (A-Trak remix)
10. JAMES BROWN – Papa’s got a brand new bag (Eli Escobar remix)
11. FAITHLESS – Not going home (Hervé remix)
12. MGMT – Kids (Soulwax remix)

mp3: SKYVE REUTER - One night stand mix

Review: Lindstrøm & Christabelle - Real life is no cool

2010-02-24T10:16:00.000-08:00

Space disco vervaardigen lijkt op het eerste gehoor een eitje: gooi wat handgeklap, standaardarpeggio’s en zweverige synths in de blender en je hebt intergalactische muzak waar niemand zich een bult aan valt. Maar zo makkelijk maakt onze favoriete Noor Hans-Peter Lindstrøm zich er niet vanaf!

Naast de vertrouwde sexy Moroder-disco flikflooit hij op deze joint venture met zangeres Christabelle met vervormde stemmen, creepy geluidseffecten en zelfs pure pop. Tel daarbij nog de behoorlijk geile stem van Christabelle en een door het Belgische Aeroplane geleverde remix van uitschieter ‘Baby Can’t Stop’ op de bonus-cd, en u hoort niet te twijfelen!

(gepubliceerd in Apollo - februari 2010)

You've got the love (Skyve edit)

2010-02-23T16:45:00.000-08:00

De cover die Florence & The Machine van Candi Statons geweldige 'You've got the love' maakte heeft uw vriend Skyve nooit kunnen bekoren, maar de versie die Jamie van The xx op zijn beurt in elkaar knutselde (hou je vast, want het wordt dadelijk nóg ingewikkelder) is dan weer een wonderschoon plaatje.

Ideaal om net bij zonsondergang of -opgang op de betere dansvloer los te laten, alleen mist-ie daarvoor nog iets meer groove en beats. Daar hebben we dan zelf maar voor gezorgd, want zo zijn we wel. Check it out: de edit van de remix van de cover!

mp3 FLORENCE & THE MACHINE vs THE XX - You've got the love (Skyve Reuter edit)

Review: Martyn - Fabric 50

2010-02-15T13:53:00.000-08:00

De mixcompilaties van de Londense club Fabric zijn in regel hun geld meer dan waard. Af en toe zit er zelfs een onversneden meesterwerkje bij, en yup, dit is er zo één. De Eindhovense knoppendraaier Martyn leidt je rond door zijn onwereldse universum, een mistwolk die heen en weer deint tussen dubstep, techno en genres die te jong zijn om een naam te hebben.

Met melancholische moods, ritmesecties uit alle hoeken van de wereld en future classics van een verse generatie tovenaars – denk: Hudson Mohawke, Zomby, Joy Orbison en Roska - vertelt Martyn een bijzonder verhaal waarin elk piepje en elke scheve beat perfect op hun plaats zitten.

Op de site van Apollo vind je nog een videoreportage over de Eindhovenaar.

(gepubliceerd in Apollo - februari 2010)

Review: Hot Chip - One Life Stand

2010-02-09T16:14:00.000-08:00

Het Londense geek-kwintet Hot Chip zaait op album quatro weer olijk verwarring. Messcherpe dansvloerbommen muteren in met stroop overladen ballads, en zachte melancholie slaat holderdebolder over naar van de pot gerukte kitschpop, én weer terug.

Op de eerste tracks liggen die strijdige elementen – van Joe Goddards opzwepende synthesizerkletsen tot de fluwelen croon van Alexis Taylor - heerlijk in balans. De titeltrack en Hand me down your love blijven dan ook à la minute aan het trommelvlies plakken. De andere helft van de plaat staat echter bol van de digitale soul-pastiches die, alle goede bedoelingen ten spijt, iets te dicht tegen onze tolerantiegrens voor klefheid aanschurken. Geen one life stand, maar een sporadische wilde nacht met de Chips – op 7 maart in de AB bijvoorbeeld – kunnen we u warm aanbevelen.

(gepubliceerd in Apollo - februari 2010)

Januari mixtape

2009-12-29T15:56:00.000-08:00

Om het nieuwe jaar alvast met gepaste muzikale vetzakkerij in te zetten: een nieuwe mixtape! Check Skyve's favoriete tracks van het moment, met veelkleurige electro, feestelijke kontschudderij en een pak verschroeiende bangers! Klik door voor de tracklist en downloadlink!

mp3 SKYVE REUTER - 010110 Mixtape

De tracklist:

CRYSTAL FIGHTERS – I love London (80kidz remix)
VOODOO CHILLI – Check out my groove (Herve edit)
DAVE SPOON – Lummox (Skyve Reuter bonus beats)
ZOO BRAZIL – Rock the house (rework)
CHERNOBYL – Empina a pipa
MALENTE & DEX – Hyperactive (Riva Starr remix) DIPLO & LAIDBACK LUKE – Hey (acapella)
AQUASKY – You a star (instrumental)
BURAKA SOM SISTEMA – IC19 (A1 Bassline remix) (Skyve Reuter edit)
ACID GIRLS – Lightworks (Harvard Bass remix)
DRAKE – Forever (Steve Aoki remix)
BORIS DLUGOSCH – Bangkok
GTRONIC – Iron man (Hostage remix)
HIRSHEE – The rinse out (Keemarah remix)
RICO TUBBS – Bmore dominator
TONKA – Ready for war
LAIDBACK LUKE & LEE MORTIMER – Blau (LA Riots remix)
LAIDBACK LUKE & LEE MORTIMER – Blau (Doorly remix)
EDITORS – Papillon (Bart B More remix) (Skyve Reuter edit)
SOUND OF STEREO – Zipper
ELLIE GOULDING – Under the sheets (Jakwob remix)

Skyve draait 2010 op gang

2009-12-29T15:53:00.000-08:00

Uw vriend Skyve draait op oudejaarsavond het nieuwe jaar op gang met een dj-set op Studio Brussel, tussen 1 en 2, na Discobar Galaxy. Sukkelaars die op die avond moeten werken en iedereen die rond die tijd thuis of in de auto zit, weet dus wat doen :-).

Skyve op BBC Radio 1

2009-12-29T15:48:00.000-08:00

De kleine bootleg/dj-vriendelijke edit die uw vriend Skyve maakte van Roy Orbisons 'Pretty woman' werd opgepikt door rock-'n-raveheerser Kissy Sell Out in zijn show op BBC Radio 1.
Ik heb altijd gevonden dat die mens belachelijke kleren draagt, maar over zijn
muzikale smaak valt bij dezen niet meer te twisten :-).

Luister hier:

Het hele pakketje bootlegs, edits en mashups (met oa deze bootleg) is trouwens nog steeds vandeverniet te downloaden op skyve.be!

Download Skyve's bootlegs in één pakket

2009-11-14T06:11:00.000-08:00

Omdat het bijna Sinterklaas is, gooit uw vriend Skyve al zijn beste mashups, bootlegs en edits geheel vandeverniet op het wereldwijde interweb! Je herkent een paar van de ReVolt-remixen die Skyve voor Volt maakte, edits die al eerder op oa StuBru, Pure FM en het Engelse Kiss te horen waren, maar ook een pak bootlegs die je tot nu toe enkel in Skyve's livesets hoorde.

Om het gemakkelijk te houden, heeft uw vriend Skyve alle bootlegs in één handig pakketje gebundeld onder de funky naam 'Bootbox', met voor wie al dat lekkers op een cd'tje wil branden ook een funky covertje bijgeleverd

Uw vriend neemt hiermee stilletjesaan afscheid van de bekendere (commerciëlere, om het met een vies woord te zeggen) party-mashups, om zich meer op andere sounds te storten, waarvan je binnenkort zeker meer hoort!

Maar first things first: beluister de tracks hieronder en download het hele pakketje:

Download 'Bootbox' (15 tracks, 150 mb, 320kbps): Download via Mediafire

Preview de tracks:
Bootbox by jorisjonckheer

Oktober mixtape

2009-10-18T10:04:00.000-07:00

Hip hop huray: een nieuwe mixtape online! Van funky breaks en smoothe dansvloervibes tot potige electro, wat straf fidgetspul en natuurlijk een paar verrassingen en edits van het huis.

Geen klinische computermixage, maar een veelkleurige mixtape met een moddervette partyfeel. Download hier en check de tracklist!

FREDDY FRESH - Outsides
MALENTE – I like it (Riva Starr remix)
MANMADE – Beastie nights
DIZZEE RASCAL – Dirtee Cash
DJ SPIN LADEN - Bomba (Dj Manaia remix)
CAGEDBABY – Forced (Foamo remix)
PROK & FITCH - Naga
HOSTAGE – I Get High
FAKE BLOOD – Fix your accent
MATTY C – Good Life
DANCE AREA - AA 24/7 (XXXChange edit)
RITON & PRIMARY1 – Who’s there (dub)
AQUASKY – Outta control
TOGETHER – Hardcore uproar (Lee Mortimer remix)
DIPLO & LAIDBACK LUKE – Hey
NICK THAYER – War Joint
VOLTRON / SIDNEY SAMSON – Riverside Energy (Skyve Reuter remix)
AUTOEROTIQUE – Gladiator (DJ AM & Steve Aoki remix)
SKYVE REUTER – Push the aerominator
PRODIGY – Take me to the hospital (Adam F & Horx remix)
VITALIC – Terminateur Benelux
LUKE SLATER – All exhale
ZARIF – Over (Breakage remix)

mp3 Download de mix

Oktober chart!

2009-10-18T05:50:00.000-07:00

De strafste platen van het moment volgens uw vriend Skyve! Niet opgenomen in het lijstje wegens nog niet (digitaal) uit: de Joker-remix van 'Cruel Intentions' van Simian Mobile Disco, het sublieme 'Enjoy the sun' van Theophilus London, de Breakage-remix van Zarifs 'Over', en last but not least: 'Dance the way I feel' van Ou Est Le Swiming Pool, geremixt door Armand Van Helden! Klik hier voor de volledige chart en beluister de fragmentjes!

Review: Boys Noize - Power

2009-10-14T17:04:00.000-07:00

Het zal allemaal wel waar zijn wat vorige week in dit periodiek te lezen stond over gehoorschade, maar fuck it: de nieuwe van Boys Noize is gemaakt om loeihard door uw hersenpan te knallen, én door die van uw buren!

De Teutoonse knoppendraaier Alexander Rhida zweert nog immer trouw aan de digitale dansvloerchaos van zijn debuut 'Oi Oi Oi', maar op 'Power' is zijn sound een stuk rijker en overdonderender geworden.

De verwoestende acidbom 'Nott' en het door een sample van marcherende nazi's (!) ingeleide 'Trooper' zijn heerlijke teringherrie, en zeer handzaam om vervelende kinderen de stuipen op het lijf te jagen. Idem voor de schurende, roestige synthesizersalvo's uit 'Rozz Box' en de tandenknarser 'Nerve', die doet denken aan de doodstrijd van een versleten Vespa. We horen sonisch Fachmannschaft, kittig geflikflooi met ouderwetse apparatuur en - verwacht nog geen einde aan onze lofrede - granieten grooves die uitnodigen tot extatisch rondhossen en/of hardcore headbangen.

Rhida hoeft ook niet zo nodig met de voorhamer op de dansvloer in te beuken om te scoren, zoals hij eerder bewees met zijn remix voor Feist. In 'Jeffer' schuilt mechanische funk, op 'Gax' nemen de robots een koffiebreak en met 'Heart Attack' sleurt Herr Noize je mee in een koortsige hightechroes, ergens op het snijpunt tussen Burial en Jean-Michel Jarre.

Velen zullen hun tanden stukbijten op de meer tegendraadse tracks op deze plaat (zélfs fans van 'Oi Oi Oi'), maar wij lieten ons met een brede glimlach knock-out meppen door dit vernuftige staaltje partytechno. Bring the noise!

(gepubliceerd in Humo - oktober 2009)

Interview Boys Noize

2009-09-30T13:21:00.000-07:00

“I am… lord… techno”, kraakt een roestige robotstem ergens halverwege ‘Power’, de pas gebaarde tweedeling van Boys Noize. Geen sprake van misplaatste arrogantie, want op deze knetterende dansvloerplaat bewijst de Duitse herrieschopper met Sturm und Drang het grote ongelijk van de nozems die hem twee jaar geleden als eendagsvlieg catalogeerden. Deze zomer ontbond Herr Noize zijn duivels nog op Rock Werchter en intussen maakt hij zich op voor zijn vierde doortocht op I Love Techno, deze keer als absolute headliner. Maar eerst schraapt hij de licht verkouden keel om te antwoorden op deze openingsvraag:

HUMO Je hebt steeds gepoogd om onherkenbaar te blijven op foto’s. Heb je dat intussen opgegeven?
Boys Noize «Niet helemaal, al moet ik toegeven dat ik grandioos mislukt ben in mijn opzet. Google mijn naam en je vindt in geen tijd een shitload aan genante partypics.»

HUMO Wat wilde je ermee bereiken?
Boys Noize «Kijk, toen ik begon met draaien, kon je een platenwinkel buitenstappen met een stapel vinyl zonder een idee te hebben hoe de makers van die nummers eruitzagen. Dat doet er niet toe bij mijn soort muziek, dus ik vind het absoluut onnodig om met mijn onnozele kop op de cd-hoes en in alle boekjes te gaan staan. Beschouw het als mijn manier om te rebelleren tegen die hele dj’s are the new rockstars-rage.

HUMO Trek je tegenwoordig dan ook meer groupies aan met een koptelefoon dan met een gitaar?
Boys Noize «Zeker weten! Zet de lelijkste aap achter twee platenspelers en de meisjes staan nog met bosjes aan te schuiven. Ik snap er niks van. Het nadeel is wel dat ik in het nachtleven nooit de ware zal ontmoeten. Daarvoor hebben al die meisjes die louter geïnteresseerd zijn in Boys Noize de dj me te achterdochtig gemaakt.»

HUMO Je bent nogal verknocht aan Twitter. Botst dat niet met je streven naar anonimiteit?
Boys Noize «Twitter kun je nog redelijk in de hand houden, vind ik. Facebook is een ander paar mouwen, dus daar doe ik niet aan mee. Ik zie Twitter trouwens in de eerste plaats als een handige manier om mijn label te promoten – nieuwsbrieven versturen per e-mail is zó 2005. Ik gebruik het ook niet om op te scheppen, zoals een aanzienlijk deel van de gebruikers doet: wanneer ik met Justice in de studio zit en een nieuw nummer van hen hoor, ga ik daar echt niet over snoeven via Twitter.»

HUMO Een van mijn collega’s omschreef je muziek als death metal, maar dan zonder de gitaren. Is dat een juiste samenvatting?
Boys Noize (lacht) «Warum nicht. ’t Is te zeggen: die vergelijking ging zeker op voor mijn eerste album. Dat was pure club-rock-‘n-roll, zonder omwegen. Maar ‘Power’ is toch iets, euh, subtieler.»

HUMO Subtieler?!
Boys Noize «Oké, hij dreunt nog harder dan de vorige, maar soundwise zit er wel meer diepgang en variatie in.»

HUMO Dat zeker. Ik heb ook het gevoel dat er meer verhaal schuilt in je nieuwe plaat.
Boys Noize «Dat zeggen wel meer mensen, maar er zit heus geen betekenis in mijn muziek. De state of mind waarin ik verkeer wanneer ik aan een nummer werk, heeft niet de minste weerslag op hoe die track zal klinken. Zelfs als ik het zou probéren, zou ik er toch niet in slagen om via mijn muziek uiting te geven aan mijn gevoelens. ‘Power’ is niet meer dan een losse verzameling tracks. Het album-format is toch niet meer van deze tijd, dus een rode draad moet je er zeker niet in zoeken.»

HUMO Wat als we je bij wijze van experiment eens alle computers afpakken en je een gitaar in de plaats geven?
Boys Noize «Dat wordt niks, vrees ik. Ik maak nu eenmaal computermuziek. De klanken op zich zijn voor mij ook veel interessanter dan de melodie. Noem me gerust een freak op dat vlak: prutsen en schaven tot een baslijntje helemaal klinkt zoals ik het wil, dat is mijn ding. Met een gitaar kun je veel minder richtingen uit.»

En Twitteren kun je er ook al niet mee.
Boys Noize «Precies.»

HUMO Gebeurt het nog dat mensen denken dat Boys Noize een duo is?
Boys Noize «Ja hoor. Zeker nu er overal recensies van de nieuwe plaat verschijnen. Je wil niet weten hoe vaak ik al “Boys Noize are back!” gelezen heb.»

HUMO Begrenst die naam je mogelijkheden niet? Je móét wel scheuren en beuken.
Boys Noize «Bwa, er zijn genoeg soorten noise: cirkelzagen, tractors, straatlawaai, schreeuwende kinderen,… Ik kan nog véél richtingen uit (lacht). ’t Is bovendien een prima naam om te roepen. Afijn, dat vind ik zelf toch.»

HUMO Waaraan erger je je weleens?
Boys Noize «Slechte warming-up-dj’s! Dat is een echte plaag aan het worden. Weet je wat het probleem is? De muziekkennis van jonge dj’s beperkt zich meestal tot wat er op een paar populaire blogs staat. Ze spelen dus allemaal dezelfde platen en jagen er al de hardste bangers door als het publiek nog moet toestromen. Nóg vervelender: in Australië speelde ik eens na een of andere lokale dj die doodleuk de helft van mijn vorige album én een heleboel van mijn remixen erdoor knalde, net voordat ik moest overnemen. Erg sympathiek vind ik dat niet.»

HUMO Je bent straks de grote headliner van I Love Techno. Doet dat je iets?
Boys Noize «Het zal nog niet! Ik was vorig jaar al in de wolken omdat ik de compilatie-cd in elkaar mocht draaien, en nu staat mijn naam op de affiche voor die van Carl Craig, Luke Slater en Dave Clarke – allemaal jeugdhelden! Ik voel me er eerlijk gezegd zelfs ietwat ongemakkelijk bij.»

De namen die je daar noemt zijn klassieke technodeejays. De laatste jaren hoor je bepaalde fans van het genre steevast neuten dat acts als Buraka Som Sistema, Tocadisco of Crookers misplaatst zijn op een festival dat de naam I Love Techno draagt.
Boys Noize «Onzin! Wie dat beweert, staat tien jaar achter. In de nineties had je techno en je had house, en dat was het. Nu zijn er honderdduizend hybriden die van techno een onbegrensd gegeven hebben gemaakt. Een nummer kan perfect minimal, house, samba en electro tegelijk zijn. Bovendien: als je de line up enkel met klassieke technodeejays vult, krijg je nog hooguit tweeduizend man naar Flanders Expo.»

HUMO Iets anders: je werkt nu aan een album met de Canadese pianist Gonzales. Toch een beetje een rare kwiet, of vergis ik me?
Boys Noize «Je vergist je zeker niet, maar ’t is een droom om met hem samen te werken. Al was het in het begin wel wat raar. Hij stuurde me alleen maar mails met ruwe ideeën voor songs en de vier woorden “doe er iets mee”. Ik stuurde dan mijn versie terug en voorts was elke vorm van communicatie onbestaande. Op die manier hadden we samen al een stuk of vijf nummers gemaakt vooraleer we echt over een samenwerking hebben gebabbeld. Toen Gonzales later naar Berlijn kwam om samen een nummer af te werken, was ik trouwens doodbeschaamd: mijn studiootje is piepklein en er staat enkel het hoogstnodige materiaal – totáál onprofessioneel. Hij heeft er gelukkig niets over gezegd.»

HUMO Laat ons tot slot nog even terugkeren naar afgelopen zomer: op Rock Werchter mocht je op zaterdag de Pyramid Marquee afsluiten. Ik had de indruk dat je toen met heel veel goesting op het podium stond.
Boys Noize «Het was met grote voorsprong mijn beste optreden van het jaar, en dat zeg ik echt niet omdat dit interview in een Belgisch blad verschijnt. Het valt zelden voor dat het publiek zo extatisch reageert op nummers die het nog nooit gehoord heeft. Ik voelde mij voor één keer eens niet verplicht om bekende hitjes te draaien.»

HUMO Voel je je soms een jukebox?
Boys Noize «De meeste mensen verwachten gewoon dat je bekende nummers draait. Best begrijpelijk, maar als dj puur je daar geen voldoening uit. Mijn grootmoeder kan een club ook doen ontploffen door alle bekende hitjes af te rammelen. Mijn liveset op Werchter heb ik aangepakt zoals een rockgroep het zou doen: ik heb bijna uitsluitend eigen werk gespeeld, met een heleboel nieuwe en zelfs onafgewerkte nummers. En als het dán marcheert, dan geeft dat een zálig gevoel.»

HUMO Wat was daarentegen je meest miserabele show van de zomer?
Boys Noize «Laatst speelde ik ergens in Frankrijk – de naam van het festival ben ik kwijt – en dat was de grootste klucht die ik ooit heb meegemaakt. Ik was er de afsluiter en ik moest normaal gezien draaien tot drie uur. Omdat de andere optredens uitgelopen waren, kon ik uiteindelijk pas om vijf voor drie aan mijn set beginnen. Alleen: alles moest daar blijkbaar stipt om drie uur stoppen en halverwege mijn intro hebben ze de stekker uit de klankkasten gehaald. Het onnozelste was nog dat ik zelf wel het geluid door mijn monitors bleef horen, dus pas na mijn derde plaat – het publiek was al bijna naar huis - had ik in de mot dat er iets mis was. Maar goed: voor vijf minuten werk was het niet slecht betaald (grijnst).»

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, september 2009)

Reloaded-mix

2009-08-05T07:41:00.000-07:00

Zaterdag kreeg uw vriend Skyve de opdracht om Pure FM, zowat de Waalse Studio Brussel, een uur lang te kapen met zijn mashupgeweld. Resultaat: zestig minuten funky chaos, debiele samples en spicy remixen. Klik door voor de tracklist en de downloadlink!

1. BEETHOVEN / WOLFGANG GARTNER – Wolfgang’s 5th Symphony (Skyve edit)
2. LA ROUX – Bulletproof (Johnny Roxx remix – Skyve edit)
3. DANCE AREA – AA 247 (acapella)
4. FEIST – My Moon My Man (Toy Selectah raverton refix)
5. EURYTHMICS / ARMANDO / DIZZEE RASCAL – Sweet Dissin (Pretty Titty vs Skyve Reuter remix)
6. KRS ONE – Sound of da Police (acapella)
7. SAINT GERMAIN / SNOOP DOGG – Drop the Flute (Skyve Reuter remix)
8. SHAZAM / RIHANNA – Don’t Stop the Pool Party (Late2TheBall remix – Skyve edit)
9. CASSIUS – My Feeling for You (Steve Ryback remix)
10. FATBOY SLIM – Star 69 (acapella)
11. CAESARS / MASTERS AT WORK – Work It Out (Skyve Reuter remix)
12. JAMES BROWN – Papa’s Got a Brand New Bag (Eli Escobar remix – Skyve edit)
13. KID CUDI – Day ‘n Nite (acapella)
14. MARCUS / ALEX GOPHER – Party March (Skyve Reuter remix)
15. FRANZ FERDINAND – No You Girls (Foamo remix – Skyve edit)
16. MICHAEL JACKSON / TILL WEST & DELICIOUS – Same Billie Jean (Club Reptile vs Skyve Reuter remix)
17. SIDNEY SAMSON – Riverside (Skyve edit)
18. BASS WEAZAL / BLACK & WHITE BROTHERS – Fox It Up (Skyve Reuter remix)
19. STEVE MILLER BAND – Abracadabra (Streetlife Dj’s remix)
20. MAJOR LAZER / DAFT PUNK / DEEKLINE – Touch De Floor (Skyve Reuter remix)
21. SALT-N-PEPA / HUMAN RESOURCE / DAFT PUNK – Push the Aerominator (Skyve Reuter remix)
22. BLACK EYED PEAS – Boom Boom Pow (acapella)
23. BEASTIE BOYS / WOLFGANG GARTNER – Intergalactic (John Marr remix)
24. BOB MARLEY – Could You Be Loved (Bass Weazal remix)
25. CHEMICAL BROTHERS / HUMP DAY PROJECT / BART B. MORE – Basement Rockin’ Beats (Skyve Reuter remix)
26. LENNY KRAVITZ – Are You Gonna Go My Way (Streetlife Dj’s remix)
27. WAXDOLLS – Spoiled Rich Bitches (acapella)
28. MSTRKRFT & JOHN LEGEND – Heartbreaker (Laidback Luke remix)
29. GOSSIP – Standing in the Way of Control (acapella)
30. BLOC PARTY – Banquet (Hump Day Project remix – Skyve edit)
31. PASSION PIT – The Reeling (Sammy Bananas’ Big Choon Mix – Skyve edit)

mp3 SKYVE REUTER - Pure FM Reloaded mix 2009

Download 'Baggy bottom theme'

2009-07-27T06:30:00.000-07:00

Skyve's daverende mash-up van 'Theme from Discotheque', een track die de Soulwax-broertjes in 2001 uitbrachten onder de schuilnaam Samantha Fu, en 'Baggy Bottom Boys' van Jokers of the Scene is nu helemaal vandeverniet te downloaden! Waarzo? Hierzo!

mp3 JOTS vs SAMANTHA FU - Baggy Bottom Theme (Skyve Reuter remix)

Review: Major Lazer - Guns Don't Kill People

2009-07-16T16:36:00.000-07:00

Even voorstellen: met het fictieve stripfiguur Major Lazer, een donkerhuidige G.I. Joe met één arm en één laserkanon, geven de Britse allesremixer Switch en de Amerikaanse jock Diplo (het ex-liefje van M.I.A. en in onze contreien de voornaamste importeur van baile funk, kuduro en andere dansvloervriendelijke exotica) gestalte aan hun geflipte joint venture.

Samen sprongen ze op het vliegtuig naar Jamaica om daar, geassisteerd door rappende en zingende inboorlingen, het achteruitboerende genre dancehall te reanimeren. Een nobel initiatief, dunkt ons, en het resultaat is er boenk op.

Opener 'Hold the Line', gedragen door een rusteloze surfgitaar en de lijzige keelklanken van Santigold, is het knallende startschot voor een plaat vol vette oorwurmen, retestrakke beats en kierewiete samples - laserpistolen, vibrerende gsm's, hinnikende paarden, you name it. De teksten zijn ronduit frivool: check bijvoorbeeld het fanfarewijsje 'Mary Jane' (over de geneugten van ganja) of 'Baby', waarin Prince Zimboo zijn pasgeboren zoontje vermanend toespreekt ('That breast is yours, this breast is mine, don't get out of line!).

Muzikaal is er ouderwetse rootsreggae ('Can't Stop Now' en 'Cash Flow'), nijdige hiphop ('Anything Goes') en zelfs onversneden porno ('What U Like'). Qua clubvoer is 'Pon De Floor' een onmogelijk te negeren bevel, en hetzelfde geldt voor 'Jump Up', een samenwerking met de Italiaanse fidget house-clowns Crookers.

Slechts één track bezorgt ons kopbrekens: 'Keep It Going Louder' klinkt dankzij de kazige zangpartijen van Nina Sky en Ricky Blaze als tenenkrullende R&B, máár bevat wel de aanstekelijkste hooks van de hele plaat.

In 't kort: dancehall is weer alive and kicking. Wie dit jaar nog een amusantere dansplaat wil maken, zal flink uit zijn/haar pijp moeten komen.

(Gepubliceerd in Humo - juli 2009)

Review: Laurent Garnier - Tales of a Kleptomaniac

2009-05-17T16:42:00.000-07:00

Van zijn vorige opus, de abstracte vingeroefening 'The Cloud Making Machine', herinneren wij ons hooguit de kleur van de hoes, maar Laurent Garnier blijft Un Grand Monsieur. Dat zal ook niet veranderen na deze 'Tales of a Kleptomaniac', waarop de Parijse techno-eminentie een buslading verschillende genres dooreenhaspelt, al is het resultaat opnieuw wisselvallig.

Eerst het goede nieuws: 'No Musik, No Life' is een puike opener - pruttelende digitale funk, koortsige groove en het indringende gevoel dat er Iets Groots op til is. Loop in een wijde boog heen om track twee, en die verwachting wordt ingelost met dé troonopvolger van 'The Man with the Red Face': 'Gnanmankoudji (Horny Monster Mix)' (volgens Onze Man in Ouagadougou gaat het hier over gembersap) is een atoombom die warmdraait met vijf minuten funky deephouse, tot een epische saxriedel, bongo's en ander Afrikaans pottengerammel ieder haartje op onze armen doet rechtveren. Klassieker in wording!

Verder wekken vooral de schaarse four to the floor-beats (zie 'Back to My Roots') stoom, zweet en andere lichaamssappen op, en ook de excursies naar de planeten Zweverige Dub, Drum-'n-bass en zelfs Cocktailjazz klinken best oké.

Maar het is niet altijd koekenbak: 'Last Dance @ Yellow', waarin Garnier herinneringen aan de laatste nacht van een Japanse club oprakelt, lijkt je voor te bereiden op een artillerievuur van synthesizers, een break die de hemel doet kapotscheuren, íéts - maar zes minuten lang sta je te wachten op een tram die nooit komt. Ook geeuw-geeuw: de eindeloos gerekte dubstepflirt 'Freeverse Part 2' en het flauwe wiegeliedje 'From Deep Within'.

't Zijn er tachtig, maar ondanks de luisterrijke details en de sonische perfectie had Garnier dit verhaaltje evengoed op twintig minuten kunnen vertellen. Ach, als we maar gezond zijn.

(Gepubliceerd in Humo - mei 2009)

Interview Diplo

2009-05-07T14:00:00.000-07:00

Wesley Pentz aka Diplo is dan wel een ietwat schriele bleekscheet uit Philadelphia, maar tegenwoordig erkennen ze hem zelfs tot in de favela’s van Rio als dé ambassadeur van baile funk, én van muziek om driftig de kont op te schudden in het algemeen. Het ex-liefje van M.I.A. kreeg dit jaar nog een Grammy-nominatie voor zijn productiewerk op haar hit ‘Paper Planes’, maar tegenwoordig ligt Diplo’s focus op eigen maaksels: volgende maand brengt hij met studiomakker Switch het debuut van hun okselfrisse dancehallproject Major Lazer uit. Dit weekend geeft de Mad Decent-labelbaas al een voorsmaakje in Leuven.

HUMO Jij en Switch hebben onlangs een poosje in Jamaïca gezeten om samen met lokale MC’s nummers voor Major Lazer op te nemen. Leuke trip?
Diplo «Absoluut! Er hangt een heel authentieke, spontane sfeer op Jamaïca, maar het was er allesbehalve eenvoudig om te werken. ’t Heeft veel moeite gekost om het vertrouwen van de mensen daar te winnen: we moesten hen overtuigen dat we het méénden met ons album en dat we niet gewoon toeristen met een rare hobby waren. En zodra je er in slaagt om daar een afspraak met iemand vast te leggen, komt die negen van de tien keer niet opdagen. De tweede dag ook niet, maar de derde dag staat-ie er dan wel, vaak met nog een stuk of twintig vrienden die óók allemaal wat rhymes willen inzingen. (lacht)»

HUMO Wie is die Major Lazer feitelijk?
Diplo «Een fictief personage dat Switch en ik verzonnen hebben. We zien hem als een kruising tussen een paracommando en een ninja, die in zijn vrije tijd vampieren afmaakt én naar dancehall luistert. Afijn, eigenlijk hebben we hem gewoon geïnspireerd op de figuren die je op oude Jamaïcaanse platenhoezen van pakweg Yellowman of Purpleman ziet.»

HUMO Je mocht ook remixen maken voor een trits grootheden à la Radiohead, Beck, Bloc Party en Kanye West. Zou je ook toezeggen als pakweg Britney of Madonna bij je komen aankloppen?
Diplo «Ik héb onlangs zelfs een remix voor Britney gemaakt! Vraag me niet hoe dat nummer heet, maar ik heb er wel plezier aan beleefd. Op twintig minuutjes was het klusje gepiept. Of zo’n verzoek nu van een coole undergroundartiest of van een of ander popidool komt, maakt me niet uit. Zelfs in de meest verschrikkelijke songs zit meestal wel een interessant element waar ik een remix rond kan bouwen, ook al is het maar een sample van een halve seconde. Als ik de andere 99 procent van het origineel weg moet gooien, is dat maar zo.»

HUMO Door Bonde Do Role te ontdekken en al vroeg Buraka Som Sistema op te pikken heb je bewezen over een neus voor exotisch talent te beschikken. Welke nieuwigheden bevinden zich tegenwoordig op je radar?
Diplo «Ik probeer dezer dagen vooral om dancehall weer onder de aandacht te brengen. Dat genre is totaal niet hip of zo, maar ik hou wel van een uitdaging. Met het Major Lazer-project probeer ik die stroming opnieuw een boost te geven.»

HUMO Dancehall, dat is toch de muziek vol homofobe teksten, niet?
Diplo «Er zitten vaak discriminerende lyrics tussen, da’s waar, maar mij is het alleen om de ritmes en de beats te doen. Geen anti-homopraat op ons album dus. Dancehall is gewoon een ontzettend opzwepende mash-up van stijlen: in één nummer zitten soms electrosamples, rockgitaren, Indische percussie en Ierse volksdans tegelijk.»

HUMO Iets anders: zowel op je mix-cd ‘I Like Turtles’ als in de Essential Mix die je voor de BBC opnam, is zowaar een nummer van het Belgische Scala te horen, meerbepaald hun cover van ‘Heartbeats’ van The Knife. Hoe ben je daar in godsnaam bij terechtgekomen?
Diplo «Ik ben constant op zoek naar weirde muziek. Ik was via blogs wat mp3’s van The Knife aan het opsnorren en zo stootte ik toevallig op die versie van Scala. Best cool! Met een zuiderse beat eronder paste het perfect in mijn kraam.»

HUMO Is dat het soort muziek waar je thuis naar luistert?
Diplo «Ik luister thuis naar álle muziek, man. Hoe vreemder, hoe liever!»

HUMO Heb je verder nóg afwijkingen waar we de mensen die naar Leuven komen best voor waarschuwen?
Diplo «Ik hou er niet van om hitjes af te rammelen. Wie komt, mag zich vooral aan nieuwe dingen verwachten. Ik ben alleszins van plan om het flink te laten donderen en bliksemen daar in de Silo: ik ga voldoende lawaai maken om de doden uit hun graf te laten trillen. Wat zeg je daarvan?»

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, mei 2009)

Interview DM Stith

2009-04-29T14:12:00.000-07:00

Het hoofd van David Michael Stith lijkt ons niet de meest aangename plek om te toeven: afgaande op ‘Heavy Ghost’, het behoorlijk weirde debuut van de New Yorker, stikt het er van de muizenissen, twijfels en in schapenvacht gehulde demonen. Op de plaat verpakt de nieuwe golden boy van Sufjan Stevens die roerselen in etherische folkparels, volgestouwd met bizarre stemmetjes en sprookjesachtige arrangementen. Daarmee won hij in geen tijd heel wat zieltjes voor zich, inclusief het onze.

Deze maand brengt de nogal mensenschuwe Amerikaan al dat moois voor het eerst op de Belgische bühnen. Als hij dat zelf ziet zitten, tenminste. Maar laat ons beginnen met een makkelijke vraag:

HUMO Waarom maak je eigenlijk muziek?
Stith «Ik móét muziek maken. Dat is voor mij heel vanzelfsprekend. Waarschijnlijk ligt het aan mijn komaf. Mijn zussen zijn operazangeressen, mijn moeder speelt piano en mijn vader is muziekleraar. Door zelf songs te schrijven, probeer ik muziek ook beter te begrijpen. Dat lijkt me normaal: wanneer je verliefd wordt op een meisje, wil je haar kunnen doorgronden. Met muziek net hetzelfde.»

HUMO Wil je ook iets delen?
Stith «Eigenlijk niet. Als delen je uitgangspunt is, moet je nadenken over wat anderen ervan zullen vinden. Dan ga je de boodschap controleren en dat is absolúút mijn bedoeling niet. Als je zoals ik eerlijkheid en puurheid nastreeft, werkt de gedachte aan andermans reacties heel beklemmend.»

HUMO Leg dan eens uit waarom je regelrecht tegen dat principe in toch platen uitbrengt.
Stith «Omdat Sufjan Stevens (de eigenaar van het label Asthmatic Kitty, red.) het me gevraagd heeft, en omdat ik niet meer bang ben voor de mening van anderen. Weet je, naar buiten treden met deze plaat is een grote overwinning op mezelf. Ik ben altijd extreem onzeker en verlegen geweest, maar beetje bij beetje heb ik de angst om mezelf te uiten overwonnen. Zelfzekerheid is als een spier die je kunt trainen. Hoe meer je eraan werkt, hoe leuker het wordt om stukjes van jezelf prijs te geven., bijvoorbeeld door muziek uit te brengen of door deze open conversatie te voeren met een wildvreemde als jij.»

HUMO Hoe bereik je die puurheid waar je het net over had?
Stith «Door achter mijn computer te kruipen, op record te rammen en alles er gewoon uit te laten vloeien. Je moet openstaan voor wat in je zit. Vergelijk het met dansers: die denken ook niet na over alle bewegingen die ze maken. Die komen gewoon.»

HUMO Luister je thuis soms naar ‘Heavy Ghost’?
Stith «Tuurlijk! De eerste drie maanden heeft de plaat bijna non-stop opgestaan. Pas dan heb ik ontdekt dat er veel meer links zijn tussen de teksten dan ik aanvankelijk dacht. Dat was behoorlijk confronterend. Maar ik ga er niet te veel over vertellen. Ieder moet de lyrics maar op zijn eigen manier interpreteren.»

HUMO Je songs worden soms vergeleken met nachtmerries. Leveren je eigen dromen je inspiratie?
Stith «Na een vreemde droom kruip ik inderdaad weleens achter mijn instrumenten. Eigenlijk komen de meeste nummers voort uit onbestemde, onverklaarbare gevoelens of ervaringen. Zoals in nachtmerries dus, maar je kunt het evengoed visioenen of dagdromen noemen. Om die te verwerken, kom je niet ver met woorden – anders had ik wel een boek geschreven – dus vertaal ik ze in songs.»

HUMO Je hebt in verscheidene koffieshops gewerkt. Haalde je veel voldoening uit die jobs?
Stith «Ik drink graag koffie. Ja dus (lacht). Dat werk was vooral goed om mijn sociale vaardigheden wat op te vijzelen: lachen naar de mensen, doen of je hun vriend bent en een beetje zelfvertrouwen uitstralen. Daardoor ben ik nu in staat om voor een publiek te gaan staan. Én om voortreffelijke cappuccino’s te bereiden, natuurlijk.»

HUMO Ik heb gehoord dat je na een faliekant afgelopen opvoering van ‘Phantom of the Opera’ een tijdlang niets meer van muziek wilde weten.
Stith (giechelend) «Ik denk dat ik toen elf of twaalf was. We moesten die musical opvoeren voor de hele school en ik speelde het spook. Veel weet ik er niet meer van - ik heb de herinnering verdrongen – behalve dan dat mijn vrouwelijke tegenspeelster enorm uit haar bek stonk. Na de show heb ik mijn ouders gemeld dat ik nooit meer op een podium wenste te kruipen. Er waren nog andere redenen voor die plotse afkeer van muziek hoor, bijvoorbeeld het feit dat ik thuis alleen maar klassieke muziek en kerkliederen hoorde. Maar de adem van dat meisje was waarschijnlijk de druppel. »

HUMO Je hebt de draad pas vijf jaar geleden weer opgepakt, na je verhuis naar New York City. Was de stad de prikkel die je nodig had?
Stith «Niet zozeer de stad, maar wel de mensen die ik er leerde kennen. Vooral Shara Worden van My Brightest Diamond was ontzettend belangrijk. Toen ik haar de eerste keer zag optreden, was ik totaal van de kaart. Haar muziek klonk precies als de mixtapes die ik voor mezelf samenstelde. En toen ik zag hoe de kliek van Asthmatic Kitty, met Sufjan Stevens voorop, steeds kwam supporteren wist ik: dit wil ik ook. We geraakten vrij snel bevriend en in ruil voor een kopietje van het muziekprogramma Pro Tools heb ik Shara geholpen met het opnemen van haar debuutplaat. Ze heeft me daarna flink gepusht om zelf demo’s op te nemen. Zonder haar was ‘Heavy Ghost’ er nooit geweest.»

HUMO Wat heb je van Sufjan Stevens geleerd?
Stith «Dat je werkelijk álles kunt gebruiken om geluiden mee te maken! Op mijn album hoor je hem het rooster van een ventilator betokkelen met een muntje en in de lucht knippen met een schaar. Hij is op vele vlakken een voorbeeld: hij presenteert zichzelf ook als een simpele, schuchtere kerel die gewoon muziek maakt uit noodzaak. En hij is ook veel meer een songsmid dan een performer, net als ik.»

HUMO Sta je intussen graag voor een publiek?
DM Stith «Optreden is mijn ding niet, nooit geweest. Liedjes schrijven vind ik veel interessanter dan liedjes spelen. Maar intussen ben ik wel benieuwd wat het geeft om de plaat - waarin toch heel wat onconventionele geluiden zitten - live te brengen. Een helse klus, want voor mij is het allemaal nog nieuw en op het podium zijn we slechts met vijf. Maar it should be fun.»

HUMO ‘Heavy Ghost’ wordt intussen overal te lande op klaroengeschetter onthaald. Wat doet dat met je?
Stith «Ik heb de tijd nog niet gehad om daarvan te genieten. De voorbije maanden heb ik vooral gewerkt en véél te weinig geslapen: ik geef kunstles, ik doe ontwerpwerk voor het label, ik probeer mijn studies grafische vormgeving af te maken en ik oefen als een gek om een degelijke liveshow op poten te zetten. Ik zou echt eens moeten leren genieten. Ik maak er werk van, beloofd.»

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, april 2009)

Review: Tiga - Ciao!

2009-04-17T16:47:00.000-07:00

'Zelf instrumenten bespelen of aan knoppen draaien is beneden mijn stand,' dixit Tiga Sontag, dus trommelde de Canadees onder meer onze fucking Dewaele brothers, James Murphy van LCD Soundsystem, Jesper Dahlbäck en Gonzales op om zijn bonte hersenspinsels in een opvolger voor 'Sexor' te vertalen.

Vooraf hoopten wij vurig dat de voor gaybars bestemde electropoppastiches die dat debuut hier en daar ontsierden ditmaal achterwege zouden blijven - geef ons maar Tiga in de schmutzige beats-modus - maar ook op 'Ciao!' volhardt de gezagvoerder van Turbo Recordings in de nichterigheid. Het goede nieuws is dat het deze keer niet stoort. Daar zijn twee redenen voor.

Primo: Sontag gaat er nóg meer over, waardoor het plaatje bij momenten het kitschniveau van 'The Player' van Daan bereikt. Wie daartegen bestand was, bezwijkt wellicht ook voor het naar The Human League en Pia Zadora geurende 'Turn the Night On', voor de onnozele electrofunk van 'Sex O'Clock' (denk aan 'Konijntje' van Aka The Junkies) of de van de pot gerukte lyriek in 'Shoes'.

Secundo: de vocale ongein wordt gestut door een veel rauwer, donkerder en zweteriger klankenpallet. Zo bromt het vooruitgestuurde 'Mind Dimension 2' je omver met een allesverwoestende basdreun, en vliegen de handclaps je in 'Overtime', dat wel heel opzichtig de Soulwax-stempel draagt, als ongeleide projectielen om de oren.

Het klapstuk is de ranzige clusterbom 'What You Need', waarin de synths tekeergaan als vingernagels die over een schoolbord krassen en Sontag met een paar welgemikte kreten de boel in de fik steekt.

In afsluiter 'Love Don't Dance Here Anymore' laat de Canadees dan weer een vleugelpiano en een olietanker vol pathos aanrukken, om na twee minuten van gedacht te veranderen en er nog een stomende discoapotheose aan te breien. Het nummer illustreert prima hoe 'Ciao!' klinkt: als een somptueuze mash-up van veredelde smartlappen, kazige discopop en machinale teringherrie. Op papier lijkt het een allesbehalve aantrekkelijke combinatie, en overdag moeten ze er ons ook niet mee lastigvallen, maar zodra de nacht zijn intrede doet, mist het zijn doel niet. James, de mascara!

(gepubliceerd in Humo - april 2009)

Review: The Juan MacLean - The Future Will Come

2009-04-04T16:51:00.000-07:00

'Robots have feelings too': zo luidt het devies van John MacLean, een kaalhoofdige man-machine die beste maatjes is met James Murphy, voorman van DFA Records, en in 2005 bescheiden lofgetoeter oogstte voor zijn eersteling 'Less Than Human'. In die dagen klonk MacLeans koele mingelmangel van disco en krautrock nog als een schizofrene Atari, maar tegenwoordig vloeit er ménsenbloed door zijn coaxkabels.

Dat blijkt meteen uit 'The Simple Life', de prettig groovende opener van 'The Future Will Come': dat draait eerst vier minuten warm met een van Moroder gepikte italosynthlijn, maar daarna doet LCD Soundsystem-toetseniste Nancy Whang (de vrouwenstem uit 'NY Excuse' van Soulwax) haar intrede. MacLean en Whang vormen de hele plaat door een merkwaardige vocale tandem (zij een kwinkelerend parkietje, hij een gortdroge bariton) maar de mayonaise pakt wonderwel. Voor wie dat niet gelooft: check hun dialoog in de kitscherige Chicago house-oorwurm 'One Day' of verlies uw hart aan de diep roerende parel 'Tonight' - tien minuten interstellaire bliss, die voortborduurt op Daft Punks 'Veridis Quo'.

Wat ons extra enthousiast stemt, is dat alles keurig in balans blijft. Keffende acidbeats worden gesust door feestelijke pianoriedels, compacte songs lossen breed uitwaaierende club cuts af, en lichtvoetige refreintjes verzachten de bittere lyriek. Alleen in de beatloze treurzang 'Human Disaster' is het ellende troef, maar die kan meteen weer worden weggeshaket op de nostalgische lap dansvloerpret 'Happy House'. Slotsom: een sexy plaat, vergezeld van de DFA-keurstempel én onze complimenten. U weet wat van u verwacht wordt.

(gepubliceerd in Humo - april 2009)

Interview Dada Life

2009-03-29T17:01:00.000-07:00

‘Fun Fun Fun’: ziedaar het mission statement van het Zweedse duo Dada Life. Olle Corneer en Stefan Engblom fabriceren de ene onomwonden dansvloerstomper na de andere, amuseren zich daarbij rot, en hopen van u hetzelfde.

Waarom maken jullie eigenlijk muziek?
OLLE CORNEER: “Omdat wij vonden dat dansmuziek een paar jaar geleden veel te serieuze allures kreeg. Het werd echt een saaie, pseudo-intellectuele boel. Wij wilden gewoon de fun terugbrengen.”

Hoe populair is Dada Life in eigen land?
CORNEER: “Veel minder dan hier. Dance stelt eigenlijk niet veel voor in Zweden. We hebben veel goeie deejays en producers, maar omdat de Zweedse partycultuur nog altijd niet volwassen is, treden ze bijna uitsluitend in het buitenland op. Ik denk dat we vorig jaar maar twee of drie keer in eigen land hebben opgetreden.”

Is het al eens voorgevallen dat er iets serieus misliep tijdens een optreden?
CORNEER: “Bij ons loopt álles voortdurend fout. Afgelopen weekend heb ik bijvoorbeeld bijna een vinger gebroken. Vraag me niet hoe, maar plots zat hij gekneld onder de deejaybooth. En een paar minuten later sprong ik op-en-neer op het podium en heb ik mijn linkervoet omgeslagen door slecht neer te komen. Resultaat: ik heb drie dagen niet kunnen stappen. Zo gaat dat voortdurend bij ons.”

De brancard zal klaarstaan op Tomorrowland. Iets anders: Jullie hebben net jullie eerste album klaar. Hebben jullie daarvoor veel moeilijke knopen moeten doorhakken?
CORNEER: “Helemaal niet. Wij wisten heel goed welke richting we uit wilden. Veel producers vinden dat er op een album ook rustige arty-farty tracks moeten staan. Fuck that! Wij wilden een feestplaat om het kot mee af te breken. Zelfs oude hitjes als ‘Fun Fun Fun’ of ‘The Great Fashionista Swindle’ zijn zijn slappe popdeuntjes in vergelijking met de nieuwe bangers.”

Op welke goede eigenschap van je partner in crime Stephan ben je stiekem jaloers?
CORNEER: “Hij is een echte krak in details. Die gast kan uren aan een kickdrum prutsen, tot die helemaal klinkt zoals hij het wil. Daar heb ik het geduld niet voor: ik ben meer de energieke zot. We zijn eigenlijk tegenpolen, maar net daarom klikt het zo goed.”

Heb je ooit al een nummer gehoord waarvan je vond dat het een imitatie van jullie sound was?
CORNEER: “Dat gebeurt, maar het kan me niet schelen. Zolang je er maar iets origineels mee doet, mag je van mij pikken zoveel je wil. Wij gaan soms ook wel links of rechts een ideetje lenen. Dat vind ik net zo interessant aan dansmuziek: die teert op een soort ecosysteem van verscheidene invloeden die voortdurend evolueren. In hiphop zie je dat ook, terwijl de rockscene al jaren stilstaat.”

DE BELGIË-QUIZ

Jullie hebben al op verscheidene Belgische podia gestaan, maar toch maar even checken of jullie voldoende voorbereid zijn om ons land helemaal te veroveren. Vraag 1: Is België een monarchie of een republiek?
CORNEER: “Shit. Ik weet dat België ooit een monarchie is geweest, maar ik ben niet zeker dat dat nog steeds zo is. Mag ik Wikipedia even inschakelen?”

Geen sprake van.
CORNEER: “Dan gok ik dat het nog steeds een monarchie is.”

Goed geraden. Kan je twee Belgische voetbalteams opnoemen?
CORNEER: “Lap. Ik ken zelfs geen twee Zweedse voetbalteams.”

Volgende vraag dan maar. Weet je wat de drie officiële talen van ons land zijn?
CORNEER: “Ja hoor: Duits, Frans en Nederlands.”

Zeer goed. Wie van deze artiesten komt niet uit België: Front 242, Samantha Fu of Aeroplane?
CORNEER: “Samantha Fu!”

Mis. Dat was eigenlijk een strikvraag, want het zijn allemaal Belgen. Samantha Fu is een van de schuilnamen van Soulwax.
CORNEER: “Ahja, natuurlijk. Van ‘Theme from Discotheque’, niet? Van Front 242 en Aeroplane was ik zeker, dus ik heb eigenlijk zonder nadenken geantwoord.”

Laatste vraag. Welke Belgische stad wordt weleens ‘het Venetië van het noorden’ genoemd? Een tip: er is een film naar genoemd.
CORNEER: “De film heb ik niet gezien, maar ik ben vrij zeker dat je Brugge bedoelt.”

Correct. Drie op vijf, dat kan ermee door.
CORNEER: “Oef.” (lacht)

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Release Magazine, maart 2009)

Interview Zombie Nation

2009-03-27T13:45:00.000-07:00

Een dance-anthem fabriceren dat tien jaar na datum nog wekelijks wordt meegekweeld door voetbal-, basket- en curlingfans aller landen; en tegelijkertijd ook minnaars van stoffige, tegendraadse beats behagen: faut le faire! Op zijn vierde langspeler toont de levendste aller zombies vooral zijn meesterschap in de tweede categorie: ‘Zombielicious’ is een intelligente Mischmasch van bizarre sounds, krakende samples en een allesverwoestende groove, en als u het ons vraagt een van de geniaalste dansplaten van het voorjaar!

HUMO De Zombie Nation-sound is opgetrokken uit atypische, analoge geluiden. Computers komen er amper aan te pas. Een opgesteken middenvinger naar alle onderling inwisselbare electrohypes en Justice-klonen?
Zombie Nation «Er is een groot gebrek aan diversiteit in electromuziek. Niet dat ik daar boos van wordt; ik wil enkel laten zien dat het ook anders kan.Het lijkt wel of ze allemaal dezelfde synthesizer gekocht hebben en dezelfde plugins gebruiken! Geef mij maar natuurlijke geluiden. Die zorgen minder snel voor het wauw-effect dat je met zwaar overstuurde computereffecten kan maken, maar je wordt ze wel minder snel beu.»

HUMO De meesten kennen je van je oude clubmonster ‘Kernkraft 400’, terwijl de huidige Zombie Nation-sound daar mijlenver vanaf staat. Zorgt dat soms voor lastige reacties?
Zombie Nation «Van de tien shows amuseer ik me negen keer rot, maar er is altijd wel iemand die om dat nummer komt zeuren. Zeker in Italië: daar is het blijkbaar de gewoonte om te zingen in de clubs, en op een keer bleven ze de melodie van ‘Kernkraft’ jodelen tot ik toegaf en die plaat speelde. Nu ben ik er wel van af, dacht ik. Niet dus: ze bléven dat riedeltje het hele optreden door brullen. Vervelend.»

HUMO Ik leg je albums meestal diep in de nacht op. Zijn dat ook de momenten waarop Herr Zombie actief is? Of ben je stiekem toch een normale mens?
Zombie Nation «Nee hoor. Muziek maken bij daglicht is een no go. Ik sta op rond de middag, duik in de studio rond zes uur ‘s avonds en vaak kruip ik pas in m’n nest als de vogels al fluiten.»

HUMO Naast het uitdenken van de knappe ‘Forza’-video heb je ook het clipje bij ‘Worth It’ in je eentje gemaakt. Een hobby erbij?
Zombie Nation «Bwa. In het filmpje van ‘Worth It’ zie je enkel mijn benen, maar zelfs dát was zoveel werk dat ik snel spijt kreeg dat ik eraan begonnen was. Videosoftware verschilt amper van muziekprogramma’s als Cubase, maar het vervelende is dat er honderden manieren zijn om een filmpje op te slaan. ’t Heeft me zeker twintig pogingen gekost vooraleer die rotclip in het juiste formaat op Youtube stond. Ik heb gevloekt dat het niet mooi was, maar op zo’n momenten – wanneer het een persoonlijke veldslag met de computer wordt - vertik ik het om toe te geven en het aan iemand anders te vragen.»

HUMO Gezien je werkwijze vind ik het vreemd dat je niet met een echte live-band optreedt.
Zombie Nation «Ik heb het al geprobeerd, maar ik geef de anderen steeds te veel inspraak, waardoor het eerder een nieuw project dan een live-versie van Zombie Nation wordt. De baas spelen gaat me niet af. Ik speel wel op m’n eentje livesets met samplers en laptops, en nu wil ik daar ook videoprojecties in verwerken. Maar ik blijf stiekem dromen van een echte band: ik wil ook rondreizen met een echte tourbus en een tourmanager, zoals Soulwax. Ik ben stikjaloers op hen! Als ik me na een optreden lazarus zuip, is er niemand om me naar mijn hotel te dragen.»

HUMO De Dewaeles lieten de voorbije maanden alleszins geen kans onbenut om te benadrukken hoe goed ze je nieuwe plaat vinden.
Zombie Nation «Ik ben blij als een kind dat ze fan zijn van mijn werk en er nog reclame voor maken ook. Ze wilden trouwens een nummer remixen, maar ik vrees dat dat niet zal lukken. Ik probeer hen nog te overtuigen, maar kijk naar hun agenda en je weet dat ze al blij zijn als ze af en toe vijf minuten hebben om naar hun lief te bellen.»

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, maart 2009)

Review: Zombie Nation - Zombielicious

2009-03-15T16:57:00.000-07:00

U voelt zich niet op uw gemak in het gezelschap van hersenvretende Teutonen? U houdt het gebrom en gesnerp van roestige synthesizers liefst uit uw gehoorgang? En u wordt krikkel van neurotisch spartelende beatpatronen? Doe uzelf een plezier en laat deze kelk aan u voorbijgaan. Aan al de anderen: laaf u aan Zombie Nations vierde opus, een geniaal rommeltje dat swingt als een strontvlieg die een versgedraaide olifantendrol heeft gespot.

Deze eigenzinnige Münchenaar (overdag Florian Senfter, des nachts afwisselend Zombie Nation en John Starlight) moet niet weten van overgebruikte computerpresets. De mortel voor zijn veellagige electrocomposities bestaat uit ultrakorte samples en organische klanken, bij voorkeur opgenomen op lawaaierige locaties, of eerst door een kaduuk effectenpedaal gejaagd.

Het resultaat is koppig als Mr. Oizo, smerig als The Subs, broeierig als Black Strobe, en volstrekt uniek. Opener 'Mas de Todo' is een denderende joyride over bochtige snelwegen, geplaveid met trompetgeschal, tropische chaos en een luchtafweersirene. De slimme ritmiek - nu eens strak, dan weer bewust naast de maat - versterkt de spankracht. 'Seas of Grease' is een uppercut, het tweeluik 'Worth It pt. 1'/'Worth It pt. 2' is net zo rusteloos, en de vooruitgestuurde single 'Forza' wordt aangedreven een baslijn als een Panzertank.

Vredelievender maar daarom niet minder overrompelend zijn 'Get It' (met My Robot Friend op vocals) en 'Stand by' (door Herr Zombie zelf omschreven als 'David Hasselhoff op acid'). De eerste kennismaking kan wat stroef verlopen, maar wie doorbijt, hoort een verdammt opwindend meesterwerkje.

(gepubliceerd in Humo - maart 2009)

Skyve in de Mish Mash Mixx

2009-03-08T20:25:00.000-07:00

Afgelopen vrijdag deed uw vriend Skyve weer uitgebreid van boenke-boenke in Mish Mash op Studio Brussel - op 'Het Land van Hoogland' zaliger na zowat de ranzigste radioshow die de laatste jaren uw ether bezoedelde. Afijn, voor een stevige mash-up van dansbare deuntjes, muzikale ongein en regelrecht lawaai, moet u bij onderstaande downloadlinkjes zijn!

Tracklist:
01. LARRY T vs CARL ORFF – Carmina Burana (Skyve Reuter in da house edit)
02. CLAZZIQUAI PROJECT – Prayers (Shinichi Osawa remix)
03. DIPLO vs HERVÉ vs DAFT PUNK – Push the Aerominator (Skyve Reuter remix)
04. N.A.S.A. – Money (The Count remix – Skyve for the floor edit)
05. THE REQUESTERS – Strong Love
06. ESTELLE – American Boy (Nadastrom remix)
07. THE PRODIGY – Thunder
08. ROB 3 – The Chase (Rampage remix)
09. YUKSEK – I Like to Play
10. BASS WEAZAL – Kill the Fox (Skyve pompt ‘m op edit)
11. SHADOW DANCER – Loader
12. JOE & WILL ASK – Claymore
13. FOREIGN BEGGARS – Hit that Gash (Itchy Naaan rerub)

STREAM: Stubru.be
MP3: Lage bestandskwaliteit (met jingles en presentator)
MP3: Hoge bestandskwaliteit (zonder jingles en presentator)

Review: The Prodigy - Invaders Must Die

2009-03-06T17:02:00.000-08:00

Gaarne hadden wij de loftoeter bovengehaald en verkondigd dat de naar semtex meurende ravehooligans genaamd The Prodigy helemaal terug zijn. Eilaas: voor suikerige epitheta moet u elders zijn.

Liam Howlett heeft alles geprobeerd om voor het eerst in twaalf jaar een behoorlijke plaat af te leveren: na het debacle 'Always Outnumbered, Never Outgunned' hijst hij Keith Flint en Maxim Reality weer aan boord, net als de alarmsirenes, synths en orkaanbeats uit de glorietijd van 'Experience' en 'Music for the Jilted Generation'.

Strak plan, maar alleen op 'Warrior's Dance', 'Omen' en 'Take Me to the Hospital' hebben de oldskool-bombardementen impact en klinkt de verpakking fris. De rest is, het ruige geblaf ten spijt, slappe kost waarmee je in het koninkrijk van herrieschoppers als Pendulum en Justice niemand meer omverblaast.

De trommelbijdrage van Dave Grohl verheft 'Run with the Wolves' niet boven electropunkmiddelmaat, de plastic Outlander-riedel in 'World's on Fire' doet hooguit hunkeren naar het origineel, en 'Stand Up' is het soort muffe big beat dat Fatboy Slim tien jaar geleden al afscheidde.

Is het daarmee definitief over en uit voor The Prodge? U leest het hier na hun Werchter-doortocht op donderdag 2 juli.

(gepubliceerd in Humo - maart 2009)

Interview Gui Boratto

2009-03-01T14:27:00.000-08:00

São Paulo is méér dan CSS, sambaballen en een groot strand: het is de thuisbasis van Guilherme Boratto. Met zijn debuutalbum ‘Chromophobia’ bewees dit heerschap dat ook Brazilianen warme techno kunnen maken, en dat harmonieuze melodieën en stoere beats prima samengaan.

De gemiddelde Braziliaan brengt veel tijd door op het strand. Jij ook?
GUI BORATTO: “Absoluut! Zeker in januari en februari: bij jullie is het dan volop winter, maar in die maanden zomert het hier volop. Dan wemelt het hier trouwens van de Europese deejays die de koude ontvluchten. Wie in die periode wil feesten, moet dus naar Brazilië, want dan vind je hier de strafste parties met de beste artiesten.”

Je bent een gediplomeerd architect. Zie je gelijkenissen tussen bouwkunst en muziek?
BORATTO: “Heel veel zelfs! Architectuur doet met behulp van uiteenlopende vormen en invloeden iets zinvols met ruimte; muziek doet hetzelfde met stilte. Veel van mijn oude medestudenten zijn trouwens ook in de muziekwereld beland: sommigen werden gitarist, er zitten een paar deejays bij en anderen zijn gaan zingen. Dat kan toch geen toeval zijn?”

Ben je van plan ooit nog iets met je diploma te doen?
BORATTO: “Het was eigenlijk nooit mijn bedoeling om architect te worden. Ik wilde muziek maken, maar omdat het zo moeilijk is om daarmee aan de kost te komen in Brazilië heb ik voor die opleiding gekozen. Ondertussen ben ik al tien jaar voltijds mzuikant, maar ik koester de stille droom om op een dag mijn eigen huis te bouwen, ergens in de natuur. Ik wil alles zelf uitdenken: de ramen, de deuren, de materialen, de lichtinval,…

Op de cover van je nieuwe langspeler ‘Take My Breathe Away’ zie ik kinderen met gasmaskers. Ik heb zo’n donkerblauw vermoeden dat je bezorgd bent over de toekomst van de planeet.
BORATTO: “Klopt. Er is niet echt een link tussen de cover en mijn nummers, maar ik wil wel aangeven dat muzikanten ook kritisch kunnen denken. Ik stel me vragen bij de politiek, en hoewel ik helemaal geen groene jongen ben, vind ik het zorgwekkend dat ons klimaat helemaal fucked up is. Eigenlijk heeft dat kritische altijd al in me gezeten. Zo kan je mijn melodieuze muziek ook zien als een tegenreactie tegen al de koude, zielloze minimal die de voorbije jaren door onze strot geramd werd.”

Is techno eigenlijk populair in je thuisland?
BORATTO: “Brazilianen zijn altijd heel creatief geweest met muziek – denk aan onze bossa nova en samba - maar de house- en technoscene is hier nog piepjong. Tot voor kort was het voor ons ook veel te duur om te deejayen of te producen: een vinylplaat kostte hier vier keer meer dan in Europa en als je een synthesizer wilde kopen, betaalde je je blauw aan taksen. Dankzij de nieuwe technologieën komt daar nu verandering in. Je kan onze bekende technoproducers nog steeds op één hand tellen, maar er is veel nieuw talent op komst. Én wij hebben bovendien een van de beste deejays ter wereld in onze rangen: DJ Marky (een drum-‘n-bass’er, nvdr) is wat mij betreft de Jimi Hendrix van de draaitafels!”

Speel je zelf soms deejaysets of hou je het op optredens met een laptop?
BORATTO: “Ik ben een muzikant; géén deejay. Ik wil de mensen laten horen wat ik in de studio doe, en niet wat anderen in hun studio’s doen. Ik kan wel een paar platen aan elkaar breien, maar ik ben 35 en ik voel geen enkele behoefte om nog met een deejaycarrière te beginnen. ’t Is trouwens niet omdat je een goede producer bent, dat je ook automatisch kan draaien. Dat hebben er veel nog niet begrepen. Ik denk dat veel deejay/producers er goed aan zouden doen om zich gewoon op één van die disciplines toe te leggen.”

Joris JONCKHEER

(gepubliceerd in Release Magazine, maart 2009)

Interview Kiki

2009-02-18T16:21:00.000-08:00

Na vijf jaar vallen en opstaan heeft Joakim Ijäs – Kiki voor de vrienden – zijn tweede langspeler voltooid. Het resultaat mag er zijn: de fluwelen techno van de naar Berlijn uitgeweken Fin bulkt van de mistige harmonieën, potige grooves en oorstrelende verrassingen.

In zijn producties verweeft Kiki zijn veelkleurige muzikale verleden. De minimalbeats zijn immer present, maar daaromheen legt de man links naar zijn klassieke scholing (al voor zijn tiende had kleine Kiki viool en piano onder de knie) en zijn dagen bij Liisanpuisto, de Finse versie van ’t Hof van Commerce. Vooraleer we hem enkele dilemma’s voorschotelen, willen we eerst van hem weten of er nog hiphopbloed door zijn aderen stroomt.

KIKI: “Minder dan vroeger. Ik heb genoten van de bloeiperiode van oldschool hiphop rond het einde van de jaren tachtig. Maar met de opkomst van gangsta rap en MTV-hiphop ben ik afgehaakt. Plots begon iedereen dezelfde kleren te dragen en werd het more fashion than passion. Maar thuis leg ik nog geregeld een plaatje van J Dilla op.”

Wat zijn je eerste herinneringen aan elektronische muziek?
KIKI: “Toen ik hiphop beu was, heb ik techno ontdekt. Ik was toen zestien en er waren regelmatig illegale party’s in verlaten magazijnen. Zodra ik een gerucht opving over zo’n feestje, sloop ik het huis uit om te gaan zoeken naar de locatie. Soms bleek er niets van aan, maar andere keren belandde ik plots in een loods waar tweeduizend man ronddanste op muziek die ik nooit eerder gehoord had. Héérlijke tijd!

Heb je ooit overwogen om iets anders te doen dan muziek maken?
KIKI: “Ik ben eigenlijk naar Berlijn gekomen om architectuur te studeren. Ik heb een poosje bij een architectenbureau gewerkt en daarna ben ik communicatie en grafisch ontwerp gaan studeren. Dat ging goed tot er interesse kwam voor mijn nummers en ik overal werd gevraagd om te gaan draaien. Sindsdien heb ik nooit meer aan iets anders dan muziek gedacht.”

Je nieuwe album heb je ‘Kaiku’ gedoopt. Leg eens uit.
KIKI: “Kaiku is het Finse woord voor echo. De titel gaat over de manier waarop de plaat tot stand kwam. Ik heb regelmatig met de handen in het haar gezeten. Ik schreeuwde het soms uit van frustratie, maar op een of andere manier was er altijd wel iemand die een oplossing terugkaatste, als een echo die antwoordde op mijn hulpkreten. Zo wilde ik bijvoorbeeld persé een cello op twee nummers, maar ik kende niemand die dat instrument bespeelde en celloklanken uit synthesizers vond ik maar niks. Ik wilde het plan net overboord gooien, tot er plots een oude vriend opdook, die intussen blijkbaar getrouwd was met een professionele celliste. Zo ging het vaak: veel gezucht, maar uiteindelijk kwam alles op zijn pootjes terecht.”

Hoe gedraag jij je als je zelf op de dansvloer staat?
KIKI: “Ik dans steeds alsof mijn leven ervan afhangt! Tijdens het draaien kan ik ook niet stilstaan. Ik hoor soms deejays vertellen dat ze er wat verloren bijliepen op feestjes omdat ze niet konden dansen en dan maar achter de draaitafels zijn gaan staan, maar dat vind ik een rare uitleg. Hoe kun je nu weten wat je publiek wil als je niet een van hen bent?”

DILEMMA’S

Trance of r&b?
KIKI: “Bij voorkeur geen van de twee. (lacht) Via Jay Haze, die meewerkte aan mijn album, vang ik soms wel wat leuke underground r&b op. Af en toe zit daar best een goed nummer tussen, dus ik ga voor de r&b. Van trance ben ik hoegenaamd geen fan.”

Rookvrije clubs of locaties waar je rustig een sigaret kan opsteken?
KIKI: “Ik rook zelf niet, dus ik vind het zalig om af en toe in een club te komen waar roken verboden is. Maar ik heb veel rokende vrienden die van mening zijn dat een stevige sigarettengeur een onmisbaar onderdeel van het nachtleven is, dus soms heb ik wel medelijden met hen. Moet ik echt kiezen? Rookvrij dan maar.”

Vrolijke deuntjes of melancholische muziek?
KIKI: “Het eerste! Ik ben van nature uit heel optimistisch ingesteld. Akkoord, mijn muziek klinkt vaak donker en soms zelfs zwaarmoedig, maar er schijnt steeds licht aan het eind van de tunnel.”

Een lange set in een kleine club of een uurtje draaien op een groot festival?
KIKI: “Da’s een moeilijke. Ik speel dolgraag lange sets – daarin kan je echt een verhaal vertellen – maar op festivals draai ik helemaal anders. Dan keer ik terug naar mijn hiphoproots en mix ik aan een heel hoog tempo. Ik kies voor de lange clubset, maar ik zou het niet kunnen missen om een paar keer per jaar een korte en krachtige festivalset te draaien.”

Slowfood of fastfood?
KIKI: “Slowfood, zeker weten! Ik kook graag en ik geniet ervan om urenlang te tafelen met vrienden. Ik let ook steeds op mijn gezondheid: ik vermijd in de mate van het mogelijke ongezonde kost, ik sport veel en tussen de tournees door neem ik vaak een paar weken rust om mijn lichaam te laten recupereren.”

En de laatste: Berlijn of Helsinki?
KIKI: “Berlijn. Helsinki zit voor eeuwig in mijn hart – ik ben er geboren – maar ik keer er maar af en toe terug om oude vrienden op te zoeken. Berlijn is mijn thuis. Het mooie aan deze stad is dat het een van de weinige plaatsen is waar je je boterham kan verdienen door ongeremd je artistieke ding te doen, zonder dat je compromissen moet sluiten. Drie jaar geleden heb ik wel even overwogen om weer naar Finland te verhuizen omdat het economisch niet zo goed ging met Duitsland. Maar tegenwoordig draait de economie overál vierkant en ben ik beter af in Berlijn dan in een klein landje als Finland, dat helemaal afhankelijk is van een handvol grote bedrijven. Ik zit hier goed!”

Joris JONCKHEER

(gepubliceerd in Release Magazine, maart 2009)

Interview Paul Kalkbrenner

2009-02-17T16:34:00.000-08:00

Hoewel Paul Kalkbrenner al tien jaar verdienstelijke fluwelen techno fabriceert, treedt hij nu pas écht op het voorplan. Dankzij zijn acteerdebuut – meteen de hoofdrol - in de film ‘Berlin Calling’ en het hitparadesucces van ‘Sky and Sand’ uit de bijhorende soundtrack, rijst ’s mans eigenzinnige ster razendsnel omhoog.

Het is halfvier ’s middags wanneer we de immer gezonnebrilde Duitser – zijn wij de enigen die de gelijkenis met De Joeri frappant vinden? – uit zijn Berlijnse bed bellen. Of het gisteren laat is geworden, willen we weten. “Het was een rustige avond, maar ik doe er soms nogal lang over om in te dutten”, geeuwt de kale acteur-deejay. ‘Vannacht heb ik bijvoorbeeld tot in de vroege uurtjes zitten lezen. Ik ben bezig in 'Germany: Jekyll & Hyde' van Sebastian Haffner, een van de belangrijkste Duitse essayisten uit de oorlogsjaren. Maar ’t is goed dat je me wakker belt. Halfvier is een mooi uur om op te staan.” (lacht)

‘Sky and Sand’ scheert hoge toppen in de Ultratop, wat best uitzonderlijk is voor zo’n nummer. Wist je bij de geboorte van de track meteen dat je goud in handen had?
KALKBRENNER: “Dat het een bijzonder nummer was, had ik snel door. Maar dat het nu zelfs in de hitlijsten belandt, is een grote verrassing voor mij. It’s crazy! Wist je trouwens dat het aanvankelijk een rocksong was? Mijn broer Fritz, die het nummer zelf inzong, had de tekst geschreven en er een soort gitaarnummer van gemaakt. Een halfjaar later heb ik een nieuw track rond de zanglijn gebouwd en ‘Sky and Sand’ was het resultaat. En als je de song hoort nadat je de bijhorende film hebt gezien, heeft die nóg meer impact. Het hele plaatje past perfect in elkaar.”

In ‘Berlin Calling’ kruip je in de huid van Ickarus, een deejay die wereldwijd furore maakt, maar doordraait en in een psychiatrische instelling belandt. Ken je zelf soortgelijke gevallen?
KALKBRENNER: “Ik heb Ickarus gebaseerd op de problemen van verschillende personen. De film bundelt heel wat waarheidsgetrouwe verhalen, die regisseur Hannes Stöhr uitvergroot door ze allemaal door één persoon te laten beleven. Het is een schets van de verleidingen en de angsten waarmee artiesten vroeg of laat te kampen krijgen. Maar je hoeft natuurlijk niet persé op een podium te staan om jezelf in nesten te werken; iederéén zal bepaalde situaties herkennen. En ook mensen die de Berlijnse uitgaanswereld een beetje kennen, zullen een vertrouwd gevoel krijgen. ’t Is dus ook een portret van Berlijn als muziekmetropool met al haar mooie kanten, maar de film belicht evengoed de shaduwzijden.”

Drugs zijn een belangrijk thema in ‘Berlin Calling’.
KALKBRENNER: “We hebben daar nogal wat research naar verricht. We zijn nagegaan welke middeltjes in trek zijn op en naast de dansvloer. Zo gaan er blijkbaar ecstasyvarianten rond die je bloeddruk en lichaamstemperatuur helemaal ondersteboven halen. Heel gevaarlijk spul. We willen zeker niet met het opgestoken vingertje preken dat je van de drugs moet afblijven. Dat werkt ook niet. Maar als je ze toch gebruikt, zorg dan dat je weet wat je pakt, want er circuleert heel wat levensgevaarlijke rommel.”

Beginnende acteurs vinden het vaak verschrikkelijk wanneer ze zichzelf voor het eerst op het witte doek zien. Viel dat bij jou wat mee?
KALKBRENNER: “Ik ben narcistisch genoeg om daar geen problemen mee te hebben. (lacht) Ik zie mezelf eigenlijk best graag bezig. ’t Is wel cool om jezelf in een film te zien spelen.”

Omschrijf jezelf eens als acteur.
KALKBRENNER: “Ik ga nog een stapje verder dan bij method acting. Ik heb mezelf gedurende een jaar of vier intensief vastgebeten in dat Ickarus-personnage. Dat was ook nodig, want ik bén helemaal geen acteur. Ik heb niet de bagage om me op een week tijd in te leven in zo’n rol en ik heb geen enkel benul van de do’s en don’ts van het acteren. Maar misschein is dat net mijn sterkte.”

In de vorige Release verklapte je dat je een perfectionist bent, en bijgevolg een onmogelijke mens om mee samen te werken. Heeft dat niet voor problemen gezorgd op de filmset?
KALKBRENNER: “Daar was ik zelf bang voor, maar het klikte wonderwel met iedereen. Dat komt omdat iedereen aparte taken had en zich niet te veel bemoeide met elkaars werk. Ik zie mezelf nog steeds geen muziek maken met iemand anders, want dan moet je sowieso toegevingen doen. Nee, ik heb echt genoten van de opnames. ’t Is een nieuwe wereld die voor me opengaat en het geeft een goed gevoel om deel uit te maken van zo’n groot project. Of ik al aan een nieuwe filmklus denk? Daar is het nu nog te vroeg voor. Er is nog veel werk met het promoten van ‘Berlin Calling’ – de dvd komt uit in augustus – maar ik zeg zeker niet neen tegen een nieuw filmavontuur.”

KNOPJES OM AAN TE DRAAIEN

Terug over naar muziek. Welke albums hebben een vaste stek op je iPod?
PAUL KALKBRENNER: “Geen. Ik luister niet naar muziek.”

U zegt?
KALKBRENNER: “Ik weet dat het nogal ongewoon is in mijn sector, maar ik heb er geen behoefte aan. Ik creëer zélf. Niet dat ik andermans werk niet waardeer – wat ik al gehoord heb van de nieuwe samenwerking tussen Apparat en Modeselektor vind ik bijvoorbeeld heel knap – maar als je muziek beluistert, beïnvloedt dat onvermijdelijk je eigen werk. En ik wil niet dat die input van buitenaf de muziek die in me zit aantast.”

En wat zit er dan precies in je? Bestaat er een soort definitie van je muzikale missie?
KALKBRENNER: “Die bestaat, maar ik slaag er niet in om die in woorden te vertalen. Je kan makkelijk horen dat een song van mij is, en niet van iemand anders. Het gaat om klanken die een bepaald gevoel teweegbrengen waar je geen naam op kunt plakken. Maar het bestaat, absoluut.”

Heb je desondanks al platen uitgebracht waar je bij nader inzien niet helemaal tevreden over bent?
KALKBRENNER: “Mijn tweede album, ‘Zeit’ uit 2001, heb ik een beetje te snel in elkaar gebokst. Daar heb ik nu spijt van, ja. Maar dat gebeurt nu eenmaal en een mens mag niet te beroerd zijn om dat toe te geven.”

Meer nog dan bij notoire vriendenclubjes als Ed Banger of Defected heb ik de indruk dat de artiesten bij Bpitchcontrol nogal aan elkaar hangen. Zien jullie elkaar ook buiten de clubs?
KALKBRENNER: “Diegenen die in Berlijn wonen, trekken vaak met elkaar op. Sascha Funke is al jarenlang een van mijn beste vrienden en ook Zander VT en Ellen Allien zie ik vaak. Anderen, zoals Lee Vondowski wonen wat verder, maar dan nog komen we elkaar om de haverklap tegen bij optredens. Het woord familie is dus wel op zijn plaats. Dat kan ook niet anders als je al zo lang nauw samenwerkt.”

Je labelbazin Ellen Allien kennen we natuurlijk, maar waarom zijn er volgens jou zo weinig vrouwelijke deejays?
KALKBRENNER: “Ik zou het echt niet weten. Ik vermoed dat het technische aspect van deejayen – platenspelers, mengpanelen, knopjes om aan te draaien – sowieso eerder jongens aanspreekt. En als een vrouwelijke deejay er toevallig goed uitziet, krijgt ze meteen het verwijt dat ze het enkel achter de decks staat dankzij haar looks. Ze moeten zich veel meer bewijzen. Ik vrees dus dat de mannelijke dominantie in het wereldje nog lang zal duren.”

Joris JONCKHEER

(gepubliceerd in Release Magazine, februari 2009)

Skyve op Kiss FM en op de blogs

2009-01-09T17:00:00.000-08:00

Toen ze uw vriend Skyve kwamen vertellen dat zijn edit van 'Kids' van MGMT vrijdagavond zowaar te horen was op MNM, de zender van Regi en andere sympathieke showbizverschijnsels, is den deze toch even geschrokken. Uit nieuwsgierigheid eens gegoogled, en wat blijkt? De edit werd ook gedraaid op de Britse zender Kiss FM, meerbepaald in de donderdagavondshow van het schijfruitersduo Loose Cannons (ken je van dansplaatjes als 'WHYD4ML').

En tot mijn stomme verbazing staat de edit ook te blinken op blogs als Trash Menagerie, Winnie Cooper, Panda Toes, The Saint Woods, That DJ, Ze Best Housemusic en nog een trits anderen. En Google vond de track ook terug in online mixtapes van onder meer Dirty Chicken, Stastwee, Majulah Mel en Mr Money Benny. Ik ken die mensen ook niet, maar over hun muziekkeuze hoor je van den deze geen slecht woord!

Download MGMT - Kids (Skyve Reuter edit)

2009-01-09T14:31:00.000-08:00

Heuglijk nieuws, lieve lezer! Per stom toeval stootte ik op de Nederlandse muziekblog Audiosport, die onder de noemer 'Feestelijke Vijftig' de - volgens hen - vijftig fijnste plaatjes van 2008 op een rijtje hebben gezet. En die kastaars hebben om één of andere reden toch wel de edit die uw vriend Skyve van 'Kids' van MGMT maakte op 14 gezet, zeker. Een beetje te veel eer allicht, maar toch plezant :-). De volledige lijst kun je alhier checken.

En voor wie de MGMT-edit nog niet had, 'k heb 'm even opnieuw geüpload. Omdat het Kerstmis is! En nieuwjaar! En (over drie maanden) mijn verjaardag!

mp3: MGMT - Kids (Skyve Reuter's bunkalifony edit)

Videoclips bij Nid & Sancy-remix

2008-12-15T17:45:00.000-08:00

Twee wel heel fijne verrassingen: VJ Rewind (de huisvj van de Cactusclub), en Thomas Van Quaelle (de huisvj van zichzelf) zijn allebei spontaan op het sympathieke idee gekomen om een video te maken bij Skyve's 'Kidzz'-remix. Thomas maakte een heerlijke mingelmangel van prehistorische reclamefilmpjes, en VJ Rewind toverde een flink pak flashy shots om tot een videomix.

Neem popcorn, chips en een pilsener ter hand, en checkt ze uit:

Nid & Sancy - Kidzz (Skyve Reuter rerub)
Videoclip: Kwallie

Nid & Sancy - Kidzz (Skyve Reuter rerub)
Videomix: VJ Rewind (www.myspace.com/vjrewind)

Mixtape: 30 minutes / 30 tracks

2008-12-07T12:00:00.000-08:00

Uit nostalgie naar de goeie ouwe tijd van de medleys, heeft uw vriend Skyve zich twee dagen lang opgesloten achter zijn computer. Den deze heeft zich eens goed laten gaan met een zootje ongeregeld van kakelverse tracks en vergeten klassiekers. Het resultaat is onderstaand half uur entertainment. Zoals Felice het in zijn tijd zei: tafels en stoelen aan de kant, en hang maar eens goed het varken uit!

De tracklist:

01. Babylon Zoo - Spaceman (Skyve Reuter edit)
02. The Loungin Collective - Riddim come 4ward (Hervé remix)
03. Tiga - Mind dimension (acapella)
04. Defkline & Red Polo - Everyone nose (Amen crackhead mix)
05. Rogue Element & Tom Real - The click
06. A-Trak - Say whoa (acapella)
07. Gossip - Standing in the way of control (Playgroup remix)
08. ZZT - The Worm (Erol Alkan remix)
09. Mr Oizo - Positif (acapella)
10. The Touch - Maximization nation (Trevor Loveys remix)
11. Salt 'n Peppa - Push it (Scottie B remix)
12. Altern8 - Frequency
13. Mstrkrft - Bounce (A-Trak remix)
14. Ray Parker Jr - Ghostbusters (Don Rimini remix)
15. Human Resource - Dominator (Hervé remix acapella)
16. Ampersand - Fake motherfuckaz
17. Laidback Luke & A-Trak - Shake it down
18. Frank Ski - Whores in this house (acapella)
19. The Deathset - Listen to this collision (Gloves remix)
20. LFO - Freak (acapella)
21. Guns 'n Bombs - Riddle of steel
22. Hot Chip - Ready for the floor (acapella)
23. Altern8 - Evapor8
24. Math Head - Turn the music up (AC Slater remix)
25. Stardust - Music sounds better with you (acapella)
26. MGMT - Kids (Soulwax remix)
27. Nid & Sancy - Kidzz (acapella)
28. Fake Blood vs Wiseguys - Marsguys (Skyve Reuter remix)
29. Ready for the World - Oh Sheila
30. Zeus - Zeus
31. REM - Nightswimming (Kissy Sell Out remix)

MP3: Download (128 kbps)

Review: The Subs - Subculture

2008-11-19T17:11:00.000-08:00

Het trio The Subs is de uitlaatklep van de Gentse zotskap Jeroen De Pessemier, de hyperactieve producer van Foxylane, Lady Linn en voorheen Bolchi. U kent ze van hun onbedoelde partybom 'Kiss My Trance', die het voorbije jaar door zowat elke schijfruiter benoorden de kreeftskeerkring werd opgepikt.

'Kiss My Trance' staat nu op het Subs-debuut 'Subculture'. Daarop beroepen De Pessemier en zijn trawanten zich uitsluitend op synths en compromisloze electrodreunen, maar die komen uit oude, stoffige bakken, en dat zorgt voor een heerlijk ongepolijste, organische sound.

Bewijsmateriaal: het mitrailleurvuur uit de koppige maar onhoudbaar rondbotsende banger 'Papillon', of het minder losbandige maar even zweterige 'Music Is the New Religion'. Meer van dattum op de brutale electropunker 'Fuck That Shit' en 'Albatross', een beatloze, pakkende soundtrack bij een postapocalyptisch slagveld - of hoe The Subs geen loops maar wel degelijk melodieuze dansnummers fabriceren.

Niets dan lofgetoeter dus, alleen: véél nieuws valt er op dit debuut niet te rapen. De geflipte stamper 'My Punk' zal live wel potten breken maar schiet in de huiskamer zijn doel voorbij. En het is eveneens een minnetje dat 'Substraktion' en 'You Make Me Spill' - oudere tracks, maar stukken straffer dan de overbodige Prodigy-cover 'Breathe' - niet op de plaat mochten. Niettemin: 'Subculture' is doordachte houthakkerselectro die naar véél meer smaakt. Of had u dit jaar al een betere Belgische dansplaat gehoord?

(gepubliceerd in Humo - november 2008)

Interview Hervé

2008-10-19T16:51:00.000-07:00

Het begon met cassettecompilaties van radiovriendelijke pop, die de kleine Josh Harvey (thans bekend als Hervé, Count of Monte Cristal, Voodoo Chilli én als lid van Speaker Junk en Machines Don't Care) maakte voor op vakantie met mama en papa. Vandaag is die Hervé een van Groot-Brittanniës populairste deejays en staan namen als Bloc Party en The Chemical Brothers in de rij voor een remix met de even groezelige als opzwepende Hervé-sound.

Je muziek is een blijmoedige potpourri van hip house, uk garage, rave en exotische ritmes. Was je al van jongs af aan verslingerd aan die genres?
HERVE: "Absoluut. Eigenlijk heb ik elke stijl intussen uitgeprobeerd. Ik heb me ook een tijdje verdiept in drum-'n-bass, grunge en metal. Ik heb zelfs filmmuziek gemaakt. Geloof me: je leert veel bij als je openstaat voor zoveel mogelijk verschillende genres."

John Dahlbäck gaf in de vorige Release toe een erg slechte danser te zijn. Doe jij het beter op de dansvloer?
HERVE: "Daar vrees ik een beetje voor. Noem me maar een erg middelmatige danser. En misschien is zelfs die omschrijving nog iets te optimistisch."

Snel naar een ander onderwerp dan. Je muziek is, net als de ADHD-electro van Crookers nogal zenuwachtig. Hoe lang kan de gemiddelde mens die -excusez le mot - herrie aan?
HERVE: "Wel, ik probeer in mijn werk zoveel mogelijk verschillende invalshoeken te gebruiken, maar ik zou niemand aanraden om 24 uur lang uitsluitend naar Hervé-tracks te luisteren. Ofwel ben je dan rijp voor een instelling, ofwel val je morsdood achterover."

Dat geldt allicht ook voor de muziek van Crookers, waarmee je nog iets gemeen hebt: jullie houden niet van de term fidget house, maar toch krijgt jullie muziek steevast die stempel.
HERVE: (vurig) "En dat vind ik allerminst prettig. Ik maak melodieuze dansmuziek in alle maten en vormen en ik ben er als de dood voor om in een hokje geduwd te worden.Voor mij is fidget house de muziek die ik een paar jaar geleden met Jesse Rose (de bedenker van de term, red.) uitbracht op het Dubsided-label. En nu duiken er plots overal slechte na-apers op. Kunnen die mensen dan niet zélf iets bedenken? Doe mij een plezier en zeg iedereen in België dat fidget house passé is. Ik ben die muziek beu. 't Is hoog tijd voor iets anders."

Gesnopen. Wat doe je zelf als je even iets anders wil dan muziek maken? Ik hoorde dat je wel van soaps houdt.
HERVE: "Ja, maar voor je verkeerde dingen denkt: ik kijk niet naar 'Days of our Lives' of 'The Bold and the Beautiful'. Ik heb het vooral begrepen op intrigerende Amerikaanse series, à la 'Dexter', 'The Wire' of 'Californication'. En ik ben eigenlijk ook allerminst vies van relatief onnozele reeksen als 'Reaper', 'Chuck' of 'Supernatural'."

Hoe close is de band die je onderhoudt met collega's als Sinden, Jesse Rose of Trevor Loveys?
HERVE: "Die is erg goed. We zijn goede vrienden en we trekken vaak met elkaar op. Een gezellig clubje, zeg maar. En met Sinden heb ik net een album (onder de naam Machines Don't Care, red.) gemaakt, dus met hem móét ik wel opschieten."

Oude muziek wordt voortdurend gerecycleerd tot nieuwe hypes. Weet je al wat het volgende vergeten genre is dat opgerakeld zal worden?
HERVE: "Ik denk het wel, maar als je 't niet erg vindt, hou ik mijn verwachtingen voor mezelf . Het klinkt misschien arrogant, maar ik word zó vaak gekopieerd dat ik er bijna depressief van wordt. Dat werkt me zodanig op de zenuwen dat ik voortaan zwijg als ik een leuk ideetje heb, want voor je 't weet is iemand anders er mee weg."

Je wond je daarnet ook al op over producers die ideeën stelen. Zijn er nog verschijnselen waar je een bloedhekel aan hebt?
HERVE: "Zo zijn er wel wat, ja. (lacht) Ik hoor tegenwoordig vaak muziek zonder ziel. Daar heb ik maar een woord voor: rommel. En verwar die ziel zeker niet met wat een heleboel houseproducers soul noemen, want er zijn een pak muzikanten die denken dat hun muziek intelligenter en diepgaander is omdat ze er toevallig een piano en een of andere dikke diva bij sleuren. Niet dus."

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Release Magazine, oktober 2008)

Review: Late of the Pier - Fantasy Black Channel

2008-09-25T17:13:00.000-07:00

Mogen wij u voorstellen: Late of the Pier, het vierkoppige hipsterantwoord op alle over het paard getilde indie-schmindie-bandjes die een carrière hopen te bouwen op één begaffeld trucje.

Dat zeggen wij niet; dat zegt Sam Potter aka Jack Paradise aka de elektronicawizard van dit stel weirdo's uit Castle Donington. En weet u wat het mooie is? Er is geen woord van gelogen. Straffer zelfs: Late of the Pier is één van de weinige groepen die nóg beter zijn dan alle buzz rond hun eersteling (en het vooruitgestuurde ep'tje met de prachttitel 'Echoclistel Lambietroy') lieten verhopen.

Op 'Fantasy Black Channel' trekken ze ten strijde onder het toeziend oog van de eerbiedwaardige knoppendraaier Erol Alkan. Het resultaat is een shitload aan dansbare ideeën en uiteenlopende referenties, van pompeuze glamrock over Gary Numan en Afrikaanse tovenarij naar zweetrave van het opwindendste kaliber. Veel bochtenwerk dus, en dat houdt de plaat zelfs na een week op heavy rotation heerlijk onvoorspelbaar. Bewijsmateriaal? Welaan dan: 'Space and the Woods' is, net als afsluiter 'Bathroom Gurgle', een fonkelend eerbetoon aan de eighties, opgetuigd met de four to the floor-beat van de Klaxons en de begeesterde zang van voorman Samuel Dust. Het Hadouken!-achtige gezwiep in 'The Bears Are Coming' zwalpt uitdagend over een hiphopcadans, en de rockende molotovcocktail 'White Snake' wordt voorafgegaan door het érrug swingende popvertier van 'Heartbeat'.

In elk nummer hebben deze jonkies wel vijftien riedels gepropt, maar geforceerd klinkt het nergens. Mooi meegenomen is ook de keurige balans tussen doeltreffende hooks en minder rechtdoorzee breiwerk. Zo zit het uiterst meejodelbare 'Focker' fraai ingebed tussen de instrumentale rollercoaster 'VW' en de puike valse trage 'The Enemy Are the Future'. Toegegeven: 't is soms een rommeltje, en we kunnen er best inkomen dat al die drukte niet meer hoeft voor wie zijn dagen vult met eenentwintigen en de herhalingen van 'Thuis'. Maar bent u de zappersmentaliteit niet ongenegen en verlangt u vurig te ontdekken hoe nu rave eigenlijk had moeten klinken? Dan is dit geheid een must buy.

(gepubliceer in Humo - september 2008)

Download 'Marsguys'

2008-09-11T04:42:00.000-07:00

Fake Blood, de maker van het dansbare monster 'Mars' is er lang in geslaagd zijn identiteit geheim te houden, maar sinds kort is ie ontmaskerd. Het blijkt Theo Keating te zijn, de man die ook achter het überzomerse riedeltje 'Ooh La La' van The Wiseguys zat. Wanneer de onvolprezen Bram Willems van Studio Brussel uw vriend Skyve vorige week het ideetje om die twee platen eens door elkaar te mingelmangelen voorstelde, zag ondergetekende dat dan ook meteen zitten.

And the rest, lieve lezer, is history. Eergisteren ging ie in première in Volt op Studio Brussel, en vandaag is ie helemaal voor u. Tast toe!

mp3: SKYVE REUTER vs THEO KEATING - Marsguys

Interview Martin Solveig

2008-04-21T16:56:00.000-07:00

Na amper twee albums had de Fransoos Martin Solveig al zoveel hits op zijn conto, dat hij een best of mocht uitbrengen. We belden de Tomorrowland-headliner terwijl hij in de studio de puntjes op de i van zijn nieuwe langspeler ‘C’est La Vie’ zette.

Hoe gaat ie?
MARTIN SOLVEIG: “Fantastique, dank je. Ik wacht alleen tot het hier eindelijk zomer wordt. Het regent hier al zes maanden aan één stuk en dat ben ik kotsbeu.”

Idem dito. Vonden je ouders een deejaycarrière meteen een goed idee? Of hebben ze je weleens aangepord om eerst een ‘serieuze’ job te zoeken?
SOLVEIG: “Elke ouder zal de wenkbrauwen wel even fronsen als je vertelt dat je een artistieke carrière najaagt. Maar ik heb mijn ouders nooit horen klagen. Dat komt waarschijnlijk omdat ik een universiteitsdiploma management achter de hand hou. Ik studeerde nog toen ik mijn eerste plaat opnam.”

Je hebt als jongeling nog in een kerkkoor gezongen en je nam de vocals op enkele eigen nummers voor je rekening. Hoe zit het met je zangambities?
SOLVEIG: “Ik zing steeds vaker zelf, ook live. ‘t Is geweldig om mijn nummers met een hele band te brengen en de ene keer achter een laptop, een andere keer achter de keyboards en dan weer achter de microfoon te gaan staan. Op mijn nieuwe plaat heb ik weer drie tracks zelf ingezongen.”

Je deejaysets zijn een potpourri van warme, vaak afro-getinte house en toegankelijke electro. Is dat ook wat we op die nieuwe worp mogen verwachten?
SOLVEIG: “De Afrikaanse invloeden heb ik ditmaal achterwege gelaten. Ik focus nu meer op funk en pop. Ik zal later nog wel terugkeren naar die zwarte touch, maar albums maken is een cyclus waarin je telkens iets nieuw moet proberen. Het heeft me veel tijd gekost om uit te vissen welke richting ik eigenlijk uit wilde, maar toen ik de single ‘C’est La Vie’ schreef, had ik de juiste invalshoek én de titel van de plaat te pakken. De rest ging vanzelf.”

Geloof je er rotsvast in wanneer je een nieuwe weg inslaat? Of heb je soms nachtmerries over teleurgestelde fans die het maar niks vinden?
SOLVEIG: “Muziek is subjectief en er zijn heel wat externe factoren – marketing of zelfs de kleur van de platenhoes – die de mening van mensen beïnvloedt. Je weet dus nooit zeker of iets zal aanslaan. Maar ik ben zelf erg tevreden over het album – dat is al een begin (lacht). De rest zien we wel.”

Je hebt in ieder geval steeds leuke videoclips. Heb je daar zelf eigenlijk veel over te zeggen?
SOLVEIG: “Ja hoor. Videoclips zijn mijn nieuwe liefde: wanneer ik tegenwoordig een nummer schrijf, zie ik de beelden van de video al voor me. Misschien ga ik binnenkort zelfs clips regisseren voor andere artiesten. Die passie komt trouwens niet zomaar uit de lucht gevallen: ook fotografie, hedendaagse kunst en film boeien me mateloos.”

Dan neem ik aan dat je wel wat aandacht besteedt aan je interieur? ‘Toon me je huis en ik vertel wie je bent’, zeggen ze hier. Klopt dat voor jouw?
SOLVEIG: “Ik denk het wel: mijn interieur wordt gedomineerd door schilderijen, waardoor mijn huis erg kleurrijk is. En ik hou van afwisseling: ik kan er niet tegen dat meubels of schilderijtjes lang op dezelfde plaats staan.”

Ik hoorde onlangs een houseproducer zeggen dat er veel afgunst en jaloezie is in de deejaywereld. Heeft hij gelijk?
SOLVEIG: “Maar nee. Ik merk er alleszins niets van. Misschien is dat omdat ik niet voortdurend in de buurt van andere deejays hang. Maar voor zover ik weet, is de sfeer tussen muzikanten – zeker in Europa – heel vriendschappelijk.”

Heb je je recentelijk nog verbaasd over één of andere evolutie?
SOLVEIG: “Ik voel dat undergroundmuziek aan een comeback bezig is. Een paar jaar terug waren het grote kleppers als Madonna, The Neptunes en Timbaland die origineel en futuristisch uit de hoek kwamen. Nu moet je de creativiteit weer in het alternatieve circuit gaan zoeken: overal ter wereld schieten kleine, interessante stromingen uit de grond. Denk maar aan nu rave, of de nieuwe golf van Franse electroproducers als Yuksek of Justice. Het bijzondere is dat veel van die nieuwe subculturen losstaan van elkaar en het wachten is op kruisbestuivingen die bij het brede publiek in de smaak vallen. Een boeiende periode!”

Je liet ‘C’est La Vie’ remixen door electro- en electrohouseproducers uit België (Goose), Italië (The Bloodie Beetroots), Zweden (John Dahlbäck) en Nederland (Fedde Le Grand). ’t Is opmerkelijk dat je je Franse collega’s over het hoofd ziet, net nu de Franse electro populairder is dan ooit.
SOLVEIG: “Ik waardeer wat mijn landgenoten doen, maar ik kijk graag over de grenzen van landen en genres heen. Ik koos bijvoorbeeld voor Goose omdat ik verliefd ben op Belgische electro. De mannen van Soulwax zijn mijn helden! En ik geef nieuwkomers als Goose of The Bloodie Beetroots graag de kans om zich te bewijzen. Jonge talenten zijn doorgaans ook gemotiveerder dan iemand die al honderd nummers geremixt heeft.”

Over remixen gesproken: de vorige keer dat ik je voor Release sprak, gaf je toe eigenlijk een slechte remixer te zijn. Heb je je skills intussen bijgeschaafd?
SOLVEIG: “Eerlijk? Nee. (lacht) Maar nu ga ik er écht werk van maken. Ik heb Fedde Le Grand en Bob Sinclar beloofd om een nummer van hen te remixen, dus ik móet wel. Maar mijn remixwerk zal altijd héél beperkt blijven. ‘t Is een discipline waarin ik me absoluut niet thuis voel.”

Iets anders: beeld je eens in dat je een tattoo moet laten zetten. Wat zou het worden? Een symbool of een slogan die jou typeert?
SOLVEIG: “I love my mum natuurlijk! Zeker als het maar één tattoo is. Dan moet je wel kiezen voor de meest essentiële boodschap die er is.” (lacht)

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Release Magazine, april 2008)

Review Does It Offend You, Yeah? - You Have No Idea...

2008-04-09T17:16:00.000-07:00

Of die new rave-rage nu nóg niet overgewaaid is? Nope. Maar wacht even vooraleer uw lectuur dezes zuchtend te staken, want het Britse quartetto DIOYY - klachten over hun naam mag u richten aan Ricky Gervais, die in 'The Office' net 'Does it offend you, yeah? My drinking?' blafte toen ze op tv naar ideetjes voor een alias zochten - wil meer zijn dan het zoveelste zootje lawaaimakers dat zich in het kielzog van Justice en Digitalism begeeft.

Op 'Battle Royale' en 'With a Heavy Heart (I Regret to Inform You)', de eerste twee nummers van hun debuut, schipperen ze nog te veel tussen volgroeide gitaarrock en dansvloervoer, maar daarna worden de tracks vakkundig in één van die twee rubrieken ondergebracht.

'We Are Rockstars' en 'Weird Science' dynamiteren uw trommelvliezen zoals de liveshows van Goose: met vette, vonkende electropunk. Ook al catchy as hell: 'Attack of the 60 Ft. Lesbian Octopus', met een hondsdol orgeltje en een songtitel waar zelfs Luc De Vos nooit zou opkomen. En dan is er nog 'Let's Make Out', dat geen remix van LCD Soundsystem behoeft om een bliepende lap stomende gitaardisco te serveren.

Maar niet alleen dolle synthesizers, scheurende gitaarhooks en bijtgrage drumcomputers zetten de toon: op songs-met-kop-en-staart als 'Being Bad Feels Pretty Good' en 'Epic Last Song' meet DIOYY zich zowaar met ambitieuze lieden als The Killers en The Rapture. Verdienstelijk, al klinkt de concurrentie nog steeds dat tikje gepeperder, en vooral: coherenter.

Een tien voor feestelijk scheuren en beuken dus, maar willen deze jongens muziek maken die de tand des tijds doorstaat, dan moeten ze voor de tweede zit schaven aan de duurzaamheid van hun radiovriendelijkste nummers. Wij wachten intussen ongeduldig op de eerste Vlaamse formatie die met de naam Pascalleke, een dagschotel! op de proppen durft te komen.

(gepubliceerd in Humo - april 2008)

Beatz & Bleepz-mix

2008-04-08T16:39:00.000-07:00

Liefhebbers van decadente electro en muziek die het label 'schmutzig' met gepaste trots draagt, kunnen hun hartje ophalen aan de excellente on-demand radioshow Beatz & Bleepz. Eerder passeerden daarin onder meer The Subs, Ed & Kim, Crookers en The Bloody Beetroots, en onlangs mocht ook uw vriend Skyve op de koffie voor een interview en een exclusieve deejayset vol oud en nieuw materiaal, tegen het randje én erover. En guess what: hier kun je de mix herbeluisteren!

01. Ray Charles - Hit The Road Jack (Engineerz Of Soul remix) (Skyve edit)
02. Luke Vibert - Breakbeat Metal Music
03. Surkin vs I Robot - White Frau (Skyve mash-up)
04. INXS - Need U Tonight (Jon Gil remix)
05. Justin Martin vs Superfunk - MC Ghetto Train (Skyve mash-up)
06. Hot Chip - Ready for the Floor (Jesse Rose remix) (Skyve edit)
07. Green Velvet - Shake & Pop (Mark Grant remix)
08. Curses! - This Is the Way
09. Outlander vs Fatboy Slim - Vamp 69 (Skyve mash-up)
10. Shameboy - Sunday Punk
11. Jani Bravo vs Lfo - Sound Freak (Skyve mash-up)
12. Charles & Eddie - Would I Lie to You (Bassilleuro remix) (Skyve edit)
13. Bag Raiders vs Adam Freeland - We Want Your Punch (Skyve mash-up)
14. Plastikman vs Michael Jackson - Spastik Criminal (Mr. Agmet mash-up)
15. Alex Gopher - Aurora (Cajuan remix)
16. Spice Girls - Wannabe (The Touch remix)
17. Inner City - Big Fun (Phil Kieran remix)
18. Octave One - Dema
19. DJ Blaqstarr - Shake It to the Ground (acapella)
20. Difuzion Krew - Where's Dario
21. Tekel - Pompier Bon Ouil (Skyve's Fuck That Shit edit)
22. Noisia vs Trentemöller - Ramone (Skyve mash-up)
23. Shinichi Osawa - Star Guitar

STREAM: Beatz & Bleepz (met interview en Skyves mix)
MP3: Skyve Reuter - Beatz & Bleepz mix

Interview Kenny Dope

2008-03-27T16:29:00.000-07:00

Als Kenny 'Dope' Gonzalez ooit al zijn aliassen en projecten op zijn visitekaartje wil drukken, maakt hij er maar beter een A4'tje van. Je kent de imposante Amerikaan vooral als de helft van Masters At Work, als The Bucketheads (zie de partyclassic 'The Bomb') en als orkestmeester van stomende avonden vol house, hiphop, funk en soul.

Je groeide op in Brooklyn. Heeft dat je smaak beïnvloed, of zou je dezelfde muziek maken als je in pakweg Erps Kwerps geboren was?
KENNY DOPE: "Brooklyn is een smeltkroes van rassen en levensopvattingen die je bijna nergens anders aantreft. Zelf groeide ik op in een Spaanse buurt, maar wanneer ik door de straten liep, hoorde ik afwisselend joodse, Italiaanse en Jamaicaanse muziek. Zo heb ik een heel verscheiden muzikale opvoeding gekregen. En dat bepaalde in grote mate wie ik nu ben en hoe ik muziek benader."

Ben je al aangesloten bij een zelfhulpgroep voor excessieve verzamelaars? Je hebt een platencollectie om U tegen te zeggen.
KENNY DOPE: "That's right, en ik ben er ontzettend trots op. Muziek van a tot z, van disco over reggae tot soul, van overal ter wereld: Polen, Israël, Japan,... Mensen denken vaak dat ik alleen naar house luister, maar elk nummer dat uit het hart komt, wil ik hebben. Vroeger liet ik me rechtstreeks naar de dichtstbijzijnde platenwinkel brengen zodra ik met het vliegtuig ergens lande, maar daar ben ik mee gestopt. Er ligt hier nog een imposante berg onbeluisterde platen en ik vraag me af of ik ooit tijd ga hebben om die allemaal eens op te leggen."

Wat opvallend is: je lacht bijna nooit tijdens het draaien. Je doet het toch nog graag?
KENNY DOPE: "Ik zie er misschien zo niet uit, maar geloof me, als ik het niet leuk zou vinden, bleef ik wel thuis. Tijdens het draaien zit ik in een andere wereld en word ik helemaal opgeslorpt door de muziek, waardoor ik al de rest gewoon vergeet."

Het is de laatste tijd nogal stil rond Masters At Work, je project met Louie Vega. Werken jullie nog samen?
KENNY DOPE: "Tegenwoordig concentreren we ons op ons solowerk, al komen we nog sporadisch samen om een remix of een compilatie te maken, of om samen op te treden. We hebben een heel bijzondere band: we zijn soulmates en tegenpolen tegelijk. We hebben een erg verschillende stijl en we denken op een heel andere wijze over muziek, vrouwen en auto's. Maar tegelijk zijn we in de studio heel compatibel en is er een unieke muzikale chemie tussen ons."

Je schijnt erg gesloten te zijn. Klopt dat?
KENNY DOPE: "Goh, eigenlijk wel. Ik heb een heel hechte band met mijn jeugdvrienden, ik heb een vriendin, er is mijn familie en ik heb veel contact met mensen van de platenfirma's. Voor mij is dat genoeg. Ik hou van een rol op de achtergrond. Bij Masters At Work was ik ook niet degene die de interviews deed of een praatje ging slaan met fans. Mensen denken dan automatisch dat ik nors en verwaand ben, maar ik val best mee, hoor. Misschien moet ik toch maar eens leren lachen tijdens het draaien (lacht)."

Blik eens terug op het minst leuke optreden uit je carrière?
KENNY DOPE: "Dat was een paar weken geleden, in Korea. Ik zou met Serato (een systeem om mp3's te besturen met platenspelers, nvdr) draaien, maar ik kon mijn materiaal nergens aansluiten en er waren geen platenspelers. Alles was nochtans op voorhand afgesproken. De soundcheck was een regelrechte ramp en ik kon pas beginnen om drie uur 's morgens. Veel mensen waren dan al naar huis. Zoiets is ontzettend frustrerend, want die mensen weten natuurlijk niet wat er gaande is. Misschien dachten ze dat ik niet was komen opdagen of dat ik me backstage aan het bezatten was, terwijl ik er niets aan kon doen. Gelukkig staan daar heel wat memorabele avonden in bijvoorbeeld Ibiza, Tokio of Londen tegenover. "

Wat ga je op productioneel vlak nog uit je hoed toveren?
KENNY DOPE: "Ik sleutel nu aan een soloalbum met house, maar ook soul en urban. Ik heb nog veel werk voor de boeg, maar in september moet de plaat in de winkel liggen. En tussendoor hou ik me bezig met het uitbrengen van funk en soul op mijn label Kay-Dee Records, en met plaatjes draaien natuurlijk. Wat ik je op Tomorrowland zal voorschotelen, kan ik niet voorspellen, maar ik neem altijd veel muziek mee, zodat ik perfect kan inspelen op de vibe die er hangt."

STELLINGEN

Zeg je nog even hoe je over deze stellingen denkt? Laat ons beginnen met een uitspraak van je vriend Todd Terry: "Nummers remixen doe je voor het geld, want het is meestal de oorspronkelijke uitvoerder die met alle aandacht gaat lopen."
KENNY DOPE: "Niet mee eens! Ik vind dat ik voldoende waardering krijg voor mijn remixen. Het feit dat ze mij ervoor vragen, en niet iemand anders, vind ik al een vorm van appreciatie. Ik maak ook alleen remixen als ik echt iets kan bijbrengen aan het nummer. Ergens snel een andere drumloop en baslijn onder zetten en mijn factuur opsturen, doe ik niet. Echt, ik zou zo rijk zijn als de zee diep als ik zo zou werken, maar ik weiger voortdurend remixaanvragen, gewoon omdat ik het origineel maar een stom nummer vind of ik geen inspiratie heb. Ik doe alleen waar ik zin in heb."

STELLING 2: Een zwarte huidskleur helpt om soulful house te appreciëren.
KENNY DOPE: "Dat klopt niet, maar je moet de liefde voor warme muziek wel in je hebben. Of je nu zwart bent, spleetogen hebt of gewoon in België woont: overal vind je mensen die zich laten beroeren door muziek uit het hart. 't Hangt er natuurlijk ook van af hoe die muziek gebracht wordt."

STELLING 3: Software als Ableton devalueert het ambacht van het deejayen.
KENNY DOPE: "Zwijg me van laptops die zelf nummers aan elkaar plakken! 't Is misschien prima studiomateriaal, maar zo'n software hoort niet thuis in clubs. Ik raad beginnende deejays altijd aan om te leren draaien met platenspelers. Ze moeten weten hoe vinyl voelt en ruikt. Wil je daarna overschakelen naar cd's of Serato? Geen probleem, dat heb ik ook gedaan. Maar de basis leer je met platenspelers."

STELLING 4: Uiteindelijk worden muzikanten beter van illegaal downloaden.
KENNY DOPE: "Kijk, ik ben niet kwaad op mensen die illegaal downloaden, maar als muziekliefhebber betreur ik het wel. 't Is hún schuld dat er amper nog platenwinkels zijn. Zo'n shop is als een bibliotheek: als je er vaak komt, kent de eigenaar je smaak, en kan hij je boeken of albums op maat aanraden. Op muzieksites heb je dan wel keuze te over, maar begin er maar eens aan om op Beatport die overload aan releases en labels bij te houden."

STELLING 5: House wordt door het grote publiek ondergewaardeerd.
KENNY DOPE: "Dat klopt wel ergens, zeker omdat house vooral teert op singles. Je krijgt pas veel media-aandacht als je een album uit hebt. En om een album te maken, moet je een boeiend verhaal kunnen vertellen, terwijl er maar een paar artiesten zijn - Dennis Ferrer, Daft Punk, Basement Jaxx - die daar echt in slagen. Gelukkig zijn er labels als Defected die het probleem een beetje opvangen door mixcompilaties uit te brengen en grote parties te organiseren. Maar hou zeker ook Dennis Ferrer in de gaten, want van hem verwacht ik nog mooie dingen."

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Release Magazine, maart 2008)

Nieuwe mash-up: '99 on a high'

2008-02-18T10:22:00.000-08:00

Onlangs passeerde Tim Vanhamel, de frontman van Millionaire, in het Stubru-programma Volt. Daarin liet de jonge bard zich ontvallen dat hij een stevige boon voor Jay-Z's '99 Problems' koestert. Reden genoeg om eens uit te pluizen wat het geeft als we de vocalen van de Amerikaanse rapper met het spetterende gitaargeweld van Millionaire verzoenen.

Speciaal voor Volt haalde uw vriend Skyve zijn schaar en ettelijke tubes Pritt boven. Het resultaat van enig bricoleerwerk is de mashup '99 On A High'. Dit is de reactie van Tim Vanhamel himself op Studio Brussel, en hieronder kan je de bootleg volledig kostenloos downloaden! En neem zeker een kijkje op Skyves MySpace voor meer muzikaal boetseerwerk!

mp3: MILLIONAIRE vs JAY-Z - 99 On a High (Skyve Reuter mashup)

Interview Vampire Weekend

2008-01-21T14:05:00.000-08:00

Een groepsnaam als Vampire Weekend associëren wij niet spontaan met Beethoven, afroritmes en goedlachse pop. En toch zijn dát de tools waarmee deze vier jonkies uit New York, allevier net van de schoolbanken van de gereputeerde Columbia University, hun tittelloze doch veelbelovende debuutplaat in elkaar schroefden.

HUMO Jullie klinken heel anders dan jullie groepsnaam doet vermoeden. Zien jullie veel teleurgestelde goths tijdens jullie optredens?
Rostam Batmanglij «Dat valt nog mee, maar we krijgen op MySpace wél veel reacties van kids die duidelijk het woord vampire gegoogled hadden. Een Duitse website omschrijft ons zelfs als een hardcore band. Maar laat die gothics maar naar onze optredens komen. Hoe meer, hoe liever! Vampire Weekend is eigenlijk de titel van een filmpje dat Ezra een paar jaar geleden voor de fun heeft gemaakt. Iets over iemand die wraak wil nemen omdat vampieren zijn vader hadden gedood. Onlangs vonden we die beelden terug, en hebben we er een korte trailer van gemaakt. Maar het enige serieuze overblijfsel van dat filmpje is onze naam.»
Chris Baio «Er bestaan wel meer misverstanden over ons: Een journalist heeft ons eens gevraagd waar we onze originele artiestennamen vandaan hadden. Hij geloofde niet dat Ezra en Rostam écht zo heten. En die gast méénde dat dus!»

HUMO Wat is er zo cool aan Afrikaanse muziek?
Batmanglij (met glimmende ogen) «Everything, man! Er zit altijd schwung in het ritme, zoals bij dance. En als je wat met de beat speelt, kan je heel leuke accenten leggen.»
Baio «In de meeste afropop heb je ook gitaren zónder de tien kilo distortion die je bij de meeste rockbands hoort. En niet alleen de muziek is fascinerend: iedereen die er is geweest, komt steeds met de meest geweldige verhalen terug. God, ooit wil ik er echt naartoe!»

HUMO Over Afrikaanse invloeden gesproken...
Baio (onderbreekt) «Ga jij ook over Obama beginnen? We waren onlangs in Frankrijk en élke journalist begon daar over de presidentsverkiezingen. Ik snap niet waarom Europeanen dat zo belangrijk vinden.»
Batmanglij «Sommige journalisten vinden het zelfs vanzelfsprekend dat wij voor Obama zouden supporteren, gewoon omdat we Amerikanen zijn én naar Afrikaanse muziek luisteren. Dat vind ik een belediging, ook al steun ik Obama. Er zijn ook zóveel problemen die een president niet kan oplossen. Kan één man dan zo'n groot verschil maken?»

HUMO Ik wilde het eigenlijk eerder over Paul Simon hebben. Vampire Weekend wordt weleens omschreven als The Strokes die zijn 'Graceland' naspelen. Jullie zijn dus een ordinair coverbandje?
Batmanglij «Absoluut niet! Vergeet niet dat we naast die afrosound ook elementen uit de punk en Franse pop doen samensmelten. Én uit klassieke muziek. Natuurlijk heeft 'Graceland' onze sound beïnvloed, maar niet meer dan échte Afrikaanse muziek zoals Fela Kuti, of dan mijn vorige buurman. Zijn huis hing vol met Afrikaanse kunstwerken en als kind ging ik daar vaak rondneuzen. Zoals je ziet: die interesse heeft er altijd al ingezeten. We maken deze mengelmoes van stijlen ook als reactie op de rockbands die ons al tien jaar met dezelfde sound om de oren slaan. We willen net ánders zijn. Best vervelend om dan toch als kopieën van Paul Simon afgeschilderd te worden.»

HUMO Hoe dan ook gefeliciteerd met jullie zesde stek in het Sound of 2008-lijstje van de muziekprofeten van de BBC. Vorig jaar stonden onder anderen Mika, Klaxons, Cold War Kids, Air Traffic en Just Jack in dat rijtje. Klaar voor de roem?
Batmanglij «Whatever (glimlacht). Eerlijk gezegd vind ik al dat gespeculeer over de toekomst en het potentieel van bands nogal belachelijk. In die Sound of-lijsten staan meestal gewoon groepen die hun debuut in januari of februari uitbrengen. Dat geeft toch sowieso een onvolledig beeld? Laat de mensen maar gewoon de plaat kopen en zélf oordelen.»

HUMO Kopen, zeg je? Hebben jullie niet veel te danken aan de gratis mp3's die bloggers rondstrooien?
Baio «Tuurlijk! We hebben drie tournees gedaan zonder dat we een album uit hadden. 't Is gewoon een hedendaagse vorm van mond-tot-mondreclame.»
Batmanglij «Voor mijn part is alle muziek gratis! Ik denk dat alleen oudere mensen nog wakker liggen van mp3-blogs of filesharing.»

HUMO Jullie houden van boeken lezen en van klassieke muziek. Dat klinkt niet overdreven rock&roll. Jullie kiezen op sommige foto's ook bewust voor het beeld van rijke, ietwat snobby studenten. Klopt dat plaatje, of net niet?
Batmanglij «We zijn geen snobs. Veel mensen verwarren een klassieke achtergrond met klasse of elitair gedoe, maar dat kan ons niet schelen. Integendeel zelfs: we doen er nog een schepje bovenop en poseren maar al te graag in sullige debardeurs of met een dure sweater om de schouders. Het imago van stoere rockband kan ons eigenlijk gestolen worden.»

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Humo, januari 2008)

Pure FM Mix

2008-01-09T16:58:00.000-08:00

Poussez les meubles du salon et bougez! Oftewel: de betere electro, mashup en trashup, met uitstapjes naar bijna álle verantwoorde genres. Van Soulwax naar Madonna, van Shameboy naar MIA, en van Fatboy Slim naar The Beatles! De mix werd op 5 januari 2008 uitgezonden in Reloaded op het Waalse Pure FM. Uw vriend Skyve is er nog eens goed óver gegaan, dus vereeuwig deze mix vandeverniet op uw harde schijf

mp3: SKYVE REUTER - Pure FM Reloaded mix
(61 min - 56 mb)

Tracklist

1. High Contrast - In-A-Gadda-Da-Vida (intro)
2. The Temptations / Fatboy Slim - Papa Was Right Here (Totom mashup)
3. Mirwais - Miss You (Thin White Duke remix)
4. The Outfield - Your Love (Rockaton remix)
5. La Riots - Kill Bill
6. Justin Timberlake - My Love (acapella)
7. Gorillaz - Feel Good Inc (Stanton Warrios remix)
8. CSS / Tom Tom Club - Let's make Love (Streetlife Deejays mashup)
9. MIA - Bucky Done Gun (acapella)
10. Freeform Five / Buy Now - Skyve's Conversation (Skyve Reuter mashup)
11. Groove Armada - I See You Baby (Fatboy Slim remix)
12. Nirvana - Smells Like Teen Spirit (Alavi rerox) (Skyve edit)
13. Dada Life / Nid & Sancy / Lady Sovereign - Dada Rave (Skyve Reuter mashup)
14. Riot In Belgium - La Musique (Ooh-Ee & Loot remix)
15. Chemical Brothers - Salmon Dance (acapella)
16. Hervé - Rocky Raver
17. Fatboy Slim - Star 69 (acapella)
18. Chromeo - Fancy Footwork (Guns & Bombs remix)
19. Wildchild - Renegade Master (acapella)
20. Madness / Montini Experience - My Madness Is Your Madness (iPunx Mashup) (Skyve edit)
21. Madonna / Dada Life - Groove Machine (Sofcoln mashup)
22. Promofo - Back At The Club (Boy 8 Bit remix) (Skyve Reuter edit)
23. Inner City - Big Fun (DONS Old School Revival remix)
24. Shameboy / 20 Fingers - Splendick (Madjob mashup)
25. Alex Metric - Pins (Skyve Reuter edit)
26. Kraze - The Party (acapella)
27. Cassius - Toop Toop (acapella)
28. Soulwax - Miserable Girl (Royal Rumble edit)
29. Farley Jackmaster Funk - Love Can't Turn Around (acapella)
30. The Beatles - Twist And Shout (Diplo remix)
31. Klaxons / Feist / Chemical Brothers - Gravagain Rainman (Skyve Reuter mashup)
32. Trash Yourself - Song 2
33. Sebastian / 50 Cent / Junior Jack - Killing In The Name of (Skyve Reuter mashup)

Herbeluister StuBru's 2007 In De Mix

2007-12-29T04:09:00.000-08:00

De sympathieke kastaars van Studio Brussel hebben een mooi eindejaarsgeschenkje om 2007 in schoonheid af te sluiten: de übermix van 2007! Om het met hun eigen woorden te zeggen: "De beste mashups, de fijnste remixen en de coolste nummers van 2007 in één lange mix. Nadiem Shah maakte de selectie en de geweldige Dj Class goot alles in een verbluffende mix". In dit muziekjaaroverzicht pronken trouwens ook een aantal mashups van uw vriend Skyve, met name "Tipsy Glovviez", "Idealistic Satisfaction" en twee speciaal voor de gelegenheid gemaakte bootolegs. Eén daarvan, een potpourri van Feist, Klaxons en Chemical Brothers, kan je hieronder nederladen.

Surf zeker naar de Stubru-site voor de volledige tracklist van "2007 In De Mix". De downloadlinkjes naar die megamix staan hier:

mp3: STUBRU - 2007 In De Mix (deel 1)mp3: STUBRU - 2007 In De Mix (deel 2)
mp3: SKYVE REUTER - Feist vs Klaxons vs Chemical Brothers

Interview Soulwax

2007-12-12T16:44:00.000-08:00

"Ik weet dat we er als depressievellingen bijzitten, maar maak je er toch een mooi stuk van?", vraagt Stephen na ons gesprek. David en zijn broer zijn blijkbaar aan vakantie toe na een ontzettend druk Soulwaxjaar. Na het succes van 'Nite Versions', brachten de Dewaele's dit jaar een remixalbum uit, speelden ze dat meteen ook live, remixten ze De Morgen en Studio Brussel, werkten ze aan hun eigen film, organiseerden ze hun kerstfeest Soulwaxmas, stampten ze het nieuwe project Die Verboten uit de grond en reisden ze de wereld rond als 2 Many Dj's.

Wat hebben jullie het afgelopen jaar bijgeleerd?
STEPHEN: "We hebben vooraleer geleerd dat we onze tijd beter moeten leren indelen. Zevenennegentig verschillende dingen doen en nooit een vrije dag hebben, dat is toch wat van het goede te veel. Gezond is het ook al niet. Kijk maar eens hoe mijn broer er vandaag uitziet, dat is het beste voorbeeld. (lacht)"

Na 'Nite Versions' gingen jullie weer een rockplaat maken. Komt dat er nog van?
DAVID: "Dat verandert elke dag bij ons. Om terug te komen op je vorige vraag: we hebben ook geleerd dat de dingen die we doen niet altijd nauwkeurig afgelijnd moeten zijn. Soulwax wordt door iedereen bestempeld als rock en "Nite Versions" als dance. Dat klopt niet meer voor ons."
STEPHEN: "Het leuke is dat we onze eigen wereld hebben gecreëerd en daarin vrij kunnen doen wat we willen. Wat we alvast niet willen, is een tweede "Nite Versions" maken. Tijd voor iets nieuws."
DAVID: "Misschien maken we wel een reggaeplaat. (lacht)".

Regisseur Saam Farahmand werkte de voorbije twee jaar aan een film over jullie, "Part of the Weekend Never Dies". Hoe staat het daarmee?
STEPHEN: "De film is zo goed als klaar. We zijn nogal controlefreaks en we hebben veel van de film naar ons toe getrokken. Ik denk dat we daarmee weer iets gemaakt hebben waar geen etiket op valt te plakken. Het is geen documentaire, het is geen live-registratie, maar iets dat we ook voor een stuk zelf in elkaar hebben geknutseld. Je zal zien hoe mensen hun tijd verdoen op een zetel, in een tourbus of op een luchthaven. Of gewoon slapen. Uiteindelijk willen we ons leven ook niet spannender doen lijken dan het is."

Stephen, je hebt ooit eens gezegd dat je nergens nog zenuwen voor voelt en niets je nog uit je slaap haalt. Hoe doe je dat?
STEPHEN: "Dat heb ik waarschijnlijk in een iets te zelfzekere bui gezegd. Voor optredens voelen we ons niet meer zenuwachtig, maar in de voorbereiding van Radio Soulwaxmas wilden we echt dat de mensen die kwamen zich amuseerden en dat de deejays en groepen die we uitnodigden het naar hun zin hadden. En dat bezorgde ons weldegelijk stress."

Wat vinden jullie van de kritiek dat de sets van 2 Many Dj's vaak nogal op elkaar gelijken?
DAVID: "De mensen die zich daaraan storen, komen beter niet naar onze dj-sets. Zo simpel is dat. (lacht)"
STEPHEN: "Het klopt misschien wel, maar wij stellen onszelf daar geen vragen bij."
DAVID: "Wij draaien de platen waarvan wij denken dat zowel wij als het publiek ze willen horen. En als iedereen uit zijn dak gaat, zie ik er geen graten in als die platen de volgende avond terugkomen."

Wordt er voor de rest nog goeie muziek gemaakt tegenwoordig?
DAVID: "Zeker. Het enige probleem is dat muziek overál is. Er is een soort verzadiging. Dat voel ik niet alleen bij mezelf, maar ik heb de indruk dat die overload ook voor jongeren vervelend wordt. Elke dag worden twintig nieuwe nummers ontdekt, waardoor de levensduur van muziek veel korter wordt. Wanneer de Talking Heads vroeger een nieuwe cd uitbrachten, was dat een evenement. Vandaag ben je een gelijkaardig album na twee maanden al vergeten. En dat ligt zeker niet alleen aan de kwaliteit. Muziek is té omnipresent in onze cultuur. Toen wij jong waren, bleven wij thuis wanneer er een muzikant als Urbanus op de BRT kwam. En nu word je op je gsm, op de radio en op het internet elke seconde van de dag gebombardeerd met coole, hippe jongerencultuur en muziek, waardoor de impact veel kleiner is. Daarom grijpen we de laatste tijd ook terug naar muziek die niet zo evident is, zoals jazz."

Jullie hebben de laatste jaren amper jullie Gentse bed gezien. Weten jullie nog wie er tegenwoordig op de covers van de boekskes staat of waar het in de kranten over gaat?
STEPHEN: "Daar hebben wij echt geen idee van. Vanavond moeten we bijvoorbeeld optreden in De Laatste Show, maar wij kennen daar echt niemand van. Behalve Mark Eyskens dan. Vind je dat ook geen rare kwiet?
DAVID: "Die vervreemding van de actualiteit is een beetje tweeledig. Enerzijds is het wat beangstigend, maar anderzijds is het gewoon heel plezierig om van niets te weten."
STEPHEN: "Het is gewoon de max om 's avonds thuis te komen, naar een programma als De Rode Loper te kijken en gewoon niet te weten wie die mensen zijn."
DAVID: "Het is als in een sciencefictionfilm waarin je naar de toekomst wordt gestraald. Alles is er nog, maar alles is ook veranderd. Er zijn andere televisiepresentatoren en plots staan er groepen op nummer één waar we nog nooit van gehoord hadden. Dat is echt wel bizar."

Jullie hebben al heel veel verschillende dingen gedaan. Hebben jullie ergens spijt van?
DAVID: "Nee, spijt niet, maar we zouden wel alles anders gedaan hebben. Het leven ís gewoon zo. Achteraf gezien, kan alles altijd beter. Als ik gisterennacht bijvoorbeeld wat geslapen had, zou ik er nu misschien wat frisser uitzien."

Jullie zijn niet vies van een dubbele bodem in jullie werk. Zo hoorde ik af en toe flarden Nederlands in jullie remix voor Justice.
STEPHEN: "We tasten graag af hoever we met zo'n verborgen grapjes kunnen gaan. Vaak is er niemand die ze opmerkt. Als iemand ooit zo gek is om ons hele oeuvre uit te spitten, zal die op veel kleine verrassinkjes stoten. Veel van onze favoriete artiesten, van The Beatles over Queens Of The Stone Age tot zelfs Radiohead, hebben allemaal wel wat verstopte humor in hun werk.... Dave, word eens wakker."
DAVID: "(versuft) Ik had écht beter wat geslapen vannacht."

Hippe vogels als jullie weten vast al wat de trends van 2008 worden?
DAVID: (leeft plots helemaal op) "Dit wordt het jaar van de vrouwen! Mijn instinct zegt dat meisjes het wereldje waarin wij leven, en dat is nog steeds een mannenclubje, eindelijk gaan veroveren. Werd dat niet hoog tijd?"

Tijd voor een vrouwelijk Soulwax-lid?
DAVID: "We hebben wel een tijdje een vrouw achter de keyboards gehad. Je hebt er geen idee van wat voor een invloed dat op een groep heeft."
STEPHEN: "Zet een bende mannen samen in een tourbus en ook al zijn dat de meest beschaafde en intelligente jongens die er bestaan, plots wordt dat..."

Een bende varkens?
STEPHEN: "Nee, dat nu ook weer niet. Maar als er een vrouw bij is, gedráágt iedereen zich plots, is iedereen rustig, wordt er niet teveel gezopen. En zonder vrouw erbij zijn die mannen dan weer... Ja, een bende varkens eigenlijk. (lacht)"
DAVID: "Vrouwen zijn ook gewoon interessante wezens."

Hebben jullie daar eigenlijk nog tijd voor?
DAVID: "(filosofisch) We hebben alleen tijd om er tijd voor te maken. (denkt na) We hebben er dus geen tijd voor."
STEPHEN: "Feit. (zucht)"

In de plaats daarvan remixten jullie kranten en radiostations om "Most Of The Remixes..." te promoten. Ook leuk?
STEPHEN: "Dat leek allemaal geweldig tof, maar uiteindelijk moesten we altijd binnen de lijntjes blijven. Daarom hebben we nu zélf een krantje gemaakt om uit te delen op Radio Soulwaxmas. Een fanzine waarin we zelf een editoriaal mochten neerpennen en waarvoor we Tiga, Erol Alkan, Boys Noize, Brodinski en co ook vroegen om iets te schrijven. Dat is nóg leuker."
DAVID: "Alles waar een esthetische of creatieve uitdaging aan is, vinden wij interessant. Het maakt niet uit of dat nu muziek, film, tv, radio, optreden of wat dan ook is. We willen niet gewoon een rockband zijn en we willen zéker niet gewoon twee deejays zijn."
STEPHEN: "Mensen gaan er van uit dat wij over onze bezigheden nadenken, maar dat is dus absolúút niet zo. Telkens wanneer we iets bereiken, borrelt er automatisch een nieuwe uitdaging op."

Vertel eens iets over Die Verboten, jullie nieuwe uitdaging met de Brit Riton. Want daar weten we eigenlijk nog niets over.
STEPHEN: "Die Verboten is een echte verademing voor ons. We hadden zoiets écht nodig. Met dit muzikale project hebben we geen limieten, echt weird shit. Je zal zoiets nooit op Studio Brussel horen. We praten er ook niet vaak over want we willen het project zeker niet hypen."

Je maakt me wel benieuwd.
STEPHEN: "Veel mensen zijn benieuwd, maar we willen geen verkeerde verwachtingen creëren. Het is toegankelijk en ontoegankelijk tegelijk, en het is elektronisch maar toch live. Denk aan filmmuziek, denk aan nummers van 24 minuten lang. Enfin, ik kan het niet goed uitleggen. Het is in elk geval iets helemaal anders dan Soulwax. Je zal wel zien."

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Release Magazine, december 2007)

Review: Fairmont - Coloured in Memory

2007-12-07T17:07:00.000-08:00

Rammelende elektronica die versmelt met dromerige akkoorden, warme synths en melancholische verzuchtingen: dat horen wij graag! U ook? Dan gaat uw peperkoeken technohart allicht ook 10 beats per minute sneller slaan bij het horen van namen als Apparat, Trentemöller of Gui Boratto, en hebt u vast een forse boon voor élke release op het eigenzinnige label Border Community. Dus ook voor deze tweede langspeler van Fairmont (30 jaar, Canadees, donkerbruin haar en tegenwoordig net als Jan und Jedermann opererend vanuit Berlijn).

De twaalf beweeglijke luistertracks op 'Coloured in Memory' zijn opgetrokken uit een rijk klankenpalet, introvert bubbelende beats, hier en daar wat gitaargestreel en veel subtiele, hakketakkende bijgeluidjes. 't Is melodiegerichte minimal (of techno, of neotrance, whatever) die expliciet flirt met sfeervolle pop en daardoor minder zwaar op de maag ligt dan het werk van achtbare collega's als Nathan Fake of James Holden. Fairmont zingt zelf op sommige tracks, en ook al is hij niet meteen een begenadigd zanger - te zeurderig, te flauw - toch maakt zijn stem de mysterieuze, prikkelende toon van 'Coloured in Memory' stukken persoonlijker.

Op 'Flight of the Albatross' zien we in gedachten gigantische zeepbellen door een surrealistisch landschap zweven, en het pienter opgebouwde 'I Need Medicine' is soundtrack-bij-een-griezelsprookje, technotrack en popsong in één. Maar het strafst klinkt dit heerschap op de intieme downtempo van 'Calm before the Storm', of nóg mooier, op het instrumentale 'All Good Things' - voeg een teentje duisternis en een snuifje wereldleed toe en u komt bij Burial uit.

Voor ons ligt een eenvoudige doch intrigerende plaat, vol uiteenlopende gemoedstoestanden en invalshoeken, zij het zonder het magistrale hoogtepunt dat dit veelkleurige elektronische breiwerkje helemáál impeccable zou maken.

(gepubliceerd in Humo - december 2007)

Interview The Subs

2007-12-02T16:38:00.000-08:00

De prominente platenruiters Starski & Tonic en de licht hyperkinetische duizendpoot Papillon zijn samen de elektronische feestdrievuldigheid The Subs. Vlak voor ze de stoomboot richting Spanje namen om aldaar ten dans te spelen, gaven de Gentse breinen achter dansvloersnoepjes als "Fuck That Shit" en "Kiss My Trance" gewillig antwoord op deze vragen:

Wat maakt The Subs zo goed?
PAPILLON: "Wat een mottige vraag (lacht). Wij zijn veel te bescheiden om daar een antwoord op te geven."
TONIC: "Wat volgens mij belangrijk is, is dat The Subs meer is dan een one-trick pony. We hebben zowel nummers met een discorandje, tracks met rave-elementen als heel melodieuze dingen."
STARSKI: "Dat is onze troef en tegelijkertijd ons nadeel. We passen in geen enkel vakje. We worden daardoor ook niet meegezogen door een bepaalde stroming als bijvoorbeeld nu-rave, waardoor we meer tijd nodig hebben om te groeien dan andere elektronische bands."
PAPILLON: "Dansmuziek is ook iets heel functioneel. Je wil niet dat er niet gedanst wordt. Als de mensen niet feesten, ben je slecht bezig, hoe goed of vernieuwend je de muziek die je speelt ook vindt."
STARSKI: "Een andere plus is misschien dat we wárme muziek maken. Er wordt vandaag heel veel kille electro en minimal gemaakt. Ik snap niet dat mensen dat waarderen zonder daarvoor tien bollen en drie lijnen coke nodig te hebben. Dat soort muziek wil je toch niet maken? Wij in elk geval niet."

Koen en Wiebe, we weten dat jullie elkaar in een platenwinkel ontmoet hebben. Waar liepen jullie Jeroen tegen het lijf?
STARSKI: "In Amsterdam."
PAPILLON: "Ik, een aan lager wal geraakte muzikant, was daar ergens uit de vuilbakken aan het eten, en deze twee jongens hadden zo'n medelijden dat ze me maar vroegen om samen een bandje te beginnen."
STARSKI: "De waarheid ligt er niet ver af. We stonden een tijd terug alledrie geprogrammeerd in Amsterdam. De optredens waren niet echt een succes, er was eigenlijk geen kat, maar daar hebben we elkaar wel ontmoet. En het klikte meteen. Een paar weken later hebben we Papillon opnieuw gebeld om te vragen of hij een project als The Subs zag zitten."

Hoe pakken jullie dat aan?
PAPILLON: "Ik zet koffie. Dat is één van mijn grootste talenten."
STARSKI: "Ik smeer de broodjes."
TONIC: "En ik doe de rest (lacht)."
PAPILLON: "Even serieus: Starski en Tonic zijn de deejays en ik ben de producer. Aanvankelijk traden we op met een laptop, maar dat werkte eigenlijk niet. De computer deed zoveel dat er niet genoeg werk was voor ons drieën.
TONIC: "Daarom zijn we snel weer overgeschakeld op cd-spelers en Papillon als schreeuwende publieksmenner achter de microfoon."
PAPILLON: "Een cd-speler waar je aan kan sleuren en op kan slaan, voelt ook veel natuurlijker aan dan wanneer je op een computer staat te tokkelen."

ADHD is blijkbaar een belangrijke factor bij jullie.
STARSKI: "Zeker bij Papillon. Een tijd geleden was hij zijn ADHD-kantje echter even kwijt. We hebben ons zelden zo ongerust gemaakt als toen. Zijn performance is de kracht van onze optredens. Na het derde nummer springt hij al op tafel om het publiek op te zwepen. Dat is onze troef tegenover veel van die statische elektronische live-acts. Wij hebben onze zot bij."

Onlangs werd jullie laptop, met daarop heel wat materiaal van The Subs, gestolen.
TONIC: (bonkt zijn hoofd op de tafel)

Die wonde is blijkbaar nog niet geheeld?
STARSKI: "Je hebt die wonde net weer opengereten, vrees ik."
TONIC: "Ik ben er nog steeds niet goed van. Op die laptop stond álles. Niet alleen materiaal van The Subs, maar ook heel veel persoonlijke dingen en foto's die ik absoluut niet kwijt wilde."

Stonden er ook al ideetjes voor een album op, of denken jullie daar nog niet aan?
TONIC: "De platenfirma is alvast vragende partij, dus misschien moeten we daar toch eens werk van maken."
PAPILLON: "De vraag is natuurlijk of het nog wel de moeite is om een album te maken. We evolueren naar een singlecultuur en misschien is de traditionele full-cd over twee jaar wel helemaal uitgestorven. Het oude verhaal valt helemaal in duigen en iedereen zoekt nu naar de juiste manier om daarop in te spelen."
STARSKI: "Of zo'n album nog als cd in de winkel gaat liggen, betwijfel ik ook. Maar misschien is er wel een toekomst voor albums op het net, of op USB-sticks."
PAPILLON: "We moeten rekening houden met de iPod-generatie. Die iPods zijn gewoon niet gemaakt om er een album op te zetten! Ik heb bijvoorbeeld net een mixalbum van Soulwax op mijn iPod gezet, en dat machientje gooit al die nummers door elkaar. Van die mix schiet zo natuurlijk niets meer over, want het ene nummer loopt over in de verkeerde plaat en vice versa. Ofwel kan ik gewoon niet met mijn iPod overweg."

Een album geeft misschien wel de gelegenheid om ook eens wat andere dingen uit te proberen.
TONIC: "Absoluut. Op onze vinyls móeten we wel met dansplaatjes uitpakken, terwijl er op een album meer ruimte voor variatie is."
PAPILLON: "Ja! Dan kunnen we er een emo-nummer opzetten. Of dolfijngeluiden!"

Waarom ook niet. Dominik Eulberg heeft vorig jaar een minimalplaat volgepropt met vogelgeluiden, met zijn eigen commentaar erbij in het Duits.
TONIC: "Dat is pas een idee!"
STARSKI: "Papillon is niet toevallig een vogelaar pur sang."
PAPILLON: "Echt waar. Vroeger stond ik vaak met een verrekijker naar de vogeltjes te turen. (stilte) Ja... Ik weet ook niet wat me toen bezielde."

Lopen jullie zenuwachtig rondjes in de kleedkamer voor een optreden, of stappen jullie ontspannen, pintje in de hand, het podium op?
STARSKI: "Onze opwarming bestaat uit tien sit-ups en vijf keer pompen (lacht). We zijn trouwens helemaal geen drinkers, en al zeker niet voor een optreden."
PAPILLON: "Het klinkt misschien ongeloofwaardig, maar zelfs mijn geroep en gebrul klinken veel slechter als ik wat gedronken heb."
TONIC: "Telkens wanneer ik niet nuchter draai, voel ik me Mixmaster Mike en ga ik aan het scratchen en het toveren, wat bijna altijd fout afloopt."
PAPILLON: "Voor het optreden maken we wel altijd even tijd voor een groepsknuffel. En sinds de laatste keer hebben we ook een nieuw ritueel, namelijk Starski die achter de organisator loopt met een spuitbus met mierenverdelger."

Papillon, jij zet de koffie, zei je. Wordt er veel gediscussieerd over de kleur en de smaak?
PAPILLON: "Het heeft een poosje geduurd vooraleer we echt als groep begonnen te denken. Dat had tijd nodig, maar nu werken we heel vlot samen. Ook omdat we het meteen op tafel gooien als iets iemand niet zint."

Het loopt inderdaad lekker. Mensen beginnen zelfs spontaan videoclips voor jullie te maken.
STARSKI: "Een student had ons een e-mail gestuurd met de vraag om een clip te mogen maken. Veel verwachtten we er niet van, maar het is een heel leuk filmpje geworden."
TONIC: "We staan zelfs met die clip in de Joepie."
PAPILLON: "Meen je dat? Dat is vree funny! Mijn zus lacht zich dood als ze dat hoort. Nu nog een poster!"

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Release Magazine, december 2007)

Beluister Skyve live op Clubside Down 2007

2007-11-08T17:08:00.000-08:00

Begin november had uw vriend Skyve het genoegen om Mish Mash Live op Clubside Down in de Brugse Cactusclub op gang te blazen. Het werd een mooie avond die werd opgefleurd door de Zweed Tomas Andersson, de Fransoos Yuksek, Waxdolls, Mish Mash Soundsystem en Laston & Geo. Skyve's set werd bovendien rechtstreeks gebroodkast op 's lands fijnste radiozender, Studio Brussel. Voor wie het spektakel miste of de avond gewoon wil herbeleven, is er goed nieuws, want je kan je nu te goed doen aan onderstaande mp3-link!
65 min - 55mb
mp3: SKYVE REUTER - Live @ Clubside Down 2007

We hebben de nieuwsbulletins en interviews uit de live-opname geknipt, dus wat rest is een dik uur ongecensureerd geskyve, live vanop Clubside Down!

1. Zombie Nation - Booster
2. Puzique - Don't Go
3. Lotterboys vs Tiga - Can't Control the Hotness (Skyve Reuter remix)
4. Cobra Dukes - Leave the Light on (Fredo & Thang remix)
5. Freeform Five - Perspex Sex (Ewan Pearson remix)
6. Bassnectar - Yo (Speaker Junk remix)
7. Gold, Diaz & Rebels - Don't You Want Me
8. M.I.A. vs MBG - Bucky Done Jack (Skyve Reuter remix)
9. Goose - British Mode (Jester remix)
10. Digitalism vs Benny B - Digitalism's Satisfaction (Skyve Reuter remix)
11. Alter Ego - Why Not
12. The Migrants vs Samantha Fu vs Mr. Oizo - StuBru ReVolt Remix (Skyve Reuter remix)
13. Coldcut - True Skool (Switch remix)
14. Alexander Kowalski - Black Moon
15. LCD Soundsystem - Tribulations (Tiga remix)
16. Seduction - Ironie (Blende remix)
17. Dada Life vs Madonna - Groove Machine (Sofcoln remix)
18. CSS - let's Make Love (Streetlife Dj's Rappinhood remix)
19. 20 Fingers vs Shameboy - Splendick (Madjob remix)
20. Daft Punk - Around the World (Kid Dub remix)
21. Green Velvet vs Justice - Waters of La La Land (Breaks mix)
22. Sir MixAlot vs Federico Franchi - Baby Got Cream (Skyve Reuter remix)

Beluister Skyve op Pure FM!

2007-11-08T05:40:00.000-08:00

Een dikke week geleden waren uw vriend Skyve en Laston & Geo te horen in de ether bezuidens de taalgrens. De playlist van het Waalse Reloaded op Pure FM werd voor de gelegenheid opgefunkt door Vlaamse mixen en bootlegs. Zo hoorde je een stukje van Skyve's laatste mixtape, aangevuld met enkele mashups van het huis.MP3: Pure FM Reloaded 27/10/2007

Het hele zootje kan je nu herbeluisteren op deze link! Wie wil weten hoe ze Skyve's naam in Wallonië uitspreken, moet de uitzending zeker eens checken ;-).

Skyve in de Mish Mash Mixx

2007-09-21T17:14:00.000-07:00

Vorige week draaide uw vriend Skyve voor de tweede maal het laatste halfuur van uw favoriete Studio Brussel show Mish Mash aan elkaar! Wie dat mooie moment gemist heeft, hoeft niet te treuren want de set (kundig opgeluisterd door MC Luc Janssen) is hier opnieuw te beluisteren!

De tracklist:
01. Bassbin Twins - Intro
02. Digitalism vs Benassi - Digitalism's Satisfaction (Skyve mash)
03. Jesse Rose - You're All Over My Head
04. M.I.A. vs MBG - Bucky Done Jack (Skyve mash)
05. Roy Orbison - Pretty Woman (Skyve recut)
06. The Presets - Are You The One
07. Public Domain - Bass In The Place (Cut & Run remix)
08. Goose - British Mode (Jester remix)
09. 2 Live Crew - Me So Horny
10. Outlander vs Fatboy Slim - Vamp 96 (Skyve mash)
11. The Subs - Fuck That Shit (Acid Jacks remix)
12. New Young Pony Club - Ice Cream (Hervé remix)
13. The Prodigy - Breathe

MP3: Skyve Reuter - Mish Mash Mixx II
Veel luisterplezier en laat gerust weten wat je er van vond!

Mish Mash met Skyve!

2007-09-15T19:17:00.000-07:00

Vrijdag had uw vriend Skyve de geweldige eer om na onder meer Digitalism, 2ManyDj's, Tiga, Dr. Lektrolov en ander eerbiedwaardig gespuis de deejayset te leveren voor de ubercoole radioshow Mish Mash op Studio Brussel. En wie dacht dat radio een vluchtig medium is, vergist zich, want hier kan je de mix opnieuw beluisteren. En opnieuw, en opnieuw!

De tracklist:
01. Daft Punk - Da Funk (Casino Ink remix)
02. The Subs vs Tiga - Can't Control The Hotness (Skyve mash)
03. Does It Offend You, Yeah? - Weird Science
04. Caesars vs Masters At Work - Work It Out (Skyve mash)
05. Mr Oizo vs The Migrants vs Samantha Fu - Skyve's ReVolt Remix #5
06. Christopher & Raphael Just - Popper (Shinichi Osawa distortion)
07. Tiga vs Justice? - Tiga Is My Friend (Skyve mash)
08. Klaxons - Gravity's Rainbow (Guns & Bombs remix - Skyve recut)
09. Scissor Sisters - She's My Man (Goose remix)
10. Soulwax - Miserable Girl (Shinichi Osawa remix)

MP3: Skyve Reuter - Mish Mash Mixx I

Mixtape#1

2007-08-22T14:17:00.000-07:00

Op 14 september 2007 werd het tweede deel van deze mixtape uitgezonden op Studio Brussel in Mish Mash. Het eerste deel van de mix werd op 27 oktober 2007 de ether ingestuurd in Reloaded op Pure FM.

1. BASSBIN TWINS - Intro
2. GOSSIP / FELIX - Standing In The Way Of Felix (Dunproofin' mashup)
3. DUSTY KID - The Cat
4. THE SUBS / TIGA - Can't Control The Hotness (Skyve Reuter mashup)
5. DIGITALISM / BENASSI - Idealistic Satisfaction (Skyve Reuter mashup)
6. JESSE ROSE - You're All Over My Head
7. M.I.A. / MBG - Bucky Done Jack (Skyve Reuter mashup)
8. ROY ORBISON - Pretty Woman (Skyve Reuter recut)
9. THE PRESETS - Are You The One
10. PUBLIC DOMAIN - Blade (Cut & Run remix)
11. GOOSE - British Mode (Jester mix)
12. 2 LIVE CREW - Me So Horny
13. OUTLANDER / FATBOY SLIM - Vamp 69 (Skyve Reuter mashup)
14. THE SUBS - Fuck That Shit (Acid Jacks remix)
15. NEW YOUNG PONY CLUB - Ice Cream (Hervé remix)
16. THE PRODIGY - Breathe
17. NID & SANCY - MY RAVE (Skyve Reuter remix)
18. CAESARS / MASTERS AT WORK - Work it out (Skyve Reuter mashup)
19. MR. OIZO - Patrick 122 (Skyve Reuter recut)
Extra: JAMIE T / THE PRODIGY / A BRAND - Skyve Reuter revolt remix #5

56 min - 52 mb

mp3: Mixtape #1 (Mediafire)
mp3: Mixtape #1 (Rapidshare)

Interview Apparat

2007-05-15T17:10:00.000-07:00

Sinds 'Orchestra of bubbles', kent iedereen Apparat als de Duitser die samen met Ellen Allien tekende voor een van de spraakmakendste elektronische albums van 2006. Solo zoekt de schuchtere Berlijner meer zweverige oorden op: geen beats, maar verknipte strijkers, dromerige stemmen en zelfs vleugjes pop.

We ontmoeten Apparat op het terras van Het Depot in Leuven. Hoewel hij er zoals steeds stijlvol en afgeborsteld bijzit, klinkt de man niet erg gezond. De Duitser zit met een stevig kuchje opgescheept. 'Het moet de Belgische lucht zijn. Je gelooft me waarschijnlijk niet als je me zo bezig hoort, maar eigenlijk voel ik me de laatste maanden gezonder en frisser dan ooit. Vorig jaar, toen ik met Ellen Allien rondtoerde, was het allemaal een beetje té rock-'n-roll. Elke nacht de club in, optreden, feesten, dronken worden... Het duurde niet lang vooraleer mijn lichaam niet meer kon volgen. Daarom doe ik het dit jaar wat rustiger aan.'

Door het succes van 'Orchestra Of Bubbles' ging het plots erg hard voor Apparat. De combinatie van zijn melodieuze elektronica en de dansvloergerichte aanpak van Ellen Allien resulteerde in een felbejubeld album. 'Die plaat heeft heel wat deuren geopend. Bovendien vond ik zo mijn weg naar het technopubliek terug. Wist je dat ik als jonge snaak nog hardcore en hardtechno heb gedraaid? We organiseerden in die tijd party's op een oude Russische militaire basis. Op dat ogenblik voelde dat als the right thing to do. Wanneer ik daarna naar Berlijn verhuisde, kwam ik echter tot het besef dat ik muzikaal absoluut een andere richting uit moest. Ik had het gevoel dat mijn hoofd elk ogenblik kon ontploffen (lacht).' Sasha legde zich toe op verknipte, ietwat melancholische elektronica. Niet meteen een genre waarmee je een groot publiek bereikt. 'Ik moet toegeven dat dat lange tijd erg deprimerend was, maar nu ik door mijn samenwerking met Ellen wat meer naambekendheid heb verworven, merk ik wel dat er gelukkig heel wat mensen zijn die mijn stijl appreciëren. De grote massa zal steeds dezelfde makkelijk verteerbare beats, baslijnen en loops willen horen, maar er is wel degelijk een deel van het publiek dat het waardeert als je eens iets anders doet en muziek brengt die minder voor de hand ligt. Ik hoef ook niet persé 50.000 albums te verkopen."

Met 'Walls' is Apparat aan zijn tweede soloplaat toe. 'Het schrijven van 'Walls' beschouw ik zelf als het toppunt van artistieke verveling. De vier voorbije jaren begon ik telkens weer aan een track tot ik die beu was. Daarop begon ik aan een ander nummer en nog één en weer één, zonder de songs af te werken. Ik had gewoon de discipline niet mijn tracks te voltooien. Er stonden 70 songs op mijn harde schijf toen ik me realiseerde dat het zo niet verder kon. Ik moest mezelf dus dwingen om dertien nummers op punt te stellen. Je weet niet half hoe blij ik ben dat de plaat eindelijk af is (lacht).

Op die plaat zijn deze keer opvallend veel poppy invloeden te horen. Er staat zelfs een halve hiphoptrack op. 'Hiphop en r&b zijn zowat de enige muziekstijlen die ik echt verafschuwde. Toch ben ik op een dag beginnen luisteren naar werk van J Dilla en Timbaland en ik dacht 'verdorie Sasha, die sound zit echt wel goed in elkaar'. Zo minimaal en helemaal opgebouwd rond één sterke klank. Hoewel ik een grondige hekel heb aan de hiphopattitude en alles wat er omheen hangt, heb ik daar toch veel uit geleerd. Je moet er wel voor openstaan natuurlijk. Dat is ook de idee achter de titel 'Walls'. Je laat je niet alleen als muzikant maar ook als mens zo vaak tegenhouden door imaginaire muren. 'Oh nee, hiphop', ga je dan denken, hoewel je daar misschien toch iets mee wil doen. Als ik vroeger aan een nummer werkte dat nogal poppy klonk, vond ik dat dat niet mocht. Ik was immers bezig met elektronische muziek en dan is het not done om al te poppy uit de hoek te komen. Ik heb me nu voorgenomen me daar niets meer van aan te trekken en zo voel ik me plotsklaps een stuk vrijer. Ik probeer gewoon.'

En ook met zijn stem ging Apparat aan het experimenteren. Op 'Walls' zong hij drie nummers zelf in. En dat terwijl hij zelf dacht dat ie helemaal niet kon zingen. 'Ik was al een hele poos op zoek naar de juiste zanger. Ik wist perfect wat voor stem ik zocht, maar drie jaar lang heb ik die niet gevonden. Ellen (Allien) heeft me gepusht om het zelf te proberen. En wat blijkt? Zingen is helemaal niet zo moeilijk! Je moet enkel goed weten wat je wil bereiken. Als je zelf zingt, wordt je muziek vanzelf ook veel persoonlijker. Op die manier emoties uiten, vind ik wel niet eenvoudig. Teksten schrijven is voor mij vaak een vreselijk karwei. Ik zal nooit een extrovert persoon worden en van natuur ben ik erg verlegen.'

Zo lijkt het nochtans niet wanneer je Ring vlot hoort ratelen tijdens het interview. 'Aanvankelijk vond ik het erg lastig om te toeren omdat ik dan voortdurend moest praten met mensen die ik niet kende. Ik heb echt moeten leren om interviews te geven en om wat smalltalk te verkopen. Hoe ik mezelf dan verkocht als muzikant? Daarvoor kreeg ik gelukkig wat hulp van mijn makker T. Raumschmiere, waarmee ik het label Shitkatapult heb opgestart. Hij heeft me wegwijs gemaakt in de muziekwereld. Ik kan niet ontkennen dat ik de juiste mensen ben tegengekomen, maar het is wel allemaal toevallig gegaan. Ik heb me nooit beziggehouden met netwerken of zo. Ik zou het ook niet kunnen. Ik ben er van overtuigd dat de juiste mensen je wel vinden als je iets cools doet. Je mag niets forceren. Ik kan bijvoorbeeld echt niet tegen muzikanten die mijn MySpace volspammen om zichzelf te promoten.' Apparats Myspace-aversie is ook wederzijds. 'De schavuiten hebben mijn profiel gewist. Waarschijnlijk omdat ik iets te veel mijn ongenoegen had laten blijken. Intussen heb ik wel braafjes een nieuwe pagina aangemaakt. Tegenwoordig moet je als producer wel een MySpace hebben en zo blijf je ook wat in contact met fans. Maar verder vind ik het een vreselijk iets (lacht).'

Intussen runt T. Raumschmiere Shitkatapult op z'n eentje. 'Ikzelf ben er inderdaad mee gestopt. Ik ben muzikant en geen zakenman. Ik hoef niet alles te weten over wat er speelt achter de gordijnen van de muziekbusiness. Ik ben bang om die inside informatie onbewust mee te nemen in de opnamestudio. Dan ben je verkeerd bezig. Muziek moet je best op een erg naïeve manier maken, zonder dat je je bezighoudt met de zakelijke kant.

Tegenwoordig tokkelt Ring bijna elke dag op zijn gitaar. Hij wil zijn nieuwe nummers binnenkort helemaal live gaan brengen. 'We zijn nu aan het repeteren maar ik voel me zo'n idioot tegenover de andere muzikanten waarmee ik samenwerk. Ik krijg amper vier akkoorden uit mijn gitaar. Daar moet ik echt nog aan werken.' De Duitser heeft zichtbaar een serieuze evolutie ondergaan. Toen hij in 2003 'Duplex' uitbracht, beschouwde hij zichzelf nog louter als producer maar vandaag heeft hij meer weg van een elektronische singer-songwriter. ' De sound blijft wel elektronisch, maar omdat ik er live ook echte drums bij ga betrekken, zal Apparat automatisch meer als een rockband gaan klinken. Sommigen zullen dat beslist niet appreciëren, anderen wel. That's life. Laat mij maar gewoon dingen uitproberen (lacht)."

Joris Jonckheer

(gepubliceerd in Release Magazine, mei 2007)

2007-04-02T10:42:00.000-07:00

Skyve in 2009
19/09 - PUKEMAROCK FESTIVAL met Alex Gopher, Dr. Lektroluv
29/08 - THE SWITCH
06/08 - CASA BLANCA FESTIVAL met Laston & Geo
14/07 - FESTIVALFUIF met Turntable Dubbers
24/06 - AFTER BLOCK FEST
24/06 - GEFLEST
20/05 - CRASHPARTY
02/05 - SCOUTSORAMA
02/05 - THE LAUNCH
25/04 - KANDAROCK FESTIVAL
18/04 - RECORD EATING MACHINES
21/03 - I SCREW YOU
20/03 - DRUM&BASS
13/03 - DISCODANCING
06/03 - SMACK MY MONKEY
21/02 - ULTIMATE VIBE met Lady Vortex
31/01 - GET FLUO
30/01 - SJATOO
17/01 - CHRYSOSTHOMOSPARTY

Skyve in 2008
17/12 - AFTER EXAMS PARTY
07/11 - EPISODE
15/10 - NACHT v/d STUDENT met Hermanos Inglesos, Gerrit K
11/10 - BIERFEESTEN
10/10 - TROPICAL PARTY
08/10 - UNIFAC TD met Les Truttes
27/09 - WAKO met 2 Fabiola
12/09 - GIDSENFUIF
23/08 - 70-80-90 FUIF
22/08 - FIESTA ESCALIERA
31/07 - CASA BLANCA FESTIVAL met Shameboy, Zornik, Murdock
12/07 - CACTUSFESTIVAL Afterparty met Cook-E & Matic
20/06 - GEFLEST?! met Jackattack & Vertigo
10/05 - SHOUT OUT LOUD met Shameboy
26/04 - SCHOOLROCK met Marco Bailey, Turntable Dubbers
19/04 - KANDAROCK met The Subs, 4T4, Waxdolls
19/04 - LA FÊTE
16/04 - BEATZ AND BLEEP Radioshow, XL Air
22/02 - MASH CLASH met Jackattak & Vertigo
16/02 - PIGS IN SPACE
09/02 - KANDAROCKRALLY
08/02 - JOTECH D&B met Murdock
18/01 - 100DAGEN
05/01 - RELOADED Radioshow, Pure FM

Skyve in 2007
18/12 - MASHUP 2007 radioshow, Studio Brussel
30/11 - CLASH-IT met Dj Prinz, Speedwagon
23/11 - CONQUER THE COTTAGE met Echo Virus & Tito
10/11 - THE MILKY BAR
03/11 - BREAKPOINT met Crossfire, Kaytodad & D-Lux
02/11 - CLUBSIDE DOWN met Tomas Andersson, Yuksek, Laston&Geo,...
12/10 - TURBULENCE
14/09 - 2DE ZIT TD
14/09 - MISH MASH radioshow, Studio Brussel
06/09 - BACK2SCHOOL
21/07 - BREEK DE WEEK
21/07 - INTO DEEP
06/07 - MISH MASH radioshow, Studio Brussel
23/06 - AFTER EXAMS PARTY
19/05 - JOTECH DRUM&BASS met Wasp, MC Elvee
18/05 - VUUR&FAM II
16/05 - BASSED OFF met Vizor
05/05 - MOONBASS V met J Majik, Black Sun Empire, Paradox
05/05 - KANDAROCK?! met D'Stephanie
27/04 - GALABAL DEMETRIS & DIEFKA
21/04 - LA FÊTE
20/04 - BACK TO BASIC met Machakil
27/03 - VIKING TD met Gerrit De Kock
10/03 - VOLCANO EXPLOSION met Starski&Tonic, Gerrit K, Murdock
24/02 - GIDENSFUIF
17/02 - PIGS IN SPACE
27/01 - PARTY@
26/01 - CLUTS PARTY
20/01 - CHENGE DRUM&BASS met Echo Virus & Tito, Josefet

30 Minutes / 30 Tracks

2002-12-03T16:46:00.000-08:00

1999-09-01T16:43:00.000-07:00

Een (onvolledig) overzichtje van Skyve's passages in uw ether:

2009

09/01/09 - Mix and Match (MNM)
MGMT - "Kids (Skyve Reuter edit)"

06/03/09 - Mish Mash (Studio Brussel)
Deejayset 30 minuten

27/03/09 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mash-up "Baggy Bottom Theme"

31/03/09 - Volt (Studio Brussel)
Mash-up "Baggy Bottom Theme"

2008

05/01/08 - Reloaded (Pure FM)
Deejayset 60 min.

18/02/08 - Volt (Studio Brussel)
Mashup "99 On a High"

19/02/08 - Volt (Studio Brussel)
Mashup "99 On a High"

21/02/08 - Volt (Studio Brussel)
Mashup "99 On a High"

22/02/08 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "99 On a High"

05/05/08 - Beatz & Bleepz (XL Air)
Deejayset 60 min.

05/05/08 - Volt (Studio Brussel)
Mashup "99 On a High"

25/07/08 - Reloaded (Pure FM)
Mashup "Party March"

01/09/08 - Volt (Studio Brussel)
MGMT - "Kids (Skyve Reuter edit)"

09/09/08 - Volt (Studio Brussel)
Mashup "Marsguys"

11/09/08 - Volt (Studio Brussel)
Mashup "Marsguys"

13/09/08 - Reloaded (Pure FM)
MGMT - "Kids (Skyve Reuter edit)"

16/09/08 - Volt (Studio Brussel)
Mashup "Marsguys"

08/10/08 - Deckheadz (XL Air)
Deejayset live @ The Fuse

10/10/08 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "99 On a High"

30/10/08 - Loose Cannons show (Kiss FM, Groot-Brittannië)
MGMT - "Kids (Skyve Reuter edit)"

07/11/08 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "99 On a High"

04/12/08 - Volt (Studio Brussel)
Nid & Sancy - "Kidzz (Skyve Reuter rerub)"

2007

08/03/07 - Hype Channel (Studio Brussel)
Mashup "Tipsy Glovviez"

09/03/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "Tipsy Glovviez"

16/03/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "Tipsy Glovviez"

21/03/07 - Volt (Studio Brussel)
ReVolt Remix #1

28/03/07 - Volt (Studio Brussel)
ReVolt Remix #2

04/04/07 - Volt (Studio Brussel)
ReVolt Remix #3

11/04/07 - Volt (Studio Brussel)
ReVolt Remix #4

12/04/07 - Hype Channel (Studio Brussel)
Mashup "Tipsy Glovviez"

18/04/07 - Volt (Studio Brussel)
ReVolt Remix #5

19/04/07 - Hype Channel (Studio Brussel)
Mashup "The Real Skyve"

25/04/07 - Volt (Studio Brussel)
ReVolt Remix #6

02/05/07 - Volt (Studio Brussel)
ReVolt Remix #7

21/06/07 - Hype Channel (Studio Brussel)
Mashup "The Real Skyve"

28/06/07 - Line Up (Studio Brussel)
Nid & Sancy - My Rave (Skyve remix)

06/07/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Deejayset "Mish Mash Mixx I"

07/09/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "Idealistic Satisfaction"

07/09/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "Hey Boy Hey Switch"

14/09/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "Bucky Done Jack"

14/09/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Deejayset "Mish Mash Mixx II"

21/09/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "Idealistic Satisfaction"

12/10/07 - Mish Mash (Studio Brussel)
Mashup "Bucky Done Jack"

27/10/07 - Reloaded (Pure FM)
Deejayset 30 min.

02/11/07 - Clubside Down (StuBru)
Liveset @ Cactusclub + interview

18/12/07 - 2007 In De Mix (StuBru)
4 mashups (oa "Tipsy Glovviez")